Reklama

Pionierska książka

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Nowa diecezja świdnicka może cieszyć się pierwszymi - pionierskimi dziełami. Wśród nich są już Wyższe Seminarium Duchowne z siedzibą we Wrocławiu, Kuria Biskupia z tymczasową siedzibą przy parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Świdnicy, Caritas diecezjalna oraz pierwszy numer „Świdnickich Wiadomości Kościelnych”. Ukazała się też książka ks. dr. Zdzisława Pienio pt. Powołania kapłańskie i zakonne w parafii św. Doroty w Tuligłowach. Wiek XX. Słownik biobibliograficzny. Praca ta daje początek firmowanej przez Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu i Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Świdnickiej serii wydawniczej pt. „Biblioteka Diecezji Świdnickiej”.
Autor tej książki jest aktualnie proboszczem parafii św. Jana Chrzciciela w Mościsku koło Świdnicy. Jego zainteresowania - oprócz popularyzowania teologii w wydawanym przez siebie miesięczniku parafialnym Wiadomości Katolickie” - tym razem skierowały się ku parafii św. Doroty w Tuligłowach, skąd wywodzą się jego rodzice i dziadkowie. Wdzięczny za własne powołanie kapłańskie, podjął trud opracowania życiorysów oraz bibliografii podmiotowej i przedmiotowej 14 księży, 3 sióstr zakonnych oraz brata zakonnego - pochodzących z Tuligłów. Tak licznymi powołaniami została obdarzona parafia św. Doroty w Tuligłowach w pierwszej połowie XX w.
W drugiej części pracy ks. Pienio przedstawia życiorysy wraz z bibliografią podmiotową i przedmiotową 12 księży, 4 sióstr zakonnych oraz brata zakonnego - których rodzice lub dziadkowie mieszkali przed 1945 r. w parafii Tuligłowy. Jesienią 1945 r. mieszkańcy musieli opuścić swoją wieś położoną niedaleko Lwowa na terenie ówczesnej diecezji przemyskiej i wraz ze swoim proboszczem, ks. Antonim Baszakiem, osiedlili się na Ziemiach Zachodnich.
W aneksie do swego dzieła autor zamieszcza dodatkowo - oprócz życiorysu i bibliografii ks. Józefa Fałata, brata sławnego malarza Juliana, pochodzącego również z Tuligłów - biogramy i bibliografie 3 księży i 5 sióstr zakonnych pochodzących z parafii w Łozinie koło Wrocławia, gdzie późną jesienią 1945 r. zamieszkał ks. Antoni Baszak wraz z częścią swoich parafian. Pozostalli rozproszyli się w okolicach Świdnicy, Twardogóry, Lubina i Drezdenka.
Wieńczący pracę ostatni aneks zawiera materiał źródłowy, którym jest kronika parafii Tuligłowy z lat 1835-1930.
Pionierska praca ks. dr. Zdzisława Pienio jest nie tylko źródłem naukowym niezbędnym do dalszych opracowań historycznych, ale - jak zauważa w przedmowie biskup świdnicki Ignacy Dec - ukazuje również wielkość powołania kapłańskiego i zakonnego, które jest darem dla kogoś ze względu na drugich.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jedlina-Zdrój. W drodze do diakonatu stałego

2026-01-14 11:33

[ TEMATY ]

diakonat stały

Janusz Radziszewski

Archiwum prywatne

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Janusz Radziszewski podczas przyjęcia posługi lektoratu. Obrzędowi przewodniczył bp Rudolf Pierskała

Do posługi diakona stałego w diecezji świdnickiej przygotowuje się Janusz Radziszewski z Jedliny-Zdroju. Przed nim już ostatnia prosta formacji, czas szczególnego skupienia, modlitwy i porządkowania doświadczeń życia, które Pan Bóg przez lata wpisywał w jego drogę powołania.

Ta droga prowadziła przez bardzo różne środowiska i doświadczenia, które dziś układają się w spójną historię służby. 30 czerwca 2025 roku Janusz Radziszewski przyjął posługę lektoratu, choć z Liturgiczną Służbą Ołtarza związany jest nieprzerwanie od 1988 roku, od czasów szóstej klasy szkoły podstawowej. Posługa słowa od lat była więc naturalną przestrzenią jego zaangażowania w Kościele. Obecnie podejmuje on formację dla przyszłych diakonów stałych w Diecezjalnym Ośrodku Formacyjnym w Opolu.
CZYTAJ DALEJ

„Niespotykana fala antychrześcijańskiej przemocy” - ważny raport międzynarodowej organizacji

2026-01-13 16:53

[ TEMATY ]

raport

Karol Porwich/Niedziela

Europejskie Centrum na rzecz Prawa i Sprawiedliwości opublikowało raport poświęcony przestępstwom z nienawiści wymierzonym w chrześcijan w Europie. Dokument wskazuje na wzrost skali przemocy, przestępstw z nienawiści oraz marginalizacji chrześcijan, przy jednoczesnym zaniżaniu skali zjawiska w oficjalnych statystykach. W 2024 r. w 35 krajach Europy odnotowano 2211 aktów nienawiści wobec chrześcijan, w tym 274 napaści fizyczne, których liczba wzrosła mimo ogólnego spadku incydentów.

Najczęstsze formy agresji obejmują wandalizm, podpalenia, profanacje i ataki na duchownych, a najbardziej dotknięte tym procederem kraje to m.in. Francja, Niemcy, Wielka Brytania, Polska i Włochy. Autorzy wskazują na kulturowe i ideologiczne przyczyny nienawiści wobec chrześcijaństwa oraz na nierówne traktowanie wyznawców tej religii przez instytucje międzynarodowe, postulując wprowadzenie jasnej definicji antychrześcijańskiej nienawiści i wzmocnienie ochrony prawnej.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję