Państwo Anna i Mirosław Piotrowscy byli gospodarzami niezwykłego wieczoru muzycznego zorganizowanego w ramach obchodów 100. lecia Niepodległości Państwa Polskiego. Koncertu "Krzyż i Orzeł", najpiękniejszych polskich pieśni patriotycznych w wykonaniu Bogusława Morki i towarzyszących muzyków z Orkiestry Kameralnej Alla Viena wysłuchało blisko dwieście osób, grupa z Lublina, która przebywała na trzydniowym wyjeździe studyjnym oraz liczni, specjalnie przybyli na to wydarzenie goście nie tylko z Lubelszczyzny.
Wśród obecnych był zastępca prezydenta Lublina - Mariusz Banach. Prezes Artur Wasil reprentował Lubelski Węgiel "Bogdanka", polskie środowisko muzyczne kompozytor, Romuald Lipko. Na zaproszenie europosła przybyli także przedstawiciele lubelskiego biznesu, kultury, palestry i mediów. Koncert sławnego tenora został zorganizowany przy współudziale KWK "Bogdanka" i przy współpracy biura eurodeputowanej dr Urszuli Krupy.
Archiwum prof. Mirosława Piotrowskiego
Podczas krótkiego wykładu w sali posiedzeń grupy EKR, który poprzedził koncert, prof. Piotrowski nawiązał do wydarzeń historycznych sprzed stu lat, zaś litewski europoseł Waldemar Tomaszewski opowiedział zebranym o sytuacji politycznej i społecznej Polaków na Litwie.
Wieczorne wydarzenie w sali Yehudi Menuhina zaszczycili liczni europosłowie, z Polski panie posłanki: Urszula Krupa i Beata Gosiewska oraz posłowie z Włoch, Niemiec i Austrii. Rangę tego artystycznego wydarzenia podkreśliła obecność ambasadora RP w Królestwie Belgii, Pana Artura Orzechowskiego.
Archiwum prof. Mirosława Piotrowskiego
Artyści wykonywali utwory przygotowane specjalnie na obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Na tę okoliczność Bogusław Morka nagrał płytę pt. "Krzyż i Orzeł". Znalazło się tam czternaście utworów związanych z naszą historią, jak choćby: Święta miłości - z tekstem ks. Ignacego Krasickiego, W krwawym polu - Wincentego Pola, Orlątko - Artura Oppmana, Ojczyzno ma - ks. Karola Dąbrowskiego. Nad artystycznym i muzycznym kształtem wydarzenia czuwał profesor Adam Manijak. Po koncercie ambasador RP podjął uczestników wydarzenia uroczystą kolacją w gmachu Ambasady.
Przewodniczący Komisji Europejskiej ostatnio stał się nadaktywny. Ku zdumieniu wielu wprosił się na posiedzenie frakcji Europejskich Konserwatystów i Reformatorów w Parlamencie Europejskim w Strasburgu.
Siedząc za stołem prezydialnym, w trakcie przemówienia odbierał ciągle dzwoniący telefon. Twierdził, że to żona i musi odebrać, gdyż nie uwierzyłaby, że jest właśnie u nas. Swoją drogą, to już wcześniej u nas był, kiedy starał się o poparcie przed głosowaniem nad jego kandydaturą w Parlamencie Europejskim.
W lutowym numerze miesięcznika „Piazza San Pietro” Leon XIV odpowiada na list mężczyzny, który określa się jako „ateista kochający Boga”. Prawdziwy problem nie polega na wierzeniu lub niewierzeniu w Boga, ale na poszukiwaniu Go — i właśnie w tym tkwi godność oraz piękno naszego życia - przypomina Ojciec Święty.
„Nie może być ateistą ten, kto kocha Boga, kto szuka Go szczerym sercem” - tak Papież Leon XIV odpowiada, cytując św. Augustyna, na list nadesłany do redakcji miesięcznika „Piazza San Pietro”, wydawanego w Watykanie. Autorem korespondencji jest mężczyzna o imieniu Rocco, pochodzący z regionu Reggio Calabria. Ojciec Święty dziękuje czytelnikowi za nadesłane słowa i odpowiada na jego wątpliwość: czy możliwe jest określanie siebie jako ateisty, a jednocześnie kochanie Boga?
Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
