Reklama

Puls tygodnia

Wołać wspólnym głosem

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

2 maja br., w niedzielę, rozpoczyna się XLI Tydzień Modlitw o Powołania do służby Bożej. W tym roku towarzyszyć mu będzie hasło: Módlmy się za powołanych i z powołanymi. O tym, że ta modlitwa jest niezbędna, zaświadczyć mogą nie tylko księża, zakonnicy, klerycy czy bracia i siostry zakonne, ale także wskazuje na to Jan Paweł II, który nieustannie prosi, by nie zabrakło mężczyzn i kobiet, którzy są szczególnymi świadkami niezwykłej i ciągle nowej wyobraźni Bożej miłości (por. Novo millennio ineunte). Bezwzględne w tej materii są statystki. Jeśli chodzi o liczbę wiernych przypadających na jednego kleryka, pierwsze miejsce od lat dzierży diecezja tarnowska. Wskaźnik ten wynosi tam 3875, w naszej diecezji jest on ponad dwukrotnie wyższy i wynosi 9318 (obecnie w Wyższym Seminarium Duchownym w Paradyżu kształci się ponad 100 kleryków).
„Powołanie jest samym sercem nowej ewangelizacji na progu trzeciego tysiąclecia. (...) Niezbędny jest zatem nowy sposób przedstawiania powołania i powołań, kultury i duszpasterstwa powołaniowego.(...) Jeżeli dawniej promocja powołań odnosiła się tylko do niektórych powołań, dziś coraz bardziej należy dążyć do promocji wszystkich powołań, ponieważ w Kościele Pańskim wzrasta się razem albo nie wzrasta nikt” - czytamy w dokumencie Nowe powołania dla nowej Europy wydanym w Watykanie w 1998 r. Dlatego Europejskie Centrum Powołaniowe podczas sympozjum, które odbyło się w dniach 2-6 VII 2003 r., wypracowało trzy podstawowe zasady działalności duszpasterstwa powołań: pierwsza to pogłębiona formacja (ewangelizacja), a nie doraźna rekrutacja do seminariów czy nowicjatów; druga zasada mówi o tym, że orędzie powołaniowe trzeba włączyć w duszpasterstwo zwyczajne, zwłaszcza w duszpasterstwo młodzieży i rodzin; trzecia natomiast wskazuje na modlitwę, jako na podstawowe zadanie duszpasterstwa powołań oraz wzywa do tworzenia kultury powołaniowej, czyli świadomości, że każdy człowiek - niezależnie od specyficznej drogi życia - jest powołany do stawania się, na wzór Chrystusa, darem dla innych, oraz że wszyscy ochrzczeni są wezwani do troski o wszystkie formy powołań w Kościele. Zwłaszcza ta trzecia zasada powinna znaleźć swoją realizacje w rozpoczynającym się właśnie Tygodniu Modlitw o Powołania.
Członkowie stowarzyszeń wspierających powołania - w naszej diecezji jest to przede wszystkim grupa „Przyjaciół Paradyża” - odmawiają codzienne modlitwy w tej intencji, spotykają się na Mszach św. i adoracjach, zazwyczaj w pierwsze czwartki miesiąca, pielgrzymują do Paradyża. Jednak w tym szczególnym tygodniu warto do modlitwy „Przyjaciół Paradyża” dołączyć, wesprzeć ich głos proszący o robotników w winnicy Pana. Po znacznym spadku powołań kapłańskich i zakonnych w 2000 r. odnotowuje się w kolejnych latach systematyczny ich wzrost. Tym bardziej jednak należy trwać w wytrwałej modlitwie za powołanych i z powołanymi.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Poznań: dominikanki proszą o pomoc po pożarze kaplicy klasztornej

2026-01-19 10:52

[ TEMATY ]

Siostry Dominikanki

prośba o pomoc

pożar kaplicy

Facebook

Zniszczenia po pożarze w kaplicy Sióstr Dominikanek

Zniszczenia po pożarze w kaplicy Sióstr Dominikanek

Fundacja Sióstr św. Dominika prowadzi zbiórkę na rzecz sióstr dominikanek z Poznania po pożarze kaplicy klasztornej. Zbiórka potrwa do końca roku. Do pożaru doszło w sobotę 17 stycznia po godz. 12.00. Kaplica, która stanowi centralne miejsce życia wspólnoty zakonnej, uległa poważnym zniszczeniom. Jak podkreślają siostry, jest to przestrzeń modlitwy i spotkań, w której odbywały się m.in. sobotnie Eucharystie, adwentowe i wielkopostne dni skupienia oraz modlitwy z udziałem dzieci.

