„Obrzędy poprzedzające Liturgię Słowa (…) mają charakter wstępu, wprowadzenia i przygotowania. Ich celem jest to, aby wierni gromadzący się razem stanowili wspólnotę oraz przygotowali się do uważnego słuchania słowa Bożego i godnego sprawowania Eucharystii”
(Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego, 46).

Pierwsza część Mszy św. - obrzędy wstępne - składa się z następujących elementów:
1. Procesja i śpiew na wejście;
2. Pozdrowienie ołtarza i zgromadzonego ludu;
3. Akt pokuty;
4. Kyrie elejson (Panie, zmiłuj się nad nami);
5. Hymn Chwała na wysokości;
6. Kolekta.
Eucharystia jest miejscem spotkania z Bogiem, ale także spotkania z drugim człowiekiem! Jest miejscem, gdzie buduje się i urzeczywistnia Kościół jako wspólnota osób.
Eucharystia to również sakrament jedności: Boga z człowiekiem i jedności pomiędzy ludźmi (to dlatego Ogólne wprowadzenie do Mszału Rzymskiego przypomina, że „Mszę bez usługującego lub bez obecności przynajmniej jednego wiernego można celebrować tylko ze słusznej i rozumnej przyczyny”). Eucharystia, tak jak każda celebracja liturgiczna, zakłada współdziałanie wszystkich obecnych. Żeby podjąć jakieś wspólne dzieło, trzeba najpierw zdać sobie sprawę z obecności innych osób (nie tylko dlatego, że w ławce, w której siedzę jest ciasno!), poznać się nawzajem, poczuć więź wzajemnej jedności, czyli po prostu włączyć się w grupę - we wspólnotę.
Co oznacza to w praktyce?
Po pierwsze konieczność właściwego przygotowania serca do uczestnictwa we Mszy św. Jeżeli idę do Kościoła z nadzieją, że nie spotkam tam wścibskiej sąsiadki albo po kłótni rodzinnej w drodze do Kościoła nie rozmawiam z żoną, to znaczy, że tak naprawdę nie jestem przygotowany do uczestnictwa we Mszy św, bo „kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi” (1 J 4, 20). Musimy za każdym razem uświadamiać sobie, że to Bóg zgromadził nas w Kościele, że nasza obecność, tak jak obecność innych ludzi, nie jest przypadkowa!
Po drugie musimy uświadomić sobie, że Msza św. to nie kino czy teatr, a my nie jesteśmy widzami. Każdy, kto wchodzi do Kościoła, by uczestniczyć we Mszy św., staje się za nią odpowiedzialny. Moja odpowiedzialność przejawia się m.in.: w tym, jak uczestniczę we Mszy św. (śpiew, odpowiedzi, wspólne modlitwy), jak traktuję innych i czy potrafię ich dostrzegać (ustąpić miejsca innej osobie, zadbać o porządek w podchodzeniu do Komunii św.) i zwracać uwagę na drobiazgi (świeże kwiaty, papierek leżący pod ławką, to jak jestem ubrany, czy mój strój nie rozprasza innych), które mogą pomóc lub przeszkodzić w dobrym przeżyciu Mszy św.
Uświadomieniu tego mają służyć obrzędy wstępne, które zaczniemy omawiać w następnym tygodniu.