Umiłowani Archidiecezjanie!

Wraz z I niedzielą Adwentu rozpoczyna się nowy rok liturgiczny i duszpasterski, który przeżywać będziemy pod znakiem powołania. Cóż to jest powołanie? Jak można by je określić? Jest to zamysł Boga dotyczący wszystkich ludzi i każdego z nas. Bóg powołał człowieka przez akt stworzenia. Stworzył go z miłości na „swój obraz i podobieństwo” (Rdz 1, 26), obdarzył go łaską i przeznaczył do życia wiecznego z sobą. Stwórca powołał więc człowieka do współpracy z sobą i do radowania się szczęściem. „Bóg wszystko stworzył dla człowieka, ale on został stworzony, aby służyć Bogu, poznać i kochać Go oraz, by ofiarować Mu całe stworzenie jako wyraz wdzięczności na tym świecie i by być podniesionym do życia z Bogiem w niebie. Tajemnica człowieka wyjaśnia się prawdziwie jedynie w tajemnicy Słowa Wcielonego. Jest on przeznaczony do odtwarzania obrazu Syna Bożego, który stał się człowiekiem - obrazem „Boga niewidzialnego” [(Kol 1, 15), Kompendium KKK 67]. Powołanie Boże stawia wszystkich w roli tych, do których Bóg kieruje swe słowo, którym udziela swego światła, mobilizując ich do uczestnictwa w realizacji Bożych zamierzeń w ludzkim świecie. Powołanie to w wymiarach zbawczych dotyczy całej ludzkości, wszystkich ludzi bez wyjątku. W ramach tego powszechnego powołania mieści się to, jakim zostaje obdarzony Kościół oraz powołania indywidualne. Św. Paweł podkreśla, że ostateczne źródło zbawienia i związanego z nim powszechnego powołania jest w Bogu. Tak pojęte powołanie ma charakter wezwania, czegoś zobowiązującego, co należy podjąć i realizować. Powołanie jednak zawsze zakłada dar Boży, dzięki któremu człowiek może pójść za Bożym wezwaniem, aby realizować swoją życiową misję. (...)

Drodzy Bracia i Siostry!

Każdy z nas musi odczytać swoje powołanie, czyli odpowiedzieć na pytanie: Czego Bóg ode mnie oczekuje, do czego mnie przeznaczył i wezwał? Każdy ma swoje miejsce na tym świecie, w Kościele, swoją misję do spełnienia, swój udział w budowaniu Królestwa Bożego. Trzeba je tylko odkryć wrażliwym sumieniem, modlitwą, współpracą z łaską, zaangażowaniem w życie Kościoła. W Adwencie oczekujemy na przyjście Pana. Naszymi przewodnikami w adwentowym czuwaniu są: prorok Izajasz, św. Jan Chrzciciel i Najświętsza Dziewica Maryja. Oni doskonale rozpoznali swoje powołanie, zapowiadając przyjście na ten świat Mesjasza. Niech pomogą również i nam rozpoznać i odkryć swoje powołanie.
Na czas adwentowego oczekiwania na przyjście Pana, na pełną realizację własnego powołania, z serca wam błogosławię: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.