Nocne czuwanie rozpoczęło uroczyste odsłonięcie Cudownego Obrazu. Po Apelu Jasnogórskim w Kaplicy zaczęło robić się coraz luźniej - wychodzili ci, których spotkanie z Matką Bożą dobiegło końca. Ojcowie paulini zamknęli na noc bramy klasztoru, pozostawiając w jego murach - w Kaplicy Cudownego Obrazu - pielgrzymów z Sochaczewa. Jakże osobiste dla przybyłych było to spotkanie, które pozwalało trwać tak blisko Matki, wpatrywać się w Jej oblicze; Jej powierzać przywiezione w sercu sprawy, opowiadać radość i smutek. Pod Jej opiekę oddawać siebie i swoich bliskich; prosić, dziękować, być przy Niej.
W modlitewnym czuwaniu bardzo pomagała schola, która swoim graniem, śpiewem i odczytywanymi tekstami rozważań potrafiła stworzyć odpowiedni nastrój. W miejscu tej szczególnej obecności Matki Bożej nie mogło zabraknąć modlitwy różańcowej, która poprzedzała najważniejsze, centralne wydarzenie jasnogórskiej nocy - Mszę św. Rozpoczęła się ona dokładnie o północy. Eucharystię sprawował w koncelebrze z ks. Sławomirem Tulinem i ks. Andrzejem Kitą sochaczewski proboszcz - ks. Piotr Żądło
Jasnogórskie czuwanie odbywało się według ustalonego planu. Po spożytej o drugiej w nocy „kolacji”, pielgrzymi powtórnie zgromadzili się w Kaplicy. Niesiony przez ministrantów krzyż rozpoczął nabożeństwo Drogi Krzyżowej. Dziękując Panu Jezusowi za to, że „przez krzyż i mękę swoją świat odkupić raczył”, rozważali pielgrzymi kolejne etapy męki Chrystusa. Odczytywane przez młodzież teksty wprowadzały modlących się w nastrój zadumy, sprzyjały refleksji nad własnym życiem, pobudzały sumienia.
Na zakończenie czuwania odczytany został Akt Zawierzenia Matce Bożej. Po zasłonięciu Cudownego Obrazu, tuż przed wyjściem z Kaplicy, wszyscy podali sobie ręce i odśpiewali pieśń, której słowa warte są zacytowania, bowiem odśpiewane w tak szczególnym miejscu, po tak szczególnej nocy stanowią znak - obietnicę wzajemnej miłości: „Abyśmy byli jedno, podajmy sobie ręce; abyśmy byli razem i jedno mieli serce. Dzielmy się chlebem, dzielmy się niebem - niech się odmieni, niech się przemieni oblicze ziemi tej ziemi!”