Nowa diecezja świdnicka może cieszyć się pierwszymi - pionierskimi dziełami. Wśród nich są już Wyższe Seminarium Duchowne z siedzibą we Wrocławiu, Kuria Biskupia z tymczasową siedzibą przy parafii
Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Świdnicy, Caritas diecezjalna oraz pierwszy numer „Świdnickich Wiadomości Kościelnych”. Ukazała się też książka ks. dr. Zdzisława Pienio pt. Powołania
kapłańskie i zakonne w parafii św. Doroty w Tuligłowach. Wiek XX. Słownik biobibliograficzny. Praca ta daje początek firmowanej przez Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu i Wyższe Seminarium Duchowne
Diecezji Świdnickiej serii wydawniczej pt. „Biblioteka Diecezji Świdnickiej”.
Autor tej książki jest aktualnie proboszczem parafii św. Jana Chrzciciela w Mościsku koło Świdnicy. Jego zainteresowania - oprócz popularyzowania teologii w wydawanym przez siebie miesięczniku
parafialnym Wiadomości Katolickie” - tym razem skierowały się ku parafii św. Doroty w Tuligłowach, skąd wywodzą się jego rodzice i dziadkowie. Wdzięczny za własne powołanie kapłańskie, podjął
trud opracowania życiorysów oraz bibliografii podmiotowej i przedmiotowej 14 księży, 3 sióstr zakonnych oraz brata zakonnego - pochodzących z Tuligłów. Tak licznymi powołaniami została obdarzona
parafia św. Doroty w Tuligłowach w pierwszej połowie XX w.
W drugiej części pracy ks. Pienio przedstawia życiorysy wraz z bibliografią podmiotową i przedmiotową 12 księży, 4 sióstr zakonnych oraz brata zakonnego - których rodzice lub dziadkowie mieszkali
przed 1945 r. w parafii Tuligłowy. Jesienią 1945 r. mieszkańcy musieli opuścić swoją wieś położoną niedaleko Lwowa na terenie ówczesnej diecezji przemyskiej i wraz ze swoim proboszczem, ks.
Antonim Baszakiem, osiedlili się na Ziemiach Zachodnich.
W aneksie do swego dzieła autor zamieszcza dodatkowo - oprócz życiorysu i bibliografii ks. Józefa Fałata, brata sławnego malarza Juliana, pochodzącego również z Tuligłów - biogramy i bibliografie
3 księży i 5 sióstr zakonnych pochodzących z parafii w Łozinie koło Wrocławia, gdzie późną jesienią 1945 r. zamieszkał ks. Antoni Baszak wraz z częścią swoich parafian. Pozostalli rozproszyli się
w okolicach Świdnicy, Twardogóry, Lubina i Drezdenka.
Wieńczący pracę ostatni aneks zawiera materiał źródłowy, którym jest kronika parafii Tuligłowy z lat 1835-1930.
Pionierska praca ks. dr. Zdzisława Pienio jest nie tylko źródłem naukowym niezbędnym do dalszych opracowań historycznych, ale - jak zauważa w przedmowie biskup świdnicki Ignacy Dec - ukazuje
również wielkość powołania kapłańskiego i zakonnego, które jest darem dla kogoś ze względu na drugich.
Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała
Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.
Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
Europejskie Centrum na rzecz Prawa i Sprawiedliwości opublikowało raport poświęcony przestępstwom z nienawiści wymierzonym w chrześcijan w Europie. Dokument wskazuje na wzrost skali przemocy, przestępstw z nienawiści oraz marginalizacji chrześcijan, przy jednoczesnym zaniżaniu skali zjawiska w oficjalnych statystykach. W 2024 r. w 35 krajach Europy odnotowano 2211 aktów nienawiści wobec chrześcijan, w tym 274 napaści fizyczne, których liczba wzrosła mimo ogólnego spadku incydentów.
Najczęstsze formy agresji obejmują wandalizm, podpalenia, profanacje i ataki na duchownych, a najbardziej dotknięte tym procederem kraje to m.in. Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Polska i Włochy. Autorzy wskazują na kulturowe i ideologiczne przyczyny nienawiści wobec chrześcijaństwa oraz na nierówne traktowanie wyznawców tej religii przez instytucje międzynarodowe, postulując wprowadzenie jasnej definicji antychrześcijańskiej nienawiści i wzmocnienie ochrony prawnej.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.