Z okazji 69. rocznicy urodzin patrona Szkoły Podstawowej w Klementowicach, ks. kan. St. Rzepeckiego, 15 marca br. polonistka Anna Tarkowska zorganizowała IV Międzyklasowy Turniej Wiedzy „Moja mała
Ojczyzna”. Celem konkursu było kształtowanie poczucia tożsamości ze swoją rodziną, szkołą i miejscowością, przybliżenie sylwetki Patrona szkoły, wdrażanie do rozpoznawania trwałych wartości chrześcijańskich
i wzorów postępowania, wyrabianie nawyku samokształcenia oraz rozbudzenie poczucia współzawodnictwa w grupie.
Do udziału w konkursie przystąpiło 10 uczniów z klas IV - VI, ocenianych przez komisję w składzie: przewodniczący - Tomasz Kraszewski (dyrektor szkoły), Lucjan Migdal (sołtys Klementowic),
Gustaw Koter (przewodniczący Rady Rodziców), Hanna Frak (siostra Patrona szkoły), Monika Franczak (nauczycielka, plastyk) oraz Klara Płachta (nauczycielka języka polskiego). Jury, po wysłuchaniu odpowiedzi
zawodników, którzy odpowiadali na 11 pytań wylosowanych z puli 113, wytypowało laureatów. Ponieważ 3 uczniów uzyskało taką samą liczbę punktów, komisja postanowiła zadać im dodatkowe pytania, których
rozwiązania zadecydowały o ostatecznym wyniku. Zwycięzcą został Michał Gajda. Kolejne miejsca zajęli: Mateusz Sulej, Michał Widz, Rafał Grykałowski, Karolina Pączkowska, Sylwia Stasiak, Katarzyna Turkowska,
Justyna Tarkowska, Marcin Jabłoński, Konrad Zielonka. Nagrody dla uczestników konkursu ufundowała Rada Rodziców, działająca przy SP im. ks. kan. St. Rzepeckiego w Klementowicach.
W czasie kiedy jury uzgadniało werdykt, uczennice kl. VI a odczytały prehistorię Klementowic, opracowaną przez Martę Polańską, pracownika Działu Archeologii Zamku Lubelskiego. Z kolei Anna Tarkowska
przedstawiła uczniom zabytki kultury pucharów lejkowatych, pochodzące z IV tysiąclecia przed Chrystusem - 2 toporki wykonane z kamienia gładzonego, pochodzące ze zbiorów Sławomira Samorka oraz 3
siekierki krzemienne i naczynie pochodzące z okresu kultury amfor kulistych, datowane na końcową fazę neolitu. Eksponaty wypożyczyła szkole Halina Gruszecka. Najstarszym zabytkiem był grot krzemienny,
wypożyczony przez Alinę Zielonkę, zamieszkującą w Klementowicach - Kolonii. W tym właśnie miejscu archeolodzy odkryli obozowiska myśliwych koczowników, których podstawowym sposobem zdobywania pożywienia
były wyspecjalizowane polowania na stada reniferów. Kontakt z oryginalnym zabytkiem najbardziej oddziałuje na dziecięcą wyobraźnię, wszyscy uczniowie mogli dokładnie obejrzeć i dotknąć prezentowane toporki,
siekierki i groty. Dodatkowo Anna Tarkowska przygotowała ciekawą ekspozycję plastyczną, przedstawiającą skarby epoki kamienia, pochodzące z Klementowic (oryginały znajdują się w Muzeum na Zamku Lubelskim).
Są ludzie, o których trudno przestać się martwić. Możemy ich chronić, pomagać im i próbować zmieniać ich decyzje, ale nie możemy przeżyć życia za nich. Możemy za to zrobić coś bardzo ważnego – powierzyć ich Bogu.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
Finał Księgi Hioba jest krótki jak wyrok po długim procesie. Hiob, który przez dziesiątki rozdziałów domagał się rozprawy, po teofanii z wichru mówi: „wiem, że Ty wszystko możesz, co zamyślasz, potrafisz uczynić”. Dodaje zdanie, które jest kapitulacją innego rodzaju niż ta, do której namawiali go przyjaciele: „mówiłem, nie rozumiejąc, o rzeczach zbyt cudownych dla mnie”. Hiob przyznaje się jedynie do granic poznania. To wielka różnica. Bóg zresztą za chwilę oświadczy przyjaciołom, że to oni „nie mówili o Mnie prawdy, jak sługa mój, Hiob”. „Dotąd Cię znałem ze słyszenia, teraz ujrzało Cię moje oko”. Cała księga zmierza do tego jednego wersetu, od teologii referowanej do spotkania. Hiob otrzymał zamiast odpowiedzi obecność i ona wystarczyła. „Odwołuję i żałuję w prochu i popiele”. Proch i popiół są tu miejscem człowieka, który zobaczył miarę rzeczy. Grzegorz Wielki, którego Moralia in Iob są największym starożytnym komentarzem do tej księgi, widział w tym pokłonie początek prawdziwej mądrości. Więcej wie ten, kto wie, przed Kim stoi, niż ten, kto ma odpowiedzi. Epilog przywraca Hiobowi dobra w dwójnasób. Czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, siedmiu synów i trzy córki, którym, rzecz w Biblii wyjątkowa, nadano imiona i dano dziedzictwo „pomiędzy ich braćmi”. Ta podwójna restytucja bywa czytana płasko, jakby Bóg wyrównywał rachunek. Tekst mówi ostrożniej. Pan „przywrócił Hioba do dawnego stanu” (dosłownie odwrócił jego los), gdy ten „modlił się za swoich przyjaciół”. Odnowa przychodzi przez wstawiennictwo za tych, którzy zawinili wobec niego. Hiob umiera „stary i pełen dni”, jak brzmi formuła patriarchów. Jego historia pozostaje otwarta ku większej odpowiedzi. Da ją dopiero Ten, który sam przejdzie przez niesprawiedliwy proces i grób aż do restytucji poranka wielkanocnego.
Leon XIV: pilną kwestią staje się odróżnienie sztuki ludzkiej od tego, co jest wytwarzane przez maszyny
2026-10-03 21:13
Vatican Media
Dla Kościoła sztuka nigdy nie była czymś drugorzędnym. Potrafi ona bowiem ukazać to, co niewidzialne i wyrazić pragnienia ludzkiego serca, poszukującego prawdy i Boga – mówił Leon XIV na audiencji dla artystów zaproszonych do Watykanu przez Dykasterię ds. Kultury i Edukacji. Wskazał na znaczenie kultury w dobie sztucznej inteligencji. Algorytmy powielają to, już zostało stworzone, brak im ludzkiej iskry. Wraz z wami – powiedział do artystów Papież – chcemy strzec wspaniałego człowieczeństwa.
Pierwszym słowem, które pragnę do was skierować, jest „dziękuję”. Dziękuję za współpracę, jaką w ostatnich latach okazaliście Stolicy Apostolskiej, zwłaszcza przy przygotowaniu pawilonu na Biennale w Wenecji oraz przy projektach sztuki współczesnej, realizowanych z inicjatywy Dykasterii Kultury i Edukacji. Dziękuję za zaufanie, z jakim zgodziliście się podążać razem z Kościołem, także nowymi drogami.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
