1. Wielokrotnie w naszym życiu stawaliśmy przed Bożym Dziecięciem, pełni radości i wdzięczności, dzisiaj natomiast czynimy to po raz pierwszy w nowym tysiącleciu. Tym większe wzruszenie nas ogarnia, tym szczerzej pragniemy wyrazić naszą cześć dla Syna Bożego, który przyszedł na ziemię, aby nas pojednać ze Swoim Ojcem i przybliżyć jednych ku drugim. I tak od dwudziestu wieków ta radosna Nowina dociera do ludzkich serc i dusz.

2. Świadomi tej prawdy, zebrani na Synodzie Biskupów przedstawiciele całego Kościoła, pod przewodnictwem Ojca Świętego - postanowili przypomnieć całemu światu, że to właśnie Jezus Chrystus jest naszą nadzieją, ten sam, który narodził się w Betlejem przed dwudziestu wiekami. Do tego wydarzenia chcemy powracać zwłaszcza teraz, kiedy agresja i wszelkie zło z wyjątkową mocą uderzają w człowieka. Ojcowie Synodalni w Orędziu (...) do Ludu Bożego mówią: "Podczas, gdy z ludzkiego punktu widzenia siła zła zdaje się mieć przewagę, w oczach wiary czujne miłosierdzie Boga jest nieskończenie wyższe: ´gdzie wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska´ ( Rz 5, 20). Doświadczyliśmy siły i prawdy tego nauczania Apostoła również w spojrzeniu na teraźniejszość. ´W nadziei bowiem jesteśmy Zbawieni´ (Rz 8, 24)".

3. Ojcowie Synodalni pamiętali dobrze i o tym, co zawdzięczamy Matce Najświętszej, dlatego kierują do Niej słowa pełne miłości i zawierzenia, jakby w ten sposób wypełniając testament sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego: "Najświętsza Maryjo Panno, Matko Chrystusa, Ty jesteś Matką Kościoła, Matką żyjących. Ty jesteś Matką nadziei. Wiemy, że nam towarzyszysz na drodze historii. Wstawiaj się za wszystkimi narodami ziemi, aby w sprawiedliwości, przebaczeniu i pokoju mogły czerpać moc wzajemnej miłości, jako członkowie jedynej rodziny ludzkiej" (Orędzie, 30). A w swojej homilii na zakończenie obrad synodalnych Ojciec Święty raz jeszcze zawierzył nasze prace i oczekiwania Bogurodzicy: "Niech w naszej posłudze opiekuje się nami zawsze Najświętsza Maryja Panna, Królowa Apostołów. To Ona jaśnieje w każdym czasie na horyzoncie Kościoła i świata jako znak pociechy i niezawodnej nadziei" (Watykan, 27 października 2001 r.).

4. Podczas tej samej Mszy św. Jan Paweł II zwrócił się z wezwaniem do wszystkich biskupów, uczestniczących w Synodzie: " Chciałbym was prosić, abyście zanieśli moje pozdrowienie waszym wiernym, a zwłaszcza waszym kapłanom" (Watykan, 27 października 2001 r.). Z radością spełniam wolę Ojca Świętego i przekazuję jego pozdrowienie dla całej diecezji drohiczyńskiej, dla wszystkich, którzy jej teren zamieszkują. Niech to pozdrowienie będzie główną osnową tegorocznych życzeń, które przesyłam z okazji Świąt Bożego Narodzenia. Razem z Piotrem naszych czasów życzę z głębi serca mocnej i niewzruszonej nadziei.

Nie może jej bowiem zabraknąć nikomu, kto choćby raz jeden usłyszał to, co powiedział anioł do pasterzy: "Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu; dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan" (Łk 2, 10-11).

Niech ta pełnia nadziei zagości w nas na zawsze, Mesjasz bowiem narodził się dla nas!

Błogosławionych Świąt Bożego Narodzenia - życzy