Reklama

Sanktuarium Dzieciątka Jezus w Jodłowej

Cudowna „Pocieszka”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jodłowa to wieś położona ok. 30 km na południowy wschód od Tarnowa. Podanie głosi, że książę Bolesław Wstydliwy miał wysłać tutaj sześciu kmieci w celu osiedlenia się. A ponieważ osada wyrosła nad rzeką Jodłówką, stąd nazwa miejscowości.
W Jodłowej znajduje się jedyne w Polsce sanktuarium Dzieciątka Jezus. Od ponad stu lat w XVII-wiecznym drewnianym kościele pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika odbiera cześć łaskami słynąca figurka Dzieciątka Jezus. Kult ten na początku XX wieku zapoczątkował ksiądz proboszcz Ignacy Ziemba, który zachwycił się woskową cudowną figurką „Praskiego Jezulatka”. Jodłowska kopia została o nią potarta i wkrótce rozeszły się wieści o cudach. W księdze „Łaski Dzieciątka Jezus”, opisującej lata 1904-16, odnotowano 72 potwierdzone zeznania wiernych o doznanych łaskach.
Figurka Dzieciątka Jezus w jodłowskim sanktuarium jest niewielka - mierzy 42 cm - i przedstawia Dziecko, dlatego jodłowscy parafianie mówią o niej zdrobniale: „Nasza Pocieszka”. Prawą ręką mały Jezus udziela błogosławieństwa, natomiast w lewej trzyma królewskie jabłko. Ubrany jest w białą tunikę oraz płaszczyk. W zależności od okresu liturgicznego figurkę ubiera się w jedną z kilkunastu „sukienek”. 3 lipca 1908 r. bp Karol Józef Fischer dokonał jej koronacji.
W jodłowskim sanktuarium odprawiane jest wyjątkowe nabożeństwo, zwane Drogą Betlejemską. Składa się ono z 12 tajemnic - zdarzeń z życia Pana Jezusa. Obecnie jest odprawiane na dziewięć dni przed Bożym Narodzeniem i trwa do uroczystości Objawienia Pańskiego. Na zakończenie nabożeństwa wierni śpiewają hymn do Dzieciątka Jezus:

Królu mej duszy, Boża Dziecino,
Ty wciąż królujesz, choć wieki płyną,
Choć piekło huczy, że tron Twój skruszy,
Ty wciąż królujesz, Królu mej duszy.

Dniem odpustu parafialnego jest Wigilia Bożego Narodzenia. Uroczystości odpustowe trwają trzy dni. Rozpoczyna je Pasterka.
Pielgrzymi zgodnie twierdzą, że to wyjątkowe miejsce. Dzieło swoich poprzedników w rozpowszechnianiu kultu Dzieciątka Jezus kontynuuje obecny proboszcz parafii i kustosz sanktuarium - ks. kan. Franciszek Cieśla. Z jego inicjatywy, przy ofiarności parafian, rodaków mieszkających w USA oraz pielgrzymów, w maju 1997 r. rozpoczęto budowę nowego kościoła - sanktuarium Dzieciątka Jezus. 15 września 2001 r. parafianie wmurowali kamień węgielny z cząstką skały z groty Bazyliki Bożego Narodzenia w Betlejem, poświęcony przez Ojca Świętego Jana Pawła II.
Ksiądz Kustosz na nowo opracował książeczkę z nabożeństwem do Dzieciątka Jezus pt.: „Ty, coś wieczną rzucił chwałę” oraz wydrukował kilka tysięcy obrazków. Jest także pomysłodawcą gazetki o sanktuarium pt.: „Grota”. Twierdzi on, że dawniej w tutejszej parafii niemal w każdym domu można było spotkać obraz Dzieciątka Jezus. Obecnie większą popularnością cieszą się medaliki z wizerunkiem jodłowskiego Dzieciątka, które tylko tutaj zresztą można nabyć. Kult Dzieciątka niezmiennie się rozszerza. Do dzisiaj zachował się zwyczaj błogosławienia nowożeńców przez rodziców słowami: „Niech cudowne Dzieciątko Jodłowskie wam błogosławi i wami się opiekuje”.
Adres: Sanktuarium Dzieciątka Jezus, Parafia Rzymskokat. pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika, Jodłowa 56, 39-225 Jodłowa, tel. (0-14) 672-60-08.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2006-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Drastycznie rośnie liczba dzieci uśmierconych w polskich szpitalach

2026-01-13 18:02

[ TEMATY ]

aborcja

Adobe Stock

Z rządowego sprawozdania z wykonania ustawy z 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży za rok 2024 wynika, że w tym okresie w polskich szpitalach uśmiercono w drodze aborcji aż 885 dzieci.

Jest to 2 razy więcej niż w roku 2023 i ponad pięciokrotnie więcej niż w roku 2022.
CZYTAJ DALEJ

Trzy ważne tematy podejmuje dzisiejsza Ewangelia: rozpoznać Jezusa, pójść za Nim i dawać świadectwo

2026-01-14 18:56

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Agata Kowalska

Ewangelia uczy, że nikt nie jest gotów wybrać się w drogę za Jezusem, poddać się Jego wymaganiom czy też poświęcić się dla Niego, jeśli wpierw nie (roz)pozna w Nim swojego Zbawiciela.

Jan zobaczył podchodzącego ku niemu Jezusa i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: „Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie”. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem ducha, który zstępował z nieba jak gołębica i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: „Ten, nad którym ujrzysz ducha zstępującego i spoczywającego na Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym”. Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».
CZYTAJ DALEJ

W Biblii żniwo bywa obrazem czasu, w którym Pan zbiera swój lud i odsłania prawdę o człowieku

2026-01-15 09:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję