Nakładem krakowskiego Wydawnictwa „Znak” ukazały się trzy serie Mini-wykładów o maxi-sprawach Leszka Kołakowskiego. Jest to zapis rozmów nagranych dla telewizji przez Euromedia w Oxfordzie i, co ciekawe, wykłady te zakupiła i nasza publiczna telewizja, w której (program 2) są one obecnie emitowane.
Polecam zwłaszcza trzecią - ostatnią serię tych - jak mówi sam Kołakowski - mikrowykładów. Mówi on bowiem o rzeczach we współczesnym świecie niezwykle istotnych, a nawet popularnych, czyli o: długach, wybaczeniu, rekordach, posiadaniu samego siebie, zawiści, sprawiedliwości, pogrzebach, maskach, wrogu i przyjacielu.
Swój miniesej nt. rekordów np. Leszek Kołakowski puentuje tak: „Być może kryje się w tej pasji rekordów i w tym zaciekawieniu ekstremami jakiś korzeń metafizyczny: potrzeba wykraczania poza to, co jest, jakaś dziwnie wyrażona, nieraz w groteskę i absurd przechodząca - jak wszystko, co ludzkie, złe czy dobre - nadzieja nieskończoności”.
Ostatnia seria wykładów Kołakowskiego uzupełniona jest o dwa teksty, które nie zostały nagrane dla telewizji. Pierwszy to Demokracja jest przeciwna naturze, który ukazał się w księdze zbiorowej Idee a urządzenie świata społecznego, i drugi pt. Moje wróżby w sprawie przyszłości religii i filozofii ze zbioru Humanistyka przełomu wieków. Zwłaszcza ten ostatni polecam tym wszystkim, którzy zbyt czarno spoglądają na otaczającą nas rzeczywistość. Kołakowski pisze w nim: „Mimo to filozofia nie ginie i nie zginie, bo jakaś trwała interesowność ludzkiego umysłu utrzymuje ją przy życiu: umysł nasz chce rozumieć i wiedzieć, co to jest prawda i jak ją rozpoznać; chce wiedzieć, co to jest zło czy dobro albo sprawiedliwość, albo przyczyna, albo czy świadomość jest zjawiskiem fizycznym, (...) albo dlaczego należy być porządnym człowiekiem”.

Leszek Kołakowski, „Mini-wykłady o maxi-sprawach”. Seria trzecia i ostatnia, Znak, Kraków 2000