Za każdym razem u progu Nowego Roku cieszymy się ze wszystkiego, co nazywamy „nowym”. Wśród wielu wspaniałych noworocznych życzeń dla chrześcijanina ważne jest przede wszystkim to, które pochodzi od samego Chrystusa: „Nie lękajcie się! Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do końca świata” (por. Mt 28, 20). Przez swoje wcielenie, kiedy Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami, pozostał Jezus już na zawsze na naszej ziemi. W Wielki Czwartek podczas Ostatniej Wieczerzy Chrystus zawarł z ludzkością Nowe Przymierze.
Idea przymierza jest nicią przewodnią całej historii zbawienia Starego i Nowego Testamentu. Inicjatywa zawierania przymierza wychodziła zawsze od Boga. W Starym Testamencie Bóg zawarł przymierze z Noem, z Abrahamem, a także przymierze na górze Synaj. Znakiem tego przymierza były kamienne tablice zawierające Dekalog - dziesięć przykazań pochodzących od Boga - przechowywane w specjalnej skrzyni (z łac. arka), która nosiła nazwę Arka Przymierza.
Duchowe dziedzictwo przymierza Starego Testamentu ocalało dzięki pokornemu „fiat” Maryi, w której łonie zamieszkało „Słowo, które Ciałem się stało”. Maryja stała się nową Arką Przymierza, bo w Jej ciele narodził się Pośrednik Nowego Przymierza - Jezus Chrystus. Nowe Przymierze jest inne niż Stare. Lud Boży nie ogranicza się już do jednej grupy etnicznej, jak to było w Starym Przymierzu. Obecność Boża nie jest też ograniczona do jednego miejsca. Bóg w Chrystusie przebywa wszędzie.
Nowe Przymierze w Chrystusie, zawarte z każdym człowiekiem, ma moc kształtowania „nowego człowieka”. Człowiek żyjący Nowym Przymierzem w Piśmie nosi nazwę „człowieka według Ducha” albo „człowieka nowego”. Jego przeciwieństwem jest „stary człowiek”, żyjący według ciała - swojej grzesznej natury. Wprawdzie doświadczamy jeszcze niesprawiedliwości, wojen, terroru, kłamstwa i egoizmu, jednakże ten stary porządek nie ma przed sobą przyszłości, będzie potępiony i niszczony. Prawdziwe i szczęśliwe życie stoi przed człowiekiem nowym, żyjącym według Ducha, czyniącym dobro i karmiącym się Eucharystią. Liturgia Eucharystii jest bowiem aktualizacją i kontynuacją przez Ducha Świętego przymierza między Bogiem a ludźmi, zawartego na krzyżu we krwi Zbawiciela. Nowe Przymierze to sam Chrystus, który siebie samego daje za nas, którzy byliśmy umarłymi wskutek naszych grzechów, a przez Niego otrzymujemy nowe życie. Uczestnicząc w liturgii Eucharystii, za każdym razem uświadamiamy sobie, że żyjemy w nowej erze, którą zapoczątkował Jezus Chrystus. Jest to era Nowego Przymierza - era Ducha Świętego, który prowadzi Nowy Lud Boży, będący Kościołem, w jedności wiary, nadziei i miłości.