„Dzień Życia Konsekrowanego będzie obchodzony w święto, kiedy wspomina się ofiarowanie Jezusa w świątyni, gdzie Maryja i Józef przynieśli Dziecię (...). Ofiarowanie Jezusa w świątyni jest wymowną ikoną całkowitego oddania własnego życia, szczególnie dla tych, którzy zostali powołani, aby urzeczywistniać w Kościele i w świecie, poprzez praktykowanie rad ewangelicznych, charakterystyczne przymioty Jezusa - dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo”.
Fragment Orędzia Ojca Świętego Jana Pawła II z okazji obchodów Dnia Życia Konsekrowanego, 6 stycznia 1997 r.

Wśród tysięcy osób, świętujących 2 lutego Dzień Życia Konsekrowanego są siostry ze Zgromadzenia Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi, którego założycielem był sługa Boży biskup pomocniczy włocławski Wojciech Owczarek.
Dom Generalny Zgromadzenia mieści się we Włocławku przy ul. Orlej. Zgromadzenie posiada domy zakonne w Polsce, m.in. w Gdańsku, Kaliszu i Kłodawie, a także za granicą: w Anglii, Niemczech i Białorusi.
W domach tych żyje około 260 sióstr, zwanych powszechnie Siostrami Wspólnej Pracy lub Siostrami Niepokalankami. Obecnie matką generalną Zgromadzenia jest s. Miriam Duniak. Głównym celem życia Sióstr Wspólnej Pracy jest rozszerzenie Królestwa Bożego w świecie poprzez wykonywaną pracę, w zjednoczeniu z Chrystusem i Matką Bożą Niepokalaną.
Siostry pracują w duszpasterstwie parafialnym, misyjnym oraz w instytucjach kościelnych, jako m.in. kancelistki, zakrystianki itp. Prowadzą też działalność wychowawczą w przedszkolach, uczą katechezy w szkołach oraz opiekują się ludźmi chorymi i starszymi.
Do Kłodawy kilka Sióstr Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi przybyło w 1945 r., na zaproszenie miejscowego proboszcza - ks. Lucjana Kurzawskiego oraz Komitetu Opieki Społecznej w Kłodawie. Wkrótce po przybyciu do miasteczka nad Rgilewką siostry otworzyły przedszkole dla 120 dzieci oraz uruchomiły kuchnię ludową dla ubogich, wydającą około 70 obiadów dziennie. Taką działalność prowadziły przez 4 lata. W 1949 r. władze miasta zamknęły przedszkole i kuchnię. Siostry zostały pozbawione pracy. Jednak ks. L. Kurzawski zatrzymał je i zatrudnił jako zakrystianki i katechetki; jedna z sióstr robiła nieodpłatnie zastrzyki ubogim, chorym ludziom.
Obecnie w Domu Zakonnym Sióstr Wspólnej Pracy przy ul. Toruńskiej w Kłodawie mieszkają cztery siostry. Funkcję siostry przełożonej od 3 lat pełni s. Jolanta Królikowska, pochodząca z Topólki (woj. kujawsko-pomorskie). W Kłodawie mieszka od 9 lat. Oprócz tego, że jej pieczy powierzone jest prowadzenie Domu, pracuje w kłodawskim kościele parafialnym pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny jako zakrystianka. Dba o porządek w kościele, o szaty i bieliznę liturgiczną, dekoruje ołtarze i wnętrze świątyni na kościelne i parafialne uroczystości. S. Jolanta w przyszłym roku obchodzić będzie ćwierćwiecze ślubów zakonnych. Rezydentkami Domu są dwie seniorki: s. Józefa Mazurkiewicz, pochodząca z Wolborza (woj. łódzkie), oraz s. Mirosława Kołata z Witowa (woj. kujawsko-pomorskie), wcześniej zajmująca się sprawami gospodarczymi, m.in. uprawą ogrodu. Sędziwymi zakonnicami opiekuje się s. Gwidona Golin (z woj. łódzkiego), emerytowana katechetka, która pomaga w pracach kuchennych.
Siostry Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi pełniące posługę w Kłodawie, tak jak cała rzesza osób konsekrowanych, swoje życie ofiarowały całkowicie Bogu. Kroczą trudną, ale piękną drogą: śladami Chrystusa i Maryi. Niosą nadzieję tam, gdzie gości smutek, świadczą o nieskończonym miłosierdziu Bożym. Pamiętajmy, że potrzebują naszej modlitwy.