Red. Lidia Dudkiewicz: - Gwałtowny rozwój cywilizacyjny budzi pytanie o sens naszego bytowania na planecie, o sens naszego „hic et nunc” (tu i teraz), o sens naszego „co potem”.

Br. Stanisław Rybicki FSC: - Hamletowy monolog staje się za naszych czasów wciąż bardzo aktualny. Nasz „homo sapiens” przy całej swej mądrości stwierdza sceptycznie: „scio me nihil scire” - „wiem, że nic nie wiem”. Wciąż więcej tych, co poszukują, niż tych, co wiedzą, bo dogłębnie wierzą. Dobrze jeszcze, jeżeli z respektem odnoszą się do takiej mądrości, która chce być sztuką życia nie tylko w doczesności, która wciąż się staje, ciągle na nowo.

- W tej sceptycyzmem nasyconej rzeczywistości konieczna jest nam autentyczna pokora, by nasza mądrość pochodząca z góry była skromna, pełna dobrych owoców, stała i szczera...

- Pozytywna charakterystyka mądrości pochodzącej od Boga ujęta została w postaci antytezy przejawów fałszywej mądrości. Nie jest to „mądrość zgodna z pojęciami tego świata lub jego władców, którzy przemijają” (1 Kor 2, 6). Jest to mądrość tylko ułudna, pozorna, ukierunkowana ku zdobyczom, obca Ewangelii i nadprzyrodzoności, obca prawdziwemu szczęściu, jakie Bóg przyrzeka swoim wiernym. Kto demonicznie sam siebie uważa za mędrca, siebie i drugich - jako tyran wiedzie do zguby. Apogeum prawdziwej mądrości to Słowo Przedwieczne, Syn Boży - to „Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo”. Ono - jako Mądrość Boża - oddziałując na człowieka, wzbudza i utwierdza jego wiarę.

- Aby to pojąć, potrzebne jest jednak działanie Ducha Świętego...

- Zostało nam to dane przez Tego, który jest permanentnym Nauczycielem - Drogą, Prawdą i Życiem naszym. Gwarantuje nam to Zbawiciel w swej pożegnalnej mowie: „Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, nauczy was wszystkiego” (J 14, 26) - a więc obdarzy nas swoją Mądrością. Duch Święty sprawił i nadal sprawia, iż Apostołowie i ich następcy zaakceptowali wszystkie mowy i cuda Jezusa w świetle (w mądrości) chwały zmartwychwstania, tak że nabrały one nowej wymowy (mądrości) dla ich życia i wiary. Chrześcijańska mądrość to zatem dzieło samego Boga, to święta tajemnica. Wyraźnie mówi nam o tym św. Paweł: „Nie głosimy tego słowami wypływającymi z ludzkiej mądrości, lecz słowami, których uczy Duch”. (1 Kor 2, 13). Głoszenie Ewangelii odbywa się nie przy pomocy środków, jakimi dysponują mędrcy tego świata, lecz dzięki mocy Ducha Świętego.

- Dziękuję za rozmowę.