Jakże wielka, jakże nieprzenikniona jest tajemnica miłości Boga, który umiłował w sposób szczególny to, co słabe, niepozorne, nieporadne. Każdy, kto choć raz miał okazję uczestniczyć we wczasorekolekcjach dla osób niepełnosprawnych, które co roku sprowadzają do Dubienki nad Bugiem ludzi dotkniętych cierpieniem, z pewnością dotknął tej tajemnicy, a łaska płynąca z tego dotknięcia uzdolniła go do spojrzenia na niepełnosprawność, chorobę, cierpienie jako na szczególny dar.
Jest to szczęście, które dotyczy zarówno cierpiących, jak i śpieszących im z posługą. Promienieją tym szczęściem niepełnosprawni z Dubienki, ale też ci, którzy poświęcają im swój czas - księża i wolontariusze, wśród których z radością można zanotować obecność ludzi młodych, rozpoczynających dopiero dorosłe życie. Radość przepełnia dubieńskie spotkania i tej radości według wolontariuszy uczą ich właśnie niepełnosprawni. Z tej perspektywy kontakt z niepełnosprawnymi staje się dla nas błogosławieństwem, gdyż to właśnie oni ubogacają nasze człowieczeństwo.
Tegoroczne wczasorekolekcje zgromadziły w Dubience ok. 70 osób. Tutejszy proboszcz ks. Włodzimierz Kwietniewski z radością powitał przybyłych na terenie swojej parafii, dostrzegając w obecności niepełnosprawnych szczególny dar dla wspólnoty parafialnej oraz dla wszystkich gości przybywających w te piękne, nadbużańskie okolice. Obecność ta uczy bowiem otwartości wobec drugiego człowieka, pomaga pokonywać bariery, usuwa lęki i uprzedzenia, umożliwiając budowanie prawdziwie Chrystusowej wspólnoty ludzkiej, której jedność bierze swój początek w sakramencie Eucharystii. Jak co roku, od 7 już lat, wraz z niepełnosprawnymi przybył do Dubienki dziekan ks. Stanisław Budzyński, od dawna związany ze wspólnotą niepełnosprawnych nie tylko z diecezji zamojsko-lubaczowskiej, ale też z diecezji sąsiadujących, którego zaangażowanie i postawę pokornej służby podziwiają i starają się naśladować wszyscy wolontariusze, a w szczególności klerycy, którzy przyjeżdżają do Dubienki w ramach wakacyjnych praktyk.
Okres wczasorekolekcji to nie tylko wypoczynek, możliwość rehabilitacji - wśród wolontariuszy są specjaliści z różnych dziedzin medycyny - ale też formacja duchowa, nabieranie sił duchowych na kolejne miesiące, zdobywanie umiejętności owocnego przeżywania własnego cierpienia oraz ciężkich doświadczeń. W tym roku wczasorekolekcje koncentrowały się, w związku z nawiedzeniem diecezji przez kopię Jasnogórskiego Obrazu, na osobie Maryi w Jej różnych wizerunkach. Gościem specjalnym wczasorekolekcji był Jan Budziaszek, perkusista zespołu „Skaldowie”, który przyjął zaproszenie ks. Stanisława i poprowadził piątkową Drogę Krzyżową, ubogacając zgromadzonych swoim doświadczeniem Boga, świadectwem życia w Jego obecności. Zwrócił on uwagę na moc modlitwy, zwłaszcza modlitwy ludzi chorych i cierpiących, wskazując na nią jako na źródło mocy dla ludzi zaangażowanych w realizowanie Dobrej Nowiny we współczesnym świecie.