Do tradycji naszej diecezji należy spotkanie opłatkowe, które na zaproszenie Pasterza odbywa się corocznie w Kurii Diecezjalnej. Ostatnie takie spotkanie odbyło się w przeddzień Wigilii Bożego Narodzenia, 23 grudnia. Miało ono szczególny charakter ze względu na przyznanie, po raz pierwszy w dziejach naszej młodej diecezji, medalu zasługi „Za Dzieło Ewangelizacji” osobom, które w sposób wybitny włączyły się w sprawę Nowej Ewangelizacji na terenie diecezji.
Z życzeniami dla Pasterza przybyli przedstawiciele władz i samorządów miast i gmin, duchowieństwo, siostry zakonne, przedstawiciele ruchów i stowarzyszeń kościelnych, a także młodzież i wierni z całej diecezji. Opłatek rozpoczął się od wspólnego śpiewu kolędy i odczytania Ewangelii o Bożym Narodzeniu. W imieniu wszystkich zebranych życzenia świąteczne złożył biskup pomocniczy Mariusz Leszczyński. Odwzajemniając życzenia bp Jan Śrutwa podziękował diecezjanom za kolejny rok budowania wspólnoty diecezjalnej. Biskup Ordynariusz wyjaśnił znaczenie i cel, jaki przyświeca ustanowieniu i przyznaniu medalu zasługi, który po raz pierwszy dziś zostaje przyznany. Następnie Ksiądz Biskup wręczył medal małżeństwu Łucji i Tadeuszowi Antonikom, a laudację wygłosił ks. Franciszek Nucia, dziekan dekanatu Lubaczów i proboszcz konkatedry w tym mieście. Powiedział: „Małżeństwo: Łucja i Tadeusz Antonikowie mieszkają przy ul. Bohaterów Września w Lubaczowie. Jest to teren parafii rzymskokatolickiej pw. św. Karola Boromeusza. Łucja urodziła się w miejscowości Krowica Sama 14 grudnia 1946 r. Rodzice: Piotr Bojarski i Maria Charysz wychowali pięcioro dzieci; jednym z nich jest ks. kan. Jan Bojarski, obecny proboszcz parafii w Kryłowie. Wykształcenie podstawowe zdobyła w rodzinnej miejscowości, natomiast średnie w Liceum Ogólnokształcącym w Lubaczowie, zdając pozytywnie egzamin maturalny w roku 1964. Po maturze ukończyła Zaoczne Studium Ekonomiczne w Krakowie, dwuletnie Diecezjalne Studium Życia Rodzinnego w Lublinie oraz Kolegium Katechetyczne w Przemyślu. Przez 10 lat była katechetką w Lubaczowie, a przez lat 20 prowadziła w tejże miejscowości - w ramach duszpasterstwa rodzinnego - poradnictwo, w czym ofiarnie służył jej pomocą mąż Tadeusz.
Tadeusz Antonik urodził się w Baszni Dolnej 18 maja 1946 r. Rodzice: Jan i Maria Demeter przekazali życie czworgu dzieciom, wychowując je w duchu wiary chrześcijańskiej. Szkołę Podstawową ukończył w Baszni, Technikum Samochodowe w Przeworsku, zaś Diecezjalne Studium Życia Rodzinnego w Lublinie. Był koordynatorem Papieskiej Straży Porządkowej w Lubaczowie w czerwcu 1991 r., od wielu lat jest członkiem Diecezjalnej Rady Duszpasterskiej. Należąc do Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana” organizuje dla dzieci i młodzieży konkursy literacko-plastyczne im. bł. Karoliny Kózkówny, był inicjatorem uporządkowania miejsca martyrologii w lesie „Niwki” k. Lubaczowa, gdzie corocznie w maju i wrześniu sprawowana jest liturgia w intencji ofiar II wojny światowej i o pokój.
Łucja i Tadeusz związali się sakramentem małżeństwa w roku 1971 w kościele parafialnym w Krowicy Samej, a małżeństwo to pobłogosławił wspomniany już ks. Jan Bojarski. Po ślubie zamieszkali w Lubaczowie. Tutaj wychowali trzech synów: Jana, Piotra i Andrzeja. Dwaj z nich są kapłanami: Piotr od roku 2000 w naszej diecezji, Jan przyjął święcenia kapłańskie w roku 2003 i pracuje w Stanach Zjednoczonych na Florydzie.
Mając powyższe na uwadze. Pasterz diecezji zamojsko-lubaczowskiej odznaczył małżonków Łucję i Tadeusza Antoników zaszczytnym medalem „Za Dzieło Ewangelizacji”.
Drugi medal został przyznany inżynier architekt Marii Gmyz, przewodniczącej Rady Miasta Zamość. Laudację wygłosił ks. prof. Franciszek Greniuk, poprzedni kanclerz kurii diecezjalnej, w następujących słowach: „W radosnej atmosferze dzisiejszego spotkania opłatkowego przeżywamy moment szczególny, znacznie ubogacający to wydarzenie. Jest nim wręczenie przyznanego przez Pasterza diecezji wyróżnionym osobom - w tym także Szanownej Pani - medalu zasługi «Za Dzieło Ewangelizacji», ustanowionego dekretem z dnia 12 grudnia br. Według postanowień tegoż dokumentu jest to «medal przyznawany tym osobom, które w sposób wybitny włączyły się w sprawę Nowej Ewangelizacji i odnotowały na tym polu znaczące osiągnięcia».
Przyznanie tego wyróżnienia jest wyrazem szczególnego uznania dla ogólnej postawy Szanownej Pani, wyróżniającej się pogłębioną formacją religijną, żywym zaangażowaniem w działalność społeczną w ramach Rady Ruchów i Stowarzyszeń Katolickich, Katolickiego Stowarzyszenia Inteligencji. Wyraża się ona także w podejmowaniu i realizacji różnych cennych poczynań kulturalnych, do których bez wątpienia należy inicjatywa i realizacja konkursów plastycznych dla dzieci związanych z tematyką religijną czy też - a może zwłaszcza - udział w organizacji kolejnych dorocznych Tygodni Kultury Chrześcijańskiej w mieście biskupim.
Niech mi będzie wolno założyć zasadnie, że przyznanie tego wyróżnienia jest także wyrazem uznania za szczególnie wartościowy wkład w postaci projektów adaptacji wnętrz wielu kościołów naszej diecezji, dzięki którym zostały one szczególnie ubogacone pięknem swego wystroju i otoczenia.
W tym kontekście nie sposób nie wymienić w sposób szczególnie wyraźny dwóch dzieł z zakresu architektury, które są trwałym i wybitnym wkładem Szanownej Pani w sprawę budowy struktur diecezjalnych. Są nimi projekty i realizacja ołtarza papieskiego w Zamościu w 1999 r. oraz Domu Księży Seniorów w Biłgoraju. O wybitności pierwszego nich świadczy bodajże ocena znanego przedstawiciela świata kultury, Pawła Hertza, który uznał ten ołtarz «za najbardziej piękny i elegancki z wszystkich ołtarzy papieskich w Polsce». O wartości zaś drugiego, czyli Domu Księży Seniorów, otrzymana w dniu 4 listopada 2003 r. nagroda «Kryształowej cegły», za zajęcie I miejsca w Konkursie «Dom 2003», za najlepszą inwestycję budowlaną województwa lubelskiego, zorganizowanym przez Polskie Towarzystwo Mieszkaniowe - Oddział w Lublinie, w kategorii »Budynki mieszkalno-usługowe». Można wyrazić żal, że nie było możliwości technicznych do zachowania pierwszego z tych dzieł, poza przekazami z zakresu techniki fotograficznej i wizualnej. Drugie natomiast dzieło, które ujmuje pięknem architektury, jakością materiałów, elegancją wykonania i odpowiednią funkcjonalnością, jest i pozostanie na dalsze lata dowodem twórczej myśli i chrześcijańskiej postawy Szanownej Pani Architekt, jako trwały wkład w ewangelizację naszego życia diecezjalnego.
W końcu niech mi będzie wolno podkreślić rzeczowość, kompetencję, punktualność, bezinteresowność i ujmującą życzliwość oraz hojność, okazane podczas realizacji tych dzieł, które były i są wyrazem autentycznie głębokiej postawy ewangelicznej Szanownej Pani. Wyrazem uznania dla tych wartości jest medal zasługi «Za Dzieło Ewangelizacji» przyznany po raz pierwszy w dziejach naszej diecezji. Ze strony Pasterza, nas wszystkich zebranych oraz ode mnie osobiście, proszę przyjąć wyrazy wdzięczności, serdeczne gratulacje i życzenia dalszej owocnej pracy oraz błogosławieństwa Bożego”.
W imieniu odznaczonych przemówiła Łucja Antonik a po niej słowa podziękowania wyraziła Maria Gmyz. Dalsza część uroczystości to spontaniczne życzenia z opłatkiem w ręku. Wszyscy wszystkim przekazywali serdeczności jak w rodzinie. Całe spotkanie opłatkowe transmitowało Katolickie Radio Zamość przez co poszerzył się krąg jego uczestników o tych, którzy łączyli się duchowo za pośrednictwem diecezjalnej rozgłośni.