Święci to trochę zapomniani towarzysze naszego życia wiary. To, w jaki sposób żyli, jak myśleli i jakim problemom stawiali czoła, wcale nie musi być zdezaktualizowane. Okazuje się,
że Anzelm Grün w książce Pięćdziesięciu wspomożycieli po raz kolejny potrafi uczynić z tematu mało popularnego rzecz niezwykle ciekawą. Ożywia na nowo stare historie świętych, ale
bynajmniej nie chodzi tu jedynie o wspominanie historii zacnych i przykładnych, ale o coś więcej. Nie jest to tylko kolejna legenda, ale propozycja weryfikacji naszej
codzienności. W ranach św. Rocha, które były przyczyną jego samotności, widzimy własne odrzucenie, w relacji Klary i Franciszka dostrzegamy własną tęsknotę za miłością
i przyjaźnią, a w Marii Magdalenie wzór dla kobiet rozdartych na swej drodze duchowej, miotających się między życiem domowym, zawodowym i społecznym.
W książce znajdziemy omówienie życia pięćdziesięciu świętych uszeregowanych alfabetycznie. Książkę niekoniecznie trzeba jednak czytać od deski do deski. Można wybrać świętego, którego historia życia
będzie pasować do naszego nastroju czy aktualnego problemu, którym żyjemy. Wybór ułatwi dodany do każdego świętego charakteryzujący go tytuł rozdziału. Książka jest do nabycia we wszystkich
diecezjalnych księgarniach św. Antoniego.
Anzelm Grün, „Pięćdziesięciu wspomożycieli. Święci dla twojego życia”, Wydawnictwo „Jedność”, Kielce 2003 r.
Około dwumiesięczna dziewczynka została znaleziona w oknie życia w Białymstoku - potwierdziło we wtorek Pogotowie Opiekuńcze w Białymstoku. Zgodnie z procedurami powiadomiono policję, służby medyczne, dziecko przewieziono na badania do szpitala.
Joanna Franciszka de Chantal urodziła się w 1572 r. w szlacheckiej rodzinie Fremyot. Mając 19 lat, poślubiła barona Krzysztofa de Chantal. Z ich małżeństwa przyszło na świat sześcioro dzieci.
Szczęśliwemu związkowi kres położyła tragiczna śmierć męża Joanny. W 1604 r. spotkała się z bp. Franciszkiem Salezym i poddała się jego duchowemu kierownictwu, a w 1610 r. stała się współzałożycielką nowej formy życia zakonnego, którą był zakon sióstr wizytek. Po śmierci Franciszka Salezego niestrudzenie kierowała rozwijającym się dziełem, aż do swej śmierci w 1641 r. Beatyfikowana została w 1751 r., a kanonizowana w 1767 r.
Milejczyce, 11 sierpnia 2026 r. – W liturgiczne wspomnienie św. Klary z Asyżu Sanktuarium Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza w Milejczycach nawiedził nuncjusz apostolski w Polsce abp Antonio Guido Filipazzi. Była to wizyta naznaczona modlitwą, zawierzeniem i osobistym świadectwem wiary. Szczególnym momentem stała się refleksja arcybiskupa nad wizerunkiem Jezusa Dobrego Pasterza, w którym dostrzegł głęboką więź między ewangelicznym obrazem Pasterza a tajemnicą otwartego Serca Chrystusa.
To szczególne miejsce modlitwy zostało ustanowione 12 czerwca 2026 roku przez biskupa drohiczyńskiego Piotra Sawczuka. Od tego czasu gromadzi wiernych wokół wizerunku Najświętszego Serca Pana Jezusa Dobrego Pasterza, przypominającego o Chrystusie, który szuka zagubionego człowieka, bierze go na ramiona i prowadzi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.