Bywa niekiedy tak w historii ludzi i narodów, że czyjś testament ma charakter osobnego niemal utworu, przesłania dla potomnych. Tak było chociażby w przypadku św. Jana Pawła II. Jego zapiski składające się na tzw. Ostatnią wolę, sukcesywnie aktualizowane, urosły już do rangi symbolu i zostały nawet wydane jako osobny tekst Papieża Polaka. A dziś.

Testament kard. Glempa również ma podobny charakter, i wykracza daleko poza zwykłe dyspozycje dotyczące tylko losów rzeczy, które były jego własnością. Dlatego zresztą, kiedy kard. Kazimierz Nycz czytał jego fragmenty na pogrzebie Prymasa, był wyraźnie wzruszony, a na zakończenie powiedział: "Taki właśnie był nasz Ksiądz Prymas!".

Jaki zatem był kard. Glemp w świetle swego "Testamentu"?

Na pewno pełen miłości do rodzinnych Kujaw, do rodziców i szkolnych kolegów. Kard. Glemp z wdzięcznością i sentymentem już na samym początku "Testamentu" wspomina swe lata dziecinne i dom rodzinny w Rycerzewie na swych ukochanych Kujawach: "Dziękuję moim pobożnym Rodzicom za dar życia i za budzenie ideałów, które pozwoliły dążyć do wydobycia się z biedy".

Osobną część "Testamentu" kard. Glemp poświęca Jasnej Górze. Czytamy bowiem: "W mojej posłudze Prymasowskiej osobne miejsce zajmuje Jasna Góra i wszystkie formy czci dla Bogurodzicy tam podejmowane". Ksiądz Prymas określa to miejsce jako "narodowe sanktuarium" i wyraża wdzięczność ojcom paulinom za ich pracę. Prymas podkreśla też, że słowa prymasa wypowiadane właśnie ze Szczytu Jasnogórskiego miały wyjątkowy charakter i że to właśnie prymas powinien z tego miejsca przemawiać do narodu. "...głoszenie Słowa Bożego na Jasnej Górze należy do religijnej tradycji Prymasów w posłudze Ludowi Bożemu w Polsce. Moją wielką radością było głosić Ewangelię na "Wałach" Jasnogórskich (...). Na Jasnej Górze uczyłem się kochać Polskę i rozumieć jej dzieje w łaskawej Opatrzności Boga". Że tak rzeczywiście było - widać po całym długim pontyfikacie prymasa Glempa. Jego homilie choćby te z 3 maja czy z 15 sierpnia nawiązywały do tradycji patriotycznych i stanowiły ważny głos Kościoła w moralnej i etycznej ocenie bieżących wydarzeń społeczno-politycznych.

Lektura "Testamentu" Księdza Prymasa nieuchronnie prowadzi do wniosku, że rozlicza się on również z sobą samym.

Więcej na ten temat - w najnowszym numerze "Niedzieli"