Reklama

Unitas - w służbie ekumenii

Niedziela małopolska 3/2007

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Sobór Watykański II był przełomem w ekumenii. Od tamtej pory rozwinęła się działalność instytucji i osób duchownych oraz świeckich na rzecz pojednania i dialogu religijnego. Istotą ekumenizmu jest dążenie do ścisłej współpracy Kościołów, a także poszukiwanie tych elementów wyznań, które mogą być dla nich wspólne. W Krakowie dużą rolę w tej dziedzinie odegrały publikacje ukazujące się w „Znaku” i „Tygodniku Powszechnym” w latach 70. Twórczym kontaktom laikatu i duchownych różnych wyznań sprzyjał Klub Inteligencji Katolickiej. W roku 1972 powstał przy nim Synodalny Zespół Ekumeniczny. - Zespół gromadził członków KIK-u na czele z kapelanem klubu ks. Bogdanem Kolinkiem, stałymi gośćmi byli także studenci z dominikańskiego duszpasterstwa akademickiego „Beczka”, którzy tworzyli własną, pierwszą dominikańską grupę ekumeniczną. W pracach grupy brali udział również duchowni z innych krakowskich wspólnot chrześcijańskich - Kościoła Polskokatolickiego, Prawosławnego, Ewangelicko-Augsburskiego, Baptystów, Metodystów - opowiada Marek Glogier, w przeszłości i obecnie działający na rzecz ekumenii w Krakowie. Aktywność zespołu zmniejszyła się po po zamknięciu Synodu w 1979 r. (Duszpasterski Synod Archidiecezji Krakowskiej 1972-79).
Po ponad 20-letniej przerwie, w 1997 r., w „Beczce” pojawiły się osoby, które stworzyły kolejną grupę ekumeniczną. Grupa - w ramach grup dyskusyjnych „Beczki” - nosi nazwę Unitas (z łac. unitas - jedność) i jest nieformalną kontynuacją tej, która działała w latach 70. Od 2005 r. przestała być tylko grupą studencką - w spotkaniach uczestniczą osoby w różnym wieku. Spotkania odbywają się przy Międzywydziałowym Instytucie Ekumenii i Dialogu w Papieskiej Akademii Teologicznej. Jej opiekunem jest dr Marek Kita - wicedyrektor Instytutu. W latach 1997-2005 głównymi animatorami grupy byli Mateusz Dunikowski i Michał Wolak. Co środę Unitas spotyka się, aby podejmować różne tematy, mające wpływ na duchową jedność chrześcijan. Na dyskusje zapraszani są również goście - głównie przedstawiciele innych wyznań, duchowni i świeccy (baptyści, ewangelicy, prawosławni). Grupa uczestniczy w ekumenicznych nabożeństwach organizowanych przez Polską Radę Ekumeniczną. Ważne są również wyjazdy - Unitas gościł w Moskwie (spotkanie z prawosławnymi), Szwecji i Rumunii, odwiedza też różne miejsca w Polsce (Śląsk Cieszyński). Spotykając się i rozmawiając z członkami innych wspólnot wyznaniowych, członkowie grupy odpowiadają na pragnienie Chrystusa, „aby byli jedno”.
Szczególnym czasem dla członków grupy jest Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. 29 stycznia po ekumenicznym nabożeństwie Słowa Bożego w bazylice Ojców Dominikanów (godz. 17) Mszy św. będzie przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz (udział wezmą również przedstawiciele innych wspólnot chrześcijańskich). Po Eucharystii grupa Unitas zaprasza na agapę do kapitularza oraz na wspólne śpiewanie i słuchanie kolęd różnych tradycji. W każdą środę o 18.30 grupa zaprasza na otwarte spotkania, które odbywają się przy ul. Franciszkańskiej 1 w siedzibie Instytutu. Grupa realizuje jedność przez modlitwę, wspólne spotkania, dyskusje i wyjazdy. Jej członkowie podejmują cenne inicjatywy, które pomagają jeszcze bardziej utożsamić się ze swoim wyznaniem, jednocześnie otwierając się na braci i siostry innych wyznań.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2007-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

40 pytań Jezusa: „Czy widzisz tę kobietę?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Jezus uczy patrzeć sercem, nie oceną. Boże spojrzenie sięga głębiej niż etykiety.
CZYTAJ DALEJ

Znak w Kanie odsłania Jezusa jako dawcę życia

2026-02-14 11:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Wyrocznia należy do końcowej części Izajasza (Iz 56-66), do czasu po powrocie z Babilonu. Odbudowa miasta i świątyni nie usuwała ran, sporów o kult i biedy. Wyrocznia zaczyna się od „Oto Ja” (hinneni), typowej formuły Bożej inicjatywy. Bóg mówi językiem stworzenia: „stwarzam” (bārā’). Ten czasownik w Biblii opisuje działanie właściwe samemu Bogu, znane z Rdz 1. Słowo „stwarzać” pada także przy Jerozolimie, która ma stać się radością dla Boga i dla ludu. Nowość dotyczy całej rzeczywistości, nie tylko murów. „Dawne rzeczy nie pójdą w pamięć” odnosi się do historii klęski, która kształtowała wyobrażenia i lęki. Tekst opisuje życie społeczne. Ustaje płacz, ustaje śmierć niemowląt, wydłuża się życie starców. Wiek stu lat zostaje nazwany młodością, a długie życie nie zasłania winy. To obraz odwrócenia przekleństw wojny i niewoli. W Pwt 28 pojawia się motyw domu budowanego dla obcego i winnicy, z której korzysta najeźdźca. Izajasz ogłasza spokojne zamieszkanie i korzystanie z plonu własnych rąk. Obietnica dotyka zwykłych rzeczy: domu, pracy, owocu ziemi. W tradycji Kościoła te słowa stały się ważne w sporze z pogardą dla ciała. Ireneusz w „Adversus haereses” V,35 cytuje zdanie o domach i winnicach jako świadectwo zmartwychwstania sprawiedliwych i odnowy stworzenia. Augustyn w „De civitate Dei” XXII przywołuje „nowe niebiosa i nową ziemię” jako opis radości, w której nie słychać lamentu. Ten sam zwrot podejmie potem 2 P 3,13 i Ap 21,1, rozwijając nadzieję na ostateczne odnowienie świata. Prorok mówi językiem codzienności, aby otworzyć myślenie na dar Boga, który leczy pamięć i przywraca godność pracy.
CZYTAJ DALEJ

Jerozolima: Czy Grota Narodzenia zostanie gotowa na Boże Narodzenie?

2026-03-16 11:37

[ TEMATY ]

Jerozolima

Adobe Stock

Prace konserwatorskie w Bazylice Grobu Świętego w Jerozolimie zostały wstrzymane od początku wojny dwa tygodnie temu. Jak poinformował w weekend niemiecką agencję katolicką KNA w Jerozolimie franciszkański kustosz Ziemi Świętej, o. Francesco Ielpo, obecnie nikt poza zakonnikami nie ma wstępu do świątyni. Jednak prace archeologiczne i infrastruktura pod podłogą są praktycznie ukończone. Pozostało jeszcze fachowe ułożenie podłogi.

Według zakonnika do tego dochodzą prace konserwatorskie przy drzwiach wejściowych. Wszystkie prace przy kościele powinny „zostać zakończone jeszcze w tym roku, a te przy portalu wejściowym już za miesiąc lub dwa”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję