25 kwietnia br. w Muzeum Regionalnym w Lubartowie została otwarta wystawa pt. „Matka Boża w linorytach Zbigniewa Jóźwika”. Autor 36 prezentowanych prac mieszka w Lublinie, jest emerytowanym biologiem i uczestnikiem 6 wypraw na Spitsbergen. Na lubartowskiej wystawie został zaprezentowany fragment jego pasji, zamknięty w słowo „linoryt”. Są tu wizerunki Madonn ze znanych sanktuariów polskich i krajów ościennych, ale są i własne wyobrażenia Matki Bożej: „Gromnicznej”, „Polarnej” „Wielkiego Zawierzenia”. Grafiki Jóźwika, jak sam mówi, „zrodziły się przede wszystkim z potrzeby serca, ale również na prośbę wielu osób”.
Podczas otwarcia wystawy prof. o. Leon Dyczewski wygłosił prelekcję nt. Matka Boża w kulturze polskiej, w którym zgromadzonej publiczności przypomniał, że Matka Boża od wieków inspirowała twórczość malarzy, rzeźbiarzy, pisarzy oraz poetów. Artyści widzieli Matkę Bożą w dziele stworzenia i zbawienia oraz jako Tę, która ukazywała Syna, Jezusa Chrystusa. Artyści przedstawiali lub opisywali Madonnę jako „Siewną”, „Żniwną” czy „Gromniczną”, która była związana z losem człowieka i przychodziła mu „ku pomocy”. Ojciec Profesor przypomniał również słowa Jana Pawła II: „Przyszłość Europy związana jest z modlitwą do Matki Bożej”.
Prezes Lubartowskiego Towarzystwa Regionalnego Maria Kozioł i dyrektor Muzeum Lubartowskiego Anna Żmuda, otwierając wystawę, przywitały Autora oraz zaproszonych gości: m.in. ks. prał. Andrzeja Tokarzewskiego, ks. prał. Józefa Zbiciaka, wicedyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Kultury Janinę Biegalską, a także przedstawicieli władz samorządowych różnych szczebli oraz ludzi oświaty i kultury. Miłym akcentem był koncert zespołu „Psallite Deo”, który wykonał utwory: Zbliża się do nas i Ave Maryja.
Wystawę „Matka Boża w linorytach Zbigniewa Jóźwika” można zobaczyć w Muzeum Lubartowskim (ul. Kościuszki 28) do 10 czerwca br.
Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała
Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.
Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
Prokuratura podjęła sprawę doniesień, zgodnie z którymi w szkole podstawowej w Kielnie miało dojść do wyrzucenia krzyża do kosza przez jedną z nauczycielek. Teraz prawnicy z Ordo Iuris informują, że policja rozpoczęła przesłuchiwać na terenie szkoły uczniów, którzy mieli być świadkami całego zdarzenia bez udziału rodziców. „Absolutnie skandaliczna sytuacja, która nie powinna mieć miejsca” - oceniła działanie policji na antenie Telewizji wPolsce24 adwokat Magdalena Majkowska, dyrektor Centrum Interwencji Procesowej Instytutu Ordo Iuris.
Absolutnie skandaliczna sytuacja, która nie powinna mieć miejsca. Zgodnie z przepisami kodeksu postępowania karnego przesłuchanie osoby, która nie ukończyła 15. roku życia w miarę możliwości powinno odbywać się z uczestnictwem przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego, chyba że dobro postępowania stoi temu na przeszkodzie — mówiła mec. Magdalena Majkowska.
Izajasz mówi do ziemi, która zaznała upokorzenia. Zabulon i Neftali leżały na północy. W VIII wieku przed Chr. te okolice pierwsze przyjęły cios Asyrii i doświadczyły przesiedleń. Prorok pamięta o „drodze nadmorskiej” i o „Zajordaniu”, o szlakach, którymi przechodzili obcy. W takich miejscach rodzi się zdanie o światłości. „Naród kroczący w ciemnościach” opisuje ludzi idących dalej, choć widzą mało. Ciemność w Biblii dotyka nocy, lęku i utraty sensu. Światłość (’ôr) jest znakiem obecności Pana. Ona wschodzi nad tymi, którzy „mieszkają w krainie mroków”, w przestrzeni naznaczonej śmiercią i przemocą. Izajasz mówi o świetle „wielkim”. Ono zmienia sposób widzenia. W tekście brzmi też obietnica pomnożenia narodu. To język życia, które wraca, gdy lud przestaje się kurczyć pod naciskiem. Radość zostaje nazwana „przed Tobą”, przed obliczem Boga. Prorok porównuje ją do radości żniwiarzy i do podziału zdobyczy. To obrazy ulgi po ucisku i oddechu po czasie ciężkiej pracy. Prorok opisuje rozbicie jarzma, kija na barkach i rózgi ciemięzcy. Przywołuje „dzień Midianu”, pamięć zwycięstwa Gedeona. To zwycięstwo przyszło bez siły wielkiej armii. Wskazuje na Boga, który potrafi przerwać spiralę strachu i oddać godność uciskanym. „Galilea pogan” brzmi jak przestrzeń (goyim), narodów. To miejsce mieszane, słabiej chronione, często lekceważone przez centrum. Izajasz widzi tam początek odnowy. Światło rozpala się właśnie na pograniczu. Proroctwo pokazuje Pana, który wchodzi w historię ran i czyni ją miejscem nowego początku. W tej obietnicy Pan sam staje się światłem drogi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
