Po raz piąty 1 sierpnia 2017 roku o g. 10 dzieci biorące udział w warszawskim programie Lato w Mieście złożą hołd najmłodszym uczestnikom Powstania Warszawskiego. Na Placu Zamkowym zaśpiewają "Pałacyk Michla", "Warszawskie dzieci" i "Marsz Mokotowa", a następnie przed pomnikiem Małego Powstańca chwilą ciszy uczczą pamięć "Zawiszaków".
Jak co roku zaplanowano również spotkanie z uczestnikami powstańczych wydarzeń sprzed 73 lat. W minionych latach dzieci słuchały gawędy m.in. Jerzego Grzelaka ps. Pilot, który jako 9-latek pomagał oddziałom z Mokotowa, Włodzimierzem Duszyńskim, ps. Dusza czy Danuty Zdziarskiej ps. Danka, łączniczki i sanitariuszki Batalionu Gozdawa. W tym roku o swoich powstańczych doświadczeniach opowie p. Eleonora Galica-Zaremba, ps. "Maja", z Batalionu "Tum" - 4 kompania - IV pluton.
- To spotkanie weszło już na stałe do programu stołecznych obchodów rocznicy Powstania Warszawskiego - mówi Mirosław Sielatycki, zastępca dyrektora Biura Edukacji. - Ma niezmiernie istotny wymiar edukacyjny. W przystępnej formie przypomina o najmłodszych uczestnikach Powstania, którzy byli łącznikami, zajmowali się regulacją, pomagali w szpitalach czy w powstańczej poczcie. Zachęca też wychowawców grup "Lata w mieście" do przybliżania dzieciom warszawskiej historii.
Po odśpiewaniu powstańczych piosenek zaplanowano utworzenie z uczestników spotkania oraz przechodniów wielkiego znaku Polski Walczącej, który na kilka minut pojawi się między kolumną Zygmunta a kościołem św. Anny. Później dzieci przejdą z piosenką na ustach przed pomnik Małego Powstańca, gdzie złożą kwiaty i zapalą znicze.
- Cieszę się, że z roku na rok liczba uczestników wzrasta - mówi Bartłomiej Włodkowski, prezes Fundacji AVE, która jest partnerem Biura Edukacji w realizacji przedsięwzięcia. - Spodziewamy się ponad 550 dzieci. Okazuje się, że powstańcze piosenki świetnie docierają do współczesnych dzieci i przekazują im ważne wartości patriotyczne i obywatelskie.
W Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia w Wałbrzychu odbyła się XII edycja Wałbrzyskiego Przeglądu Piosenki Chrześcijańskiej „Pozytywne Granie”. Przegląd poprzedziła Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył bp Ignacy Dec, pasterz diecezji świdnickiej. Obecny był ks. inf. Julian Źrałko, duchowni wałbrzyskich dekanatów, oraz licznie zgromadzeni goście i mieszkańcy miasta i okolic.
Iz 58 należy do części księgi związanej z czasem po powrocie z wygnania. Trwa post i modlitwa, a równocześnie trwa krzywda ubogich. Prorok dostaje polecenie: „Wołaj na całe gardło”. To mowa publiczna, w tonie upomnienia. Lud pości i pyta, czemu Bóg „nie widzi”. Odpowiedź dotyka dnia pracy. W dzień postu załatwia się interesy i „uciska” robotników. Pojawia się spór i przemoc. Zewnętrzne znaki żałoby zostają nazwane: skłanianie głowy „jak sitowie” i leżenie w worze z popiołem. Hebrajskie określenie sitowia oznacza trzcinę bagienną, łatwo uginającą się pod palcami. Prorok pokazuje więc gest, który można wykonać bez przemiany życia. „Post, który wybieram” zostaje opisany czasownikami wyzwolenia. Należy rozwiązać więzy nieprawości, zerwać jarzmo, wypuścić uciśnionych. Potem idą czyny bardzo konkretne. Należy dzielić chleb z głodnym, wprowadzić pod dach biednych tułaczy, okryć nagiego, nie odwracać się od człowieka „z własnego ciała”. Hebrajskie bāśār oznacza także krewnego, więc odpowiedzialność zaczyna się najbliżej. Wers 8 używa obrazu świtu. Światło wschodzi, a „chwała Pana” idzie z tyłu jako osłona. W 9a pada obietnica: „Oto jestem” (hinneni). To słowo pojawia się w Biblii jako odpowiedź gotowości, na przykład u Samuela w noc powołania. Prorok ukazuje post, który otwiera drogę do wysłuchanej modlitwy i do uzdrowienia relacji społecznych. W wersecie 1 pojawia się obraz trąby. Hebrajskie skojarzenie prowadzi do szofaru, rogu używanego do ogłaszania świąt i alarmu. Ten sam dźwięk ma obudzić sumienie wspólnoty. W tle stoją także posty pamięci po katastrofie, o których mówi Za 7-8.
Żyjemy w epoce światłowodu, e-dzienników i wirtualnych klas. A jednak mapa Polski wciąż dzieli dzieci na tych z „centrum” i tych z „peryferii”. Badania pokazują, że uczeń ze wsi ma nawet dziesięciokrotnie mniejsze szanse na dostanie się do prestiżowego liceum niż jego rówieśnik z dużego miasta – nawet przy podobnych wynikach egzaminu. Widać więc, że w edukacji nadal rządzi geografia. I to nie tylko ta z atlasu.
Kilka dni temu czytaliśmy o „geografii możliwości”. To określenie trafia w sedno. Analizy obejmujące lata 2019–2021 pokazują jasno: młodzi ludzie, którzy uczęszczali do szkół podstawowych w dużych miastach (powyżej 100 tys. mieszkańców), mają od siedmiu do nawet dziesięciu razy większe szanse na kontynuowanie nauki w prestiżowym liceum niż ich rówieśnicy ze szkół wiejskich – i to przy porównywalnych wynikach egzaminu ósmoklasisty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
