Reklama

15 lat minęło

Niedziela częstochowska 43/2003

Podczas Mszy św. jubileuszowej Jadwiga z Krzepic przyjęