Serce moje jest mocne, Boże mocne serce moje, zaśpiewam i zagram.

Zbudź się duszo moja, zbudź harfo i cytro

(Ps 57, 8-9)

"Tradycja muzyczna całego Kościoła stanowi skarbiec nieocenionej wartości, wybijający się ponad inne sztuki, przede wszystkim przez to, że śpiew kościelny związany ze słowami jest nieodzowną oraz integralną częścią uroczystej liturgii. Kompozycja i śpiew natchnionych psalmów, często z towarzyszeniem instrumentów muzycznych, były ściśle związane już z obrzędami liturgicznymi Starego Przymierza. Kościół kontynuuje i rozwija tę tradycję: Przemawiajcie do siebie wzajemnie w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha, śpiewając i wysławiając Pana w waszych sercach". (KKK 1156)

Z harmonii ciszy wyłania się uroczysty akord pod sklepieniem świątyni i swym brzmieniem wypełnia nawy serc wrażliwych. W zasłuchaniu rozrzewnia, ale i koi, gdyż muzyka potrafi trącać najczulsze struny człowieczego wnętrza. Szczególną umiejętnością jest słuchanie i usłyszenie tchnienia. W dniu 22 listopada Kościół wspomina św. Cecylię - patronkę muzyki kościelnej. Ku czci św. Cecylii powstały liczne bractwa muzyczne i towarzystwa, min. w Rzymie w XVI w. czy w Londynie w XVIII w. Celem ich było pielęgnowanie, propagowanie i rozwój muzyki sakralnej. Muzyka ubogaca naszą modlitwę i podobnie jak wiara wypływa z serca. Prowadzi do dobra, piękna, miłości i wzruszeń. "Od muzyki piękniejsza jest tylko cisza". Bóg z każdym z nas rozmawia jego własnym językiem, człowiek wrażliwy pragnie rozmawiać językiem piękna. Muzyka i modlitwa rozświetlają wnętrze człowieka, przenikają radością i dobrem, a także wzruszają. Wzruszenie, dobro i piękno są nierozłączne; nie można śpiewać w złych intencjach. Często mówi się: "Gdzie słyszysz śpiew tam wchodź, tam dobre serca mają. Źli ludzie wierzaj mi, ci nigdy nie śpiewają". W czasach Starego Testamentu Dawid układał natchnione psalmy, które śpiewał przy akompaniamencie instrumentów. Kościół nadal kontynuuje i upowszechnia tradycję muzyki sakralnej, aktywnie włączając dzieci, młodzież oraz dorosłych w oprawę muzyczną liturgii. Organizowane są liczne festiwale pieśni religijnych, festiwale kolęd oraz koncerty. Dla ludzi kochających muzykę jest to możliwość rozwijania talentów - darów Bożych i jednocześnie dostarczanie innym radosnych przeżyć i wzruszeń.

W parafii pw. Matki Boskiej Częstochowskiej w Ludwinie rozbrzmiewają dźwięcznymi akordami dwa zespoły wokalne. Schola "Wiejadło" powstała w 1999 r. i śpiewa w składzie: Joanna Białek, Aleksandra Kołodyńska, Anna Szalast, Paulina Pobereżko, Magdalena Serewa, Marta Krajewska, Anna Krupa, Katarzyna Chacińska, Monika Krupa, Sylwia Dąbska, Karolina Biała, Agnieszka Piziorska, Iga Lipińska, Paulina Kurlak, Martyna Pobereżko, Emilia Kurlak, Dominika Kowaluk, Magdalena Chacińska, Ewelina Drożdżyk, Anita Kołodyńska, Anna Krajewska, Agnieszka Kowaluk. Zespół "Dysonans" istnieje od 2000 r. w składzie: Dorota Dyndur, Agnieszka Ogórek, Lidia Bodzak, Monika Gramoszek, Agnieszka Pasieczny, Edyta Kotowicz, Magdalena Dyndur. Opiekunem muzycznym, dyrygentem i duszą obydwu zespołów jest Marta Elżbieta Guz. Zespoły ubogacają liturgię Mszy św. oraz uświetniają swoim śpiewem ważniejsze uroczystości. Biorą udział w koncertach i festiwalach pieśni religijnych, zajmując czołowe miejsca. Schola wielokrotnie zajmowała pierwsze miejsca na festiwalach: Pieśni Maryjnej w Garbowie, Inwazja Bożej Miłości w Kurowie, na Festiwalu Kolęd w Puławach oraz na Międzynarodowych Spotkaniach z Pieśnią Religijną na Kresach. Natomiast zespół "Dysonans" dwukrotnie zajął I miejsce w Garbowie, I miejsce w Puławach oraz II miejsce w Chełmie. Mieszkańcy Lublina mieli możliwość usłyszenia zespołów podczas kolędowania w lubelskich szpitalach, a także podczas Wigilii Starego Miasta - Lublin 2000 oraz Nieszporów w Bazylice Ojców Dominikanów z okazji obchodów Starego Miasta 2001. Zespoły z programem pieśni liturgicznych zapraszane są do parafii i uświetniają spotkania okolicznościowe. Dziewczęta przez aktywną działalność w zespołach uczą się wspólnie przezwyciężać trudności, rozwijają wrażliwość, która pozwala zachować najważniejsze wartości. Kontynuują tradycje muzyczne Kościoła. Dziewczęta śpiewają z Bożą iskrą, bo znają zawołanie św. Augustyna, że "kto śpiewa, ten się dwa razy modli". Przez każdego artystę, małego i dużego, przemawia Bóg. Jeżeli znajdą się ludzie, którzy wzajemnie będą się wspierać i pomagać - a takich w ludwińskiej parafii i gminie nie brakuje - talenty nie zostaną zakopane.

Parafia pw. Matki Bożej w Ludwinie znana jest nie tylko ze świetnej scholi i zespołu. Wielu zna parafię z międzynarodowych konkursów poetyckich i plastycznych (Jestem który Jestem - 1999, Bóg jest Miłością - 2000, O herb Prymasa Tysiąclecia - 2001). Ponadto przy kościele działa dziecięco-młodzieżowa grupa teatralna "Qvo vadis", która pod kierunkiem Małgorzaty Pobereżko przygotowała m.in. "Dziady", " Balladynę" oraz "Jasełka". Do Ludwina zdążają także sportowcy, którzy uczestniczą w biegach przełajowych i kryteriach kolarskich. Uczniowie szkoły podstawowej i gimnazjum biorą udział w parafiadach, a dobre przygotowanie do zawodów zdobywają podczas ćwiczeń w nowej hali sportowej. Ludwińska parafia jest wydawcą okolicznościowych folderów i pocztówek, a także pisma "Promień".