Autorska wystawa Bolesława Cetnera, prezentowana w Muzeum Narodowym w Kielcach, to 60 akwarel o tematyce pejzażowej, z lat 1984-2003, będących impresjami malarskimi z plenerów Kielecczyzny, Ponidzia, obszarów nadwiślańskich, a także wielkopolskiego Głogowa, Niemirowa na Ukrainie oraz Czech.
Tytuł wystawy Budzą nas kolory trafnie ujmuje wymowę prezentowanych obrazów. Artysta najchętniej uprawia malarstwo plenerowe i najczęściej jest to tzw. czysty pejzaż. Rozległe, przesycone światłem krajobrazy urozmaicają plamy żywej zieloności, zamknięte przepędzanymi przez wiatr kłębami chmur. Pejzaż uzupełniają ślady bytności i działalności człowieka w postaci duktów, miedz, domostw, młynów, niekiedy zrujnowane ślady dawnej świetności - sielskie dworki bądź zdegradowane przemijaniem czasu zakątki krajobrazu - stare chaty, kuźnie, młyny, studnie z żurawiami.
Połowa prezentowanych na obecnej wystawie prac pochodzi z ostatnich czasów, jest to zatem okazja do prześledzenia i porównania różnych etapów twórczości artysty. Starsze prace akcentują ważną dla twórcy problematykę historyczno-patriotyczną, związaną z jego przeszłością. Taki charakter ma m.in. akwarela Pomnik Wybranieckich. Na wielu pracach pojawiają się wątki architektoniczne, porządkujące prezentowany krajobraz, np. późnogotycka Prochowa Brama w Pradze i czeski zamek Karlstein, kielecka Karczówka, kapliczka w Chmielniku. W ramach kontynuacji tego wątku powstały Stare Chęciny, widoki kieleckie z fragmentami pałacyku T. Zielińskiego oraz budowlami już nieistniejącymi, np. cerkwią prawosławną czy resursą mieszczącą kawiarnię „Zacisze” w parku miejskim, w której do 1939 r. spotykało się Świętokrzyskie Towarzystwo Miłośników Sztuki.
Najpiękniej jednak Cetner przemawia do odbiorcy malarstwem pejzażowym, wzbogaconym wątkami symbolicznymi, relaksującym i kojącym przez swą klarowność i dobór barw. Trafnie w katalogu do wystawy napisała Elżbieta Jeżewska: „Wielobarwność tych prac staje się po prostu balsamem dla oczu”.
Bolesław Cetner ur. w 1924 r. w Kielcach, artysta grafik, malarz, rysownik, realizator plastyki użytkowej, popularyzator plastyki współczesnej, zasłużony dla środowiska artystycznego Kielc. Podczas II wojny światowej żołnierz AK, uczestnik akcji „Burza”. W 1956 r. ukończył ASP w Krakowie, uzyskując dyplom w pracowni miedziorytu Mieczysława Wejmana. Po powrocie do Kielc poświęcił się pracy artystycznej; w 1957 r. wraz z Izabelą Borowską i Władysławem Markiewiczem założył grupę artystyczną „W 57”, zainicjował cykl plenerów Kieleckie krajobrazy, uczestniczył w wielu ogólnopolskich plenerach, wystawach i aukcjach oraz w konserwacji zabytków sakralnych (Jędrzejów, Nagłowice, Sandomierz i in.). Kilkakrotnie odznaczany za zasługi na polu artystycznym i społecznym.