Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!

W nadchodzących tygodniach biuletyny parafialne będą zawierały wyjaśnienia dotyczące Eucharystii oraz sakramentu pojednania, wraz z instrukcjami, jak mamy celebrować te sakramenty jako święty lud Boży archidiecezji Chicago. Zawsze przeżywam radość, gdy mogę czcić Boga wraz z Wami, gdy sprawuję Msze św. w parafiach i instytucjach archidiecezjalnych, i sądzę, że teraz nadeszła chwila, aby odnowić nasze celebracje.
Jak wiadomo, skuteczność sakramentu zależy od wiary. Wierzymy, że zmartwychwstały Chrystus działa przez sakramenty, daje nam łaskę, która wprowadza nas w Jego życie już teraz i w przyszłym życiu.
Sakramenty są z ustanowienia Chrystusa. Matka Kościół wie, iż Zbawiciel dał nam moc, aby je sprawować, i to właśnie Kościół ustala sposób sprawowania sakramentów. Kościół, jak mówi Sobór Watykański II, jest „wspólnotą hierarchiczną”, zgromadzoną wokół Chrystusa, naszego Pośrednika u Ojca. Ta rzeczywistość kształtuje sposób odprawiania liturgii. Królewskie kapłaństwo ochrzczonych uaktywnia się podczas Mszy św., bo każdy z nich składa trudy życia jako ofiarę na chwałę Boga, tak, że Eucharystia jest działaniem Chrystusa żyjącego we wspólnocie Kościoła.
Sakramenty są obrzędami. Gdy słyszymy hymn państwowy, wstajemy. Jest to obrzęd świecki. Sakramenty są rytuałami wspólnoty wiary, które wymagają odpowiedzi i działań. Odpowiadanie jest prostsze, gdyż liturgia została ułożona w językach narodowych i większość ludzi czyni to silnym głosem. Podobnie też większość ludzi działa wspólnie, np. czyniąc znak krzyża na rozpoczęcie Mszy św. Czcimy Boga jako jedno Ciało, chociaż różni członkowie wykonują różne role i funkcje, lecz w zintegrowanym wzorze. Zazwyczaj, siedzimy, aby słuchać, stoimy na znak szacunku, i klęczymy, aby adorować.
Katolicy w powiatach Cook i Lake, którzy należą do Ukraińskiego Grekokatolickiego Kościoła czy do Syromalabarskiego Katolickiego Kościoła lub też do innych wschodnich Kościołów katolickich, sprawują liturgię według swoich obrządków. Katolicy archidiecezji Chicago używają rytu rzymskiego, a Mszał rzymski został niedawno nieco zmieniony. Taka rewizja wymaga zmian w sposobie, jakim wspólnie celebrujemy liturgię. Te zmiany zostaną wytłumaczone niebawem i zostaną wprowadzone w I Niedzielę Adwentu (30 listopada 2003 r.). Zmiany te nie wpływają na sposób odprawiania Eucharystii zgodnie z rytem rzymskim, tak jak miało to miejsce po Soborze Watykańskim II.
Wyjaśnienia i instrukcje, które pojawią się wkrótce, są jakby zbiorowym rachunkiem sumienia o stanie naszej liturgii. Uczestnictwo w niej powinno być świadome, czynne i owocne. Czasami uczestniczymy przez działanie i słowo, czasami przez ciszę, ale zawsze przez miłość.
Miłość, która przyprowadza nas na Eucharystię, również wprowadza nas z Eucharystii w świat, który potrzebuje tej miłości. Ponieważ stanowimy jedność z Chrystusem, mamy przekazywać innym Jego miłość. W naszej archidiecezji, coraz częściej mówimy o dzieleniu się duchowymi darami Chrystusa, tzn. o ewangelizacji. Eucharystia zarówno daje nam zapał do zapoznawania innych z Chrystusem oraz sama jest największym darem, którym możemy się dzielić, ponieważ jest nią sam Chrystus. Msza św. jest środkiem, przez który Bóg uświęca świat. Przez nią rodzaj ludzki oddaje Ojcu chwałę, adorując Go przez Chrystusa w Duchu Świętym. Tu, na ziemi, jest ona najświętszą czynnością, a oddawana już tutaj Bogu chwała, wypełniać będzie naszą wieczność.

Szczerze oddany wam w Chrystusie -