Dwudziestu kandydatów przygotowywało się do przyjęcia święceń diakonatu w Archidiecezjalnym Domu Rekolekcyjnym w Nałęczowie. Rekolekcje przeprowadził ojciec duchowny lubelskiego seminarium i kierownik duchowy kandydatów na diakonów ks. Andrzej Krasowski. Wychowawcą nowo wyświęconych diakonów jest ks. dr Alfred Wierzbicki, prerektor Seminarium, który czuwał nad intelektualną formacją alumnów. Uroczystościom towarzyszyła piękna, majowa pogoda oraz niezwykła atmosfera, wyczuwalna zarówno wśród samych kandydatów, ich rodzin, jak i zaproszonych gości.
Uroczystościom w Konopnicy przewodniczył abp Józef Życiński. Uroczysta Msza św., podczas której Metropolita wraz z bp. Arturem Mizińskim udzielili święceń diakonatu 13 kandydatom, rozpoczęła się o godz. 10.00. Ksiądz Arcybiskup w homilii zaznaczył, że nowo wyświęceni diakoni są przede wszystkim powołani do służby każdemu napotkanemu człowiekowi. Nie może ich przerażać dzisiejszy świat, pełen nieporządku. Sługa Chrystusa ma z odwagą nieść każdemu radość Zmartwychwstałego Chrystusa. „Styl Wieczernika”, który towarzyszył Apostołom, powinien być bliski temu, który oddaje się cały Chrystusowi, przystępując do święceń diakonatu. Ksiądz Arcybiskup wspominał także postać niedawno zmarłego ks. Jana Twardowskiego, który niestrudzenie służył ludziom, głosząc Ewangelię Jezusa Chrystusa całym swoim życiem. Uroczystościom odbywającym się w Czemiernikach przewodniczył bp Mieczysław Cisło, który udzielił święceń diakonatu 7 kandydatom. W homilii Ksiądz Biskup podkreślał zadania duszpasterskie, które nowo wyświęceni diakoni będą spełniać, służąc ludziom w Kościele.
W Kościele katolickim diakonat stanowi pierwszy i najniższy stopień święceń kapłańskich, których pełnię stanowią święcenia biskupie. Jest koniecznym etapem w drodze do święceń prezbiteratu. Posługa diakona nierozerwalnie łączy się z głoszeniem Słowa Bożego w Kościele. Gestowi przekazania Ewangelii towarzyszą słowa: „Przyjmij Chrystusową Ewangelię, której głosicielem się stałeś, wierz w to, co będziesz czytać, nauczaj tego, w co uwierzysz; pełnij to, czego będziesz nauczać”. Obowiązkiem diakonów jest także - jak naucza Kościół - „posługa tajemnicom”, czyli sprawowanemu kultowi. W osobie diakona ma być widoczne to, że Liturgia i służba są wyrazem ukierunkowania życia codziennego ku Bogu. Wyrazem tego jest możliwość udzielania Komunii św. wiernym - diakon jest zwyczajnym szafarzem. Gdy Komunia jest udzielana pod dwiema postaciami, diakon podaje Krew Pańską. Ma również prawo przewodniczyć nabożeństwom i błogosławić Najświętszym Sakramentem. Ponadto jego posługa sakramentalna wyraża się w udzielaniu chrztu św. i asystowaniu przy zawieraniu małżeństw. Diakon może także przewodniczyć pogrzebom. Posługa stołom Słowa i Ołtarza przynagla diakona do pełnienia dzieł miłości miłosiernej.
Diakoni, po odbyciu dalszych studiów, związanych z formacją intelektualną i duchową, przygotowują się do przyjęcia święceń prezbiteratu.