Siostry wyrażają wdzięczność rodzicom i pracownikom przedszkola, którzy szybko zaangażowali się w pomoc przy pracach porządkowych po pożarze. Dziękują również osobom oferującym wsparcie oraz duchownym z parafii za pomoc duchową, udzielenie noclegu i zapewnienie ciepłych posiłków.
CZYTAJ DALEJ

Bliskość z Nim porządkuje pobożność i uczy wolności serca

2026-01-09 19:19

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Agata Kowalska

Opowiadanie stoi w samym środku dramatu posłuszeństwa. Samuel przychodzi do Saula z twardym słowem Pana. W tle pozostaje wojna z Amalekitami i nakaz objęcia ich „klątwą” (ḥerem), czyli oddaniem wszystkiego Bogu bez prawa do łupu. Saul zachował to, co wyglądało na rozsądny zysk i pobożny zamiar. W perykopie słychać inne kryterium. Samuel zaczyna od znaku słyszalnego: odgłosu owiec i bydła. Zewnętrzny hałas ujawnia wybór serca. Potem pada zdanie-klucz całego wydarzenia: Pan ma upodobanie w posłuszeństwie. Hebrajskie (šāma‘) znaczy „słuchać” i niesie sens „być posłusznym”. Saul słyszy rozkaz, a układa własne usprawiedliwienia. Chce złożyć ofiarę z najlepszego łupu. Samuel widzi w tym odwrócenie porządku. Ofiara wyrasta z przymierza, a przymierze żyje ze słuchania. Prorok nazywa bunt grzechem wróżbiarstwa, a upór winą bałwochwalstwa. To porównania z obszaru praktyk, które obiecują kontrolę i bezpieczeństwo. Serce upierające się przy swoim planie przenosi tę samą postawę na relację z Bogiem. Na końcu brzmi wyrok: odrzucenie słowa Pana prowadzi do odrzucenia króla. W Izraelu władza królewska pozostaje służbą poddającą się Słowu. Tekst dotyka też religijnej pokusy. Człowiek potrafi mnożyć gesty pobożności, a równocześnie omijać posłuszeństwo. Słowo Boga przenika takie zasłony i wzywa do prostoty serca. W starożytnym kulcie tłuszcz ofiary uchodził za część najcenniejszą. Samuel przypomina, że nawet to, co najlepsze, nie zastąpi słuchania. Posłuszeństwo otwiera drogę błogosławieństwu i chroni przed duchowym rozproszeniem. Samuel nie prowadzi sporu o strategię wojny. On odsłania relację króla z Bogiem, która stoi u źródeł decyzji.
CZYTAJ DALEJ

Opublikowano Orędzie Leona XIV na XXXIV Światowy Dzień Chorego

O tym, że, współczucie przekłada się na konkretne czyny, służenie bliźniemu jest miłowaniem Boga w praktyce oraz autentyczne poświęcenie się wszystkim cierpiącym, zwłaszcza chorym, starszym i uciśnionym, jest możliwe jeśli będziemy „rozpaleni Bożą miłością” pisze Papież w opublikowanym dziś Orędziu na XXXIV Światowy Dzień Chorego. Opieka nad chorymi jest „autentycznym działaniem kościelnym” - przypomina Leon XIV.

Papież w dokumencie proponuje rozważenie ewangelicznego obrazu miłosiernego Samarytanina, który jest „zawsze aktualny i nieodzowny, aby na nowo odkryć piękno miłości i społeczny wymiar współczucia oraz zwrócić uwagę na potrzebujących i na cierpiących, jakimi są chorzy”. Refleksja nad wybranym fragmentem z Pisma Św. (Łk 10, 25-37) została uczyniona poprzez zastosowanie klucza hermeneutycznego encykliki „Fratelli tutti”, papieża Franciszka. W dokumencie tym znajdujemy wskazanie: „współczucie i miłosierdzie wobec potrzebujących nie sprowadzają się jedynie do wysiłku indywidualnego, ale realizują się w relacji: z bratem w potrzebie, z tymi, którzy się nim opiekują, a – co najważniejsze – z Bogiem, który obdarza nas swoją miłością”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję