Reklama

Z życia seminarium

Chwile wzruszeń, radości i uśmiechu z łezką w oku, moc serdecznych życzeń i składanych gratulacji oraz obfitość podziękowań i wyrazów wdzięczności, których i tak nie da się w pełni wyrazić słowami, to obraz atmosfery, w jakiej wspólnota seminaryjna 11 czerwca br. przeżywała podwójną uroczystość: odpust w kościele seminaryjnym pw. Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana i pożegnanie Księży Neoprezbiterów, którzy w tym dniu otrzymali dyplomy magisterskie.

Niedziela częstochowska 28/2004

Uroczystościom odpustowym przewodniczył bp Antoni Długosz

Uroczystościom odpustowym przewodniczył bp Antoni Długosz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kapłaństwo z i dla Eucharystii

Uroczystości odpustowe w Seminarium

Na uroczystość przybył bp Antoni Długosz, który wraz z księżmi przełożonymi, profesorami i neoprezbiterami odprawił Mszę św. i wygłosił homilię. Posłani księża mają pełnić posługę „ojca”, który karmi Słowem Bożym, a także stwarza warunki, w których możemy poczuć się bezpiecznie. Bp Długosz przypomniał, jak przedziwna jest tajemnica powołania i że w centrum posługi kapłańskiej jest Eucharystia. Na uroczystości obecni byli także przedstawiciele kapituł wraz ze swoimi księżmi prepozytami.
Po zakończeniu Mszy św. wszyscy udali się na aulę im. Jana Pawła II, gdzie nastąpiło pożegnanie neoprezbiterów. Rektor - ks. dr Włodzimierz Kowalik w przemówieniu pogratulował swoim podopiecznym osiągnięcia celu formacji seminaryjnej, jakim jest kapłaństwo, i tytułu magistra teologii z przygotowaniem pedagogicznym. Następnie nowo wyświęceni kapłani otrzymali dyplomy magisterskie i dyplomy z wykazem wszystkich ocen, jakie otrzymali przez 6 lat studiów. Po tym wydarzeniu głos zabrał dziekan alumnów, po nim słowa podziękowania złożył w imieniu księży neoprezbiterów ks. Paweł Gancarek. W chwilę potem hymn seminaryjny odśpiewała schola seminaryjna pod batutą ks. Piotra Mizery.
Na zakończenie zabrał głos bp Antoni Długosz, życząc raz jeszcze nowo wyświęconym kapłanom głębokiej wiary w Chrystusa.

Grzegorz Pasztaleniec

Byście w życiu byli znakiem samego Boga

Pięknym zwyczajem stało przybycie księży neoprezbiterów do seminarium, by wyrazić swoją wdzięczność za przygotowanie do kapłaństwa. Wyrazem tego podziękowania jest sprawowanie Najświętszej Ofiary. W tym roku 19 nowo wyświęconych kapłanów 1 czerwca przybyło do seminarium, aby dzielić się tą radością wraz z całą wspólnotą seminaryjną.
Głównym celebransem Mszy św. był rektor ks. dr Włodzimierz Kowalik. W słowie skierowanym do neoprezbiterów podczas Eucharystii przypomniał, że zostali na nowo poświęceni, namaszczeni i naznaczeni szczególnym znamieniem. Od momentu święceń działają w imieniu Chrystusa. „Jestem kapłanem Boga, do niego należę”. Słowa te mają im przypominać, kim są, gdy przyjdą trudne chwile, momenty kryzysu tożsamości. Życzył im, aby byli w życiu znakiem samego Boga. Po zakończonej Mszy św. przedstawiciel nowo wyświęconych kapłanów ks. Paweł Gancarek złożył podziękowania całej wspólnocie za modlitwę, troskę i zaufanie. Następnie neoprezbiterzy wszystkim zebranym udzielili uroczystego błogosławieństwa.

Grzegorz Pasztaleniec

„Te Deum” za pięćdziesiąt lat kapłaństwa

Uroczystości jubileuszowe rozpoczęły się od podniosłego Gaude Mater Polonia wyśpiewanego w auli seminaryjnej. Na spotkanie przybyli abp Stanisław Nowak z przedstawicielami Kurii Metropolitalnej oraz przyjaciele Księdza Profesora z Krakowa, Wrocławia i Częstochowy. Były to chwile szczególnego uznania dla pracy kapłańskiej i naukowej Jubilata. Głos zabrali m.in. ks. prof. Stefan Koperek z PAT oraz ks. dr Włodzimierz Kowalik - rektor WSD w Częstochowie. Ks. inf. Marian Mikołajczyk podkreślił liczne zasługi Księdza Jubilata dla seminarium częstochowskiego - jego wieloletnią pracę dydaktyczno-wychowawczą wśród alumnów oraz wkład materialny włożony w powstawanie obecnego budynku. Zauważył jednocześnie, że przez te wszystkie lata Dostojny Jubilat nie stracił nic ze swojej skromności i serdecznego otwarcia na każdego człowieka.
W imieniu kleryków podziękowanie za lata obecności w seminarium częstochowskim złożył dziekan alumnów - diakon Zbigniew Krawczyk.
Na zakończenie tej części uroczystości Ksiądz Arcybiskup wręczył Księdzu Profesorowi dokument Stolicy Apostolskiej podnoszący go do godności prałata honorowego Jego Świątobliwości. Następnie w kościele seminaryjnym miała miejsce liturgia eucharystyczna. W homilii Ksiądz Arcybiskup dziękował za dar święceń Księdza Jubilata oraz wskazał, że Chrystusowe kapłaństwo można budować wyłącznie na fundamencie „bycia człowiekiem”. Nie mogło zabraknąć także przemówienia Księdza Profesora, który w auli seminaryjnej podziękował za wszelką życzliwość skierowaną do niego w tym szczególnym okresie.
Oprócz ks. prof. Jana Kowalskiego pięćdziesiątą rocznicę swoich święceń świętowali w seminarium także inni kapłani. We wspomnienie Niepokalanego Serca Maryi gościli ks. inf. Jan Jagodziński oraz ks. prał. Jan Krzyśko, posługujący obecnie na terenie archidiecezji lwowskiej. 22 czerwca Mszę św. dziękczynną za złoty jubileusz kapłaństwa celebrował w kościele seminaryjnym również ks. prał. Piotr Miklasiński, prepozyt Kapituły Zawierciańsko-Żareckiej. Każde z tych spotkań stało się powodem radości z tego, że Kapłani Jubilaci już od półwiecza trwają niezłomnie przy Chrystusie i Jego owczarni.

Łukasz Dyktyński

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Tajemnice egzorcysty. Ks. Gabriele Amorth: Wystarczy jedno spojrzenie Matki Bożej, aby demon uciekł

2026-03-03 21:01

[ TEMATY ]

egzorcyści

Ks. Gabriele Amorth

pexels.com

Wiele już napisano o ks. Gabriele Amorcie (zm. 16 września 2016), ale równie wiele można by jeszcze dopisać z racji jego złożonej i głębokiej osobowości, a także z powodu owocnej działal ności, jaka z niej wypływała. Podczas lektury tej książki na plan pierwszy wysuwają się dwa podstawowe aspekty jego osoby: odwaga i wiara w Boga.

Księdza Amortha wyróżniały bowiem siła oraz wytrwa łość w mówieniu prawdy o Bogu. Jego niezłomny duch, zamknięty w zbroi wojownika walczącego przeciwko siłom zła, kazał mu z jasnością myśli i logiką nieprzerwanie demaskować obłudę i blichtr tego świata. Z całą stanow czością piętnował ograniczenia, nadużycia i wypaczenia wiary, jak wówczas, gdy uświadamiał brak odpowiedniej formacji seminaryjnej kapłanów w dziedzinie znajomości aniołów i demonów oraz walki z tymi ostatnimi. Był pod tym względem dalekowzrocznym prekursorem.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: „Kto z was jest bez grzechu?”

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

„Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę którą pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz?» Mówili to wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć. Lecz Jezus nachyliwszy się pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci na nią kamień». I powtórnie nachyliwszy się pisał na ziemi. Kiedy to usłyszeli, wszyscy jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta, stojąca na środku.”
CZYTAJ DALEJ

Liturgiczne wymogi dla Gorzkich Żali: Nabożeństwo ma charakter pasyjny i powinno być sprawowane zgodnie z normami

2026-03-03 18:50

[ TEMATY ]

Gorzkie żale

Karol Porwich/Niedziela

Matka Boża Bolesna

Matka Boża Bolesna

- Nabożeństwo Gorzkich Żali ma charakter pasyjny i powinno być sprawowane zgodnie z normami Kościoła, zwłaszcza gdy łączy się je z wystawieniem Najświętszego Sakramentu - podkreśla Dawid Makowski, liturgista koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”. Wyjaśnia m.in. kwestie koloru szat, użycia kadzidła, miejsca głoszenia kazania pasyjnego oraz zasad gry na organach w Wielkim Poście. Przypomina, że nawet nabożeństwa ludowe, głęboko zakorzenione w polskiej tradycji, mają swoje miejsce w porządku liturgicznym Kościoła i powinny być sprawowane z poszanowaniem obowiązujących norm.

Gorzkie Żale to jedno z najbardziej charakterystycznych polskich nabożeństw wielkopostnych. Jak przypomina Dawid Makowski, jest to modlitwa „skupiona na Męce Pańskiej na zasadzie współubolewania i współuczestniczenia z Chrystusem”. Jej istotą jest „śpiewane rozmyślanie o cierpieniu Chrystusa i Maryi”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję