Reklama

Jest taka rodzina…

Uroczystość Ofiarowania Pańskiego jest też obchodzona jako Dzień Życia Konsekrowanego, czyli święto osób żyjących w zgromadzeniach zakonnych. Jest wiele rodzin, które cieszą się z kogoś bliskiego, kto odpowiedział na głos powołania. Wśród takich rodzin jest także rodzina, która może się cieszyć nie z jednego czy dwóch powołań, ale… czterech. To rodzina nieżyjących Jana i Zofii Przeradów z Goczałkowa, w której czworo z siedmiorga rodzeństwa wybrało drogę służby Bogu i ludziom.

Niedziela legnicka 7/2007

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Powołania w rodzinie Przeradów:

Ks. mgr Czesław Przerada RM -
obecnie kapłan archidiecezji wrocławskiej, proboszcz parafii pw. Matki Bożej Miłosierdzia we Wrocławiu, wyświęcony na kapłana 21 V 1977 r. we Wrocławiu; obrońca węzła małżeńskiego w Metropolitalnym Sądzie Duchownym

Ks. mgr-lic. Stanisław Przerada,
obecnie kapłan diecezji świdnickiej, kanonik honorowy Kapituły Świdnickiej, ojciec duchowny Wyższego Seminarium Duchownego w Świdnicy i diecezjalny egzorcysta, wyświęcony na kapłana w 22 V 1982 r. we Wrocławiu

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

S. M. Regina Przerada
od Chrystusa Króla CSMM, wstąpiła do klasztoru Sióstr Magdalenek w 1981 r. 27 XI 1987 r. złożyła śluby wieczyste; obecnie pracuje w sekretariacie Wydziału Duszpasterskiego Legnickiej Kurii Biskupiej i w klasztorze w Legnicy.

S. M. Andrzeja Przerada
od św. Jadwigi Śląskiej CSMM, wstąpiła do klasztoru Sióstr Magdalenek w 1980 r.; 8 XII 1981 złożyła pierwsze śluby czasowe; 10 XI 1984 r. złożyła śluby wieczyste; obecnie od 1991 r. pracuje w Niemczech na placówce zakonnej w Bayreuth

Siostra Jubilatka o sobie:
„Dziękuję Panu Bogu za dar powołania mnie do życia w naszym Zgromadzeniu Sióstr Świętej Marii Magdaleny od Pokuty. Przez wkład własnego życia, oddanego całkowicie Chrystusowi oraz posługę apostolską, staram się pociągać ludzi do ukochania Boga nade wszystko”.

Okazją do przypomnienia o tej niezwykłej rodzinie był obchodzony przez s. Marię Andrzeję Przeradę srebrny jubileusz życia zakonnego.
„Weselę się i cieszę z Twojej łaski” - tymi słowami siostra M. Andrzeja Przerada pragnęła podziękować Panu Bogu za 25 lat życia zakonnego. Bezwzględnie pierwszym powołaniem jest powołanie do życia. Każdego z nas Pan Bóg powołał do istnienia, by na wzór Chrystusa iść dokładnie określoną drogą dążenia do własnej świętości i uświęcania innych, jak również do życia wewnątrz wspólnoty, jaką jest Kościół. W tym wszystkim dostrzegamy inicjatywę samego Boga, który powołuje jako pierwszy. A zatem każde powołanie, jakie ktoś posiada, wypływa z pierwotnego i wyłącznego aktu miłości Boga wobec każdego człowieka.
Ta tak wielka miłość Boga do nas domaga się odpowiednio wielkiej odpowiedzi miłości. Powołanie dopełnia się wtedy, gdy człowiek wchodzi w dialog z Bogiem, stara się zrozumieć, czego Bóg od niego żąda i czyni wysiłek, aby realizować plan, jaki Bóg przygotował dla niego. Plan Boga powoli nabiera kształtu, aż do stania się realizacją dzieła Pana Jezusa obecnego wśród nas na ziemi.
„Co mam czynić Panie?” - to ewangeliczne pytanie stawia sobie każdy człowiek, a szczególnie człowiek młody, który pragnie zrozumieć swe życie w świetle prawdy i własnego sumienia po to, aby być szczęśliwym.
To pytanie również postawiła w swoim sumieniu Panu Jezusowi obecna Jubilatka s. Maria Andrzeja Przerada z Goczałkowa przed 26 laty, wtedy jeszcze jako młoda dziewczyna, gdy ukończyła Studium Ceramiczne w Wałbrzychu. I wtedy Bóg odpowiedział proste i znane z Ewangelii słowa: Pójdź za Mną.
I stało się 5 lipca 1980 r. młoda Jadwiga Przerada wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr św. M. Magdaleny od Pokuty. Komisarzem tego zakonu był ks. Władysław Bochnak.
Minęło 25 lat od złożenia pierwszych ślubów zakonnych i 9 grudnia 2006 r. jako jej brat ks. Stanisław wraz z rodzeństwem i jej siostrą rodzoną s. Reginą, która też jest w tym Zgromadzeniu, mogłem w Domu Generalnym w Lubaniu dołączyć do słów s. Andrzeji: „Weselę się z Twojej łaski” i dziękować dobremu Bogu za wytrwanie w łasce powołania. Rodzice nasi już od dawna nie żyją, ale wierzę, że również uczestniczą z wyżyn wieczności w tym pięknym dziękczynieniu.
Uroczystości jubileuszowe rozpoczęły się uroczystą Eucharystią koncelebrowaną pod przewodnictwem ks. inf. Władysława Bochnaka, wikariusza generalnego z Legnicy. Mszę św. sprawowali również zaproszeni prezbiterzy: ks. Siegbert Keiling proboszcz z Bayreuth, gdzie od wielu lat w tamtejszej parafii posługuje s. Andrzeja; ks. prof. Józef Swastek z Wrocławia, który ma duży wpływ na formację duchową w tym Zgromadzeniu; ks. prał. Stanisław Pawlaczek; o. Jan Opala, klaretyn; ks. kan. Mieczysław Jackowiak - dziekan w Lubaniu oraz bracia Siostry Jubilatki Czesław i Stanisław. W Eucharystii uczestniczyło wiele Sióstr Magdalenek z różnych domów zakonnych z matką generalną Bernardą Krzywdą na czele. Ponadto w modlitwie dziękczynnej uczestniczyli goście przyjaciele Siostry Jubilatki z Bayreuth i z Polski.
Ogromnie i miłe wrażenie na obecnych zrobiła homilia wygłoszona podczas Mszy św. przez ks. inf. Władysława Bochnaka - przyjaciela naszej rodziny. Ksiądz Infułat w homilii ukazał piękną misję Zgromadzenia Magdalenek w historii Kościoła od początku istnienia nieprzerwaną aż do dnia dzisiejszego.
Zgromadzenie to charakteryzuje się ogromną otwartością na problemy ludzi zagubionych i szczerze szukających Boga. Na tle tego Zgromadzenia Ksiądz Infułat ukazał również sylwetkę Jubilatki, jej służbę wypełnioną wiarą dla dobra Zgromadzenia. W homilii Kaznodzieja nawiązał do tajemnicy powołania siostry Andrzeji od najmłodszych lat na tle rodziny Przeradów. Wskazał, że rodzice Siostry Jubilatki, ich religijność i pobożne życie zaowocowało tak, że na tym podłożu mogło wyrosnąć powołanie do służby Bożej. Bóg powołuje po imieniu, a to oznacza, że każdy człowiek stworzony został przez Boga według przemyślanego planu życiowego, w sposób jedyny i tylko jemu właściwy. Powołanie nie jest zatem czymś, co jest obce osobie ludzkiej, czymś co pochodzi z zewnątrz, ale ma charakter wewnętrzny, wpisane jest przez Boga w istotę każdego bytu i ustanawia pierwotną i szczególną relację z osobą powołaną.
„Weselę się i cieszę z Twojej łaski” - Siostro Andrzejo, cieszymy się wszyscy razem z Tobą Twoim Srebrnym Jubileuszem, razem z Tobą Bogu dziękujemy za doznane dobro i życzymy na dalsze lata pełnienia woli Bożej, dużo łaski Bożej i na tej drodze będziemy Cię wspierać modlitwą.
Po uroczystości ks. Keiling wraz z gośćmi z Niemiec przekazał na ręce Jubilatki dar od parafian, jakim był czek, z przeznaczeniem na odbycie pielgrzymki do Ziemi Świętej lub Lourdes.

2007-12-31 00:00

Oceń: +1 -2

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Zmarła Mama bp. Piotra Kleszcza

2026-07-09 12:17

[ TEMATY ]

śmierć

Vatican Media

Pożegnanie Matki – osoby najbliższej sercu – jest jednym z najtrudniejszych doświadczeń, jakie spotykają człowieka. To zarazem chwila, w której z całą mocą stajemy wobec fundamentalnej prawdy naszej wiary: Chrystus zwyciężył śmierć i jako pierwszy zmartwychwstał – napisał przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda SAC w kondolencjach po śmierci śp. Anny Kleszcz, Mamy bp. Piotra Kleszcza OFMConv, biskupa pomocniczego archidiecezji łódzkiej.

Warszawa, dnia 7 lipca 2026 roku
CZYTAJ DALEJ

775-lecie objawień Matki Bożej przekazującej szkaplerz

2026-07-08 14:31

ks. Paweł Kłys

Zbliżają się doroczne lipcowe uroczystości szkaplerzne w sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Czernej k. Krakowa – nazywanej „polską górą Karmel”.

Tegoroczne uroczystości odpustowe Matki Bożej z Góry Karmel 16 lipca i 28 Ogólnopolskie Spotkanie Rodziny Szkaplerznej 18 lipca w Czernej k. Krakowa odbędą się pod tematycznym hasłem „Bycie uczniem – misjonarzem w Rodzinie Szkaplerznej”. W tym roku przypada 775-lecie objawień Matki Bożej przekazującej szkaplerz karmelicie świętemu Szymonowi Stockowi.
CZYTAJ DALEJ

Czy otwieram się na Bożą łaskę? Czy ją przyjmuję? Czy pozwalam, aby we mnie wzrastała?

2026-07-09 11:40

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Siewcą jest przede wszystkim Bóg. On rozsiewa hojnie dobro. Udziela obficie swoich łask. Nikomu niczego nie szczędzi. Każdy człowiek jest obdarowany Jego darami. Nikt nie może więc powiedzieć, że ominęła go Boża łaska. Każdy ma jej tyle, ile potrzebuje.

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami: «Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny. Kto ma uszy, niechaj słucha!» Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?» On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza: „Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”. Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli. Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze. Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje. Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję