„Serce nie jest jedynie organem warunkującym życie człowieka. Serce stanowi symbol. Mówi ono o całym wewnętrznym życiu osoby. (…) Serce jako centralny organ ludzkiego organizmu Chrystusa jest równocześnie prawdziwym symbolem Jego myśli, Jego uczuć - te słowa Jana Pawła II dobrze oddają istotę kultu Najświętszego Serca Jezusa, głoszonego przez św. Małgorzatę Marię Alacoque.
Kult ten jest dobrze znany w Polsce i na całym świecie. Warto jeszcze raz przypomnieć sobie jego istotę.
Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa podkreśla najważniejszą prawdę naszej wiary - to, że Bóg jest miłością. W każdym czasie Kościół głosił prawdę o miłosierdziu Boga. Najpełniej odnajdujemy ją w Ewangelii. Przez wieki liczni święci przypominali o tym. Kult Najświętszego Serca Jezusowego także istniał długo przed św. Małgorzatą - już w średniowieczu. Ona jednak najpełniej rozszerzyła go wśród ogółu wiernych.

Św. Małgorzata Alacoque - apostołka Serca Jezusa

Urodziła się 22 lipca 1947 r. w Lauthecour we Francji.
W 11 roku życia ciężko zachorowała. Została uzdrowiona za przyczyną Matki Bożej, której ślubowała, że zostanie zakonnicą. O klasztorze marzyła od najmłodszych lat, lecz jej rodzina sprzeciwiała się temu. Dopiero w 24 roku życia wstąpiła do Sióstr Nawiedzenia (wizytek) w Paray-le-Monial. To tu Jezus objawił się Małgorzacie, powierzając jej misję głoszenia światu prawdy o miłości Serca Bożego. Św. Małgorzata doznała wielu cierpień z powodu niezrozumienia przez siostry, a wcześniej przez rodzinę. Napotykała też różne trudności w wypełnianiu planów Bożych. Zmarła 17 października 1690 r. Błogosławioną została ogłoszona 18 września 1864 r., a świętą 13 maja 1920 r. Swoje przeżycia spisała w Pamiętniku duchowym.

Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego

W pierwszym objawieniu Jezus zwrócił się do Małgorzaty z następującymi słowami: „Moje Boskie Serce płonie tak silną miłością ku ludziom, że nie może dłużej utrzymać tych gorejących płomieni, zamkniętych w moim łonie. Ono pragnie je rozlać za twoim pośrednictwem i pragnie wzbogacić ludzi swoimi skarbami”.
W drugim objawieniu Jezus zażądał wprowadzenia nowego nabożeństwa ku czci Serca Bożego. Mówił do Małgorzaty: „To nabożeństwo jest ostatnim wysiłkiem mojej miłości i będzie dla ludzi jedynym ratunkiem w tych ostatnich czasach”.
W kolejnym objawieniu Jezus powiedział do Małgorzaty: „Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, a w zamian za to otrzymuje wzgardę i zapomnienie”. Jezus prosił, by mu wynagradzała za grzechy ludzi. W tym celu miała często przystępować do Komunii św., a zwłaszcza w pierwsze piątki miesiąca oraz odprawiać Godzinę Świętą w nocy z czwartku na piątek.
Objawienia, które otrzymała św. Małgorzata, zostały uznane przez Kościół w 1856 r. i odtąd dotyczą wszystkich wiernych. Dlatego każdy z nas jest zobowiązany do wypełniania poleceń Jezusa i praktykowania nabożeństwa do Jego Serca.
Każdy pierwszy piątek miesiąca ma nam przypominać przebite włócznią Serce Jezusa, które jest symbolem tajemnicy zbawienia i niepojętej miłości Boga. W tym dniu mamy szczególnie wynagrodzić Bogu za grzechy przez uczestnictwo we Mszy św. i przyjęcie Komunii św. Ponadto Jezus obiecał, że tym wszystkim, którzy przez 9 kolejnych pierwszych piątków miesiąca przystąpią do Komunii św., „wszechmocna miłość Jego Serca da ostateczną łaskę pomocy tak, że nie umrą w stanie niełaski ani bez potrzebnych im sakramentów świętych i że będzie dla nich bezpieczną ucieczką w godzinę ich śmierci”.
Z kolei w czasie Godziny Świętej wynagradzającej powinniśmy rozmyślać nad męką i śmiercią Chrystusa i nad Jego niepojętą miłością względem nas.
Podczas ostatniego objawienia Pan Jezus powiedział do Małgorzaty: „Żądam, żeby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto na uczczenie mojego Serca i na wynagrodzenie mi przez Komunię św. i inne praktyki pobożne za zniewagi, jakich doznaję. W zamian za to obiecuje ci, że Serce moje wyleje hojne łaski na wszystkich, którzy w ten sposób Sercu memu oddadzą cześć lub przyczynią się do jej rozszerzenia”. Pamiętajmy o tym podczas najbliższego święta, które w tym roku będzie obchodzone 18 czerwca.

Poświęcenie się Sercu Bożemu

Do nabożeństwa należy także poświęcenie się Sercu Pana Jezusa. Oznacza ono oddanie Bogu całego życia i uznanie Jego nieskończonej miłości. Akt osobistego poświęcenia się Najświętszemu Sercu Jezusowemu powinno ponawiać się codziennie, ofiarując Bogu siebie samego i wszystkie sprawy dnia. Akt poświęcenia rodzaju ludzkiego odmawia się podczas nabożeństw pierwszopiątkowych.

Litania

Jest kolejnym wyrazem czci oddawanej Bożemu Sercu, odmawiana w kościołach we wszystkie dni czerwca. Składa się z 33 wezwań, co jest odwołaniem do 33 lat ziemskiego życia Jezusa. Wezwania te ukazują Serce Jezusa w relacji do całej Trójcy Świętej, przymioty Serca Jezusowego i stosunek Bożego Serca do nas.

Praktykowanie miłości

Nie możemy tylko wpatrywać się w Serce Jezusa i zachwycać się Jego miłością, ale musimy dawać odpowiedź na tę miłość naszym codziennym życiem. Celem kultu Serca Jezusowego ma być bowiem stale wzrastająca w nas miłość Boga i bliźniego.