Otwórz więc swe serce, by Bóg się w nim narodził.
Bóg, który dzisiaj do ciebie przychodzi.

To, co dla wielu rozdartych dziś wewnętrznie instytucji oświatowych jest nieosiągalnym marzeniem, w tym przedszkolu jest oczywistością. Recepta jest bardzo prosta. Tu wraca się do korzeni, a proces wychowania prowadzi nie w oparciu o liberalne i postmodernistyczne nowinki pedagogiczne, ale Boże prawa i bardzo dziś potrzebny zdrowy rozsądek. Tych zasad przestrzegają zarówno siostry, jak i rodzice dzieci z katolickiego przedszkola. We wspólnym artystycznym przeżywaniu cudu narodzin Jezusa, złożyli Mu w hołdzie swój trud, zdolności i zaangażowanie. Wybrali teatr, który jak mało co wiąże ludzi i głęboko zapada w pamięci nie tylko przecież dzieci, ale i dorosłych. Zrobili to z pedagogiczną „premedytacją”, doskonale rozumiejąc, jakie korzyści wychowawcze to działanie niesie. „To, że całe rodziny angażują się w nasze wspólne przeżywanie świadczy o tym, że nie są one tylko widzami czy tylko aktorami. Nawet nie zdając sobie z tego sprawy, stają się autentycznie tymi, którzy niosą Dobrą Nowinę. Niech tak już zostanie i niech przez to każda z tych rodzin będzie Bogiem silna” - mówiła po zakończeniu teatralnych występów dzieci i rodziców, dyrektor przedszkola - s. Dorota Janiszewska. Wspólne występy chwalą sobie także rodzice, chętnie o nich mówią. „Mam córkę w przedszkolu. Jak się jest ojcem, to się ma pewne obowiązki. Realizuję je z radością, bo widzę, że ich spełnianie przysparza mojemu dziecku wiele radości. Zauważam - co mnie bardzo cieszy - że wspólny występ, to wspólna satysfakcja, tak dla mnie jak i dla dziecka. Mam absorbującą pracę w Krośniewicach, więc rzeczywiście dużo trudu kosztowało mnie wygospodarowanie czasu na próby i występ, ale niczego nie żałuję - wprost przeciwnie - cieszę się, że mogłem wziąć udział w tym wspólnym duchowym przeżywaniu” - mówi rodzic grający w przedstawieniu rolę ojca.
Izabela Jóźwiak jest autorką scenariusza przedstawienia, a także scenicznym Aniołem, zwiastującym Maryi poczęcie Zbawiciela. „Mam wieloletnie doświadczenia w pracy pedagogicznej, gdyż od lat pracuję z dziećmi upośledzonymi i przygotowywałam już wiele przedstawień. Gdy padła prośba o pomoc nie zastanawiałam się nawet przez chwilę. Te działania zawsze dają dodatkową porcję emocji, a przygotowania do Bożego Narodzenia stają się wtedy jakieś szczególne. Dzieci przeżywając występy zmuszają nas do tego, abyśmy naprawdę głębiej weszli w istotę tych doniosłych wydarzeń. To nie jest tylko tak, że my im napisaliśmy teksty i kazaliśmy się tego nauczyć. Działo się znacznie więcej ważnych rzeczy, były to również rozmowy, tłumaczenia dlaczego stało się tak a nie inaczej i jakie to ma dla nas wszystkich znaczenie” - mówi Izabela Joźwiak.
Pokazane wspólnie przez dzieci i rodziców jasełka, to nie tylko przypomnienie zmieniającego świat wydarzenia, ale także doskonała odpowiedź na nawoływania Ojca Świętego Jana Pawła II o „szersze otwarcie drzwi Chrystusowi” i nieustanne wymaganie od siebie. Łatwo zauważyć, że adresatami tych postulatów są także rodzice. Każdy przecież rozumie, że bez nich trudno mówić o jakimkolwiek właściwym przebiegu procesu wychowawczego. Notowane wraz z wprowadzeniem reformy drastyczne obniżenie poziomu wymagań, poważnie zaniepokoiło nie tylko Ojca Świętego, ale także szerokie rzesze dostrzegających zagrożenia pedagogów i rodziców. Wielu z nich zrozumiało, że przyszedł czas aktywnego włączenia się w pracę szkół i placówek. Doskonałym tego przykładem są rodzice dzieci z katolickiego przedszkola w Kutnie.