Dzień 9 czerwca br. miał w Jabłonowie Pomorskim wyjątkowy charakter. Po porannej burzy z ulewnym deszczem zaświeciło słońce i swymi promieniami osuszyło zmoczoną ziemię przed zamkiem na Wzgórzu bł. Marii Karłowskiej - podobnie jak 10 lat temu w Zakopanem, kiedy to zgromadziliśmy się pod Wielką Krokwią w oczekiwaniu na Ojca Świętego Jana Pawła II i wielkie dzieło beatyfikacji, którego miał dokonać. Po 10 latach spotkaliśmy się z pasterzem diecezji toruńskiej bp. Andrzejem Suskim i biskupem pomocniczym Józefem Szamockim, by wspólnie z licznie zgromadzonymi czcicielami bł. m. Marii dziękować Bożej Opatrzności za dar jej beatyfikacji i prosić o łaskę kanonizacji.
Znad ołtarza, usytuowanego na tle zamku, patrzy na nas Błogosławiona z obrazu beatyfikacyjnego, pobłogosławionego przez Ojca Świętego w Zakopanem. Tak samo, jak wówczas - wzniesioną w niebo dłonią wskazuje nam to, co najważniejsze. Gromadzimy się w malowniczym kręgu przed ołtarzem, wokół figury św. Michała Archanioła, aż pod dające dobroczynny cień drzewa parkowe. Wyczuwa się podniosłą atmosferę radosnego oczekiwania. I znów przypomina się Zakopane... Nagle zabrzmiały dźwięki kapeli góralskiej i oklaski w rytm melodii - naprawdę z Zakopanego. Serca rozgrzały się emocjami wspomnień... Wydawało się, że na jasnym błękicie nieba ujrzymy zaraz śmigłowiec wiozący umiłowanego Białego Gościa.... Z pewnością patrzy dziś na nas z okna Domu Ojca i błogosławi naszemu spotkaniu dziękczynnemu.
Najpierw modlitwa różańcowa. Rozważania słowami bł. Matki Marii. Jakie to przedziwne, że w jej pismach można znaleźć teksty odpowiednie do każdej z tajemnic. Błogosławiona prowadzi nas poprzez kontemplację tajemnicy Wcielenia, na drogę służebnej miłości Maryi i na drogę miłości szukającej. Patrzy na nas z obrazu i gestem ręki zachęca: „Chodźmy razem!”.
Zbliża się kulminacyjny moment - Eucharystia. Z zamku wychodzi uroczysta procesja prowadzona przez alumnów Seminarium Toruńskiego, następnie około 60 kapłanów i księża biskupi: Biskup Andrzej i Biskup Józef. Rozbrzmiewa śpiew chóru Uczennic Sióstr Pasterek. Liturgia o błogosławionej Marii Karłowskiej.
W homilii Biskup Andrzej nawiązał do obrazu Dobrego Pasterza, jakby podejmując treść dekoracji ołtarza: symbol Pasterza i owieczki, co wymownie świadczy o istocie apostolatu Matki Marii. Podkreślił, że w pasterzowaniu ważne są trzy elementy: SZUKAĆ - ZNALEŹĆ - RADOWAĆ SIĘ. Widzimy je w całokształcie działalności Błogosławionej. Na zakończenie Ksiądz Biskup stwierdził z radością, że przy takich ludziach jak Maria Karłowska, chce się być i chce się żyć. Zamknął w tych słowach to, co odczuwały uratowane przez Matkę dziewczęta, i to, co odczuwamy po dzień dzisiejszy, poznając Błogosławioną i moc jej miłosiernej miłości wobec człowieka uwikłanego we wszelaką nędzę materialną i moralną - jak określił Ojciec Święty. Z pewnością dlatego do jabłonowskiego sanktuarium przybywa tak wielu pielgrzymów: aby być przy Matce Marii, i aby od jej relikwii zaczerpnąć chęć i siłę, żeby żyć - często żyć zupełnie na nowo.
Świadczy też o tym fakt, że po modlitwie pokomunijnej przewodniczący Rady Miejskiej Jabłonowa Pomorskiego Piotr Boiński przedstawił Biskupowi Andrzejowi pragnienia mieszkańców i jednogłośnie wyrażoną przez Radnych wolę przyjęcia dla Jabłonowa Patronatu bł. Marii Karłowskiej, po czym wraz z burmistrzem Tadeuszem Fuksem złożyli na ręce Księdza Biskupa odpowiednie pismo z prośbą o załatwienie sprawy w Stolicy Apostolskiej. Następnie został odczytany list gratulacyjny Piotra Całbeckiego, marszałka województwa kujawsko-pomorskiego, w którym podkreślił, że „postać bł. Marii Karłowskiej, jej piękna i mądra twórczość, a przede wszystkim głęboka wiara i świadectwo dawane nauce Jezusa, są istotnym i trwałym elementem stale obecnym w działalności zgromadzenia” (Sióstr Pasterek).
Po błogosławieństwie, którego Ksiądz Biskup udzielił relikwiami Błogosławionej, nastąpił moment uczczenia tychże relikwii. Radość Pasterza, nachylającego Błogosławioną Pasterkę ku swym owieczkom, udzielała się wszystkim. Odczuwało się, że naprawdę jest ona tą, która przybliża ludziom nadzieję - nawet wbrew nadziei.
W część artystycznej dziewczęta z domów Zgromadzenia przedstawiły przygotowane przez siebie obrazy sceniczne oraz śpiewy i tańce. Można było odczuć ducha Matki Karłowskiej, która zawsze pragnęła, aby jej „Perełki” były radosne. Modliliśmy się jeszcze wspólnie Koronką do Miłosierdzia Bożego i - na zakończenie - nabożeństwem ku czci Najświetszego Serca Pana Jezusa z modlitwą o kanonizację bł. Matki Marii. Nad całością spotkania dominowała świadomość, że - zgodnie z obietnicą Marii Karłowskiej - jest ona naszą „przed i poza grobem Matką Pasterką”. Jakże dobrym jest Pan Bóg, że tę Matkę ukazał nam wszystkim i pozwala nam modlić się do niej jako orędowniczki u Dobrego Pasterza.
Wszystkim uczestnikom dziękczynienia w Jabłonowie i tym, którzy duchowo łączyli się w modlitwie - siostry pasterki składają serdeczne „Bóg zapłać”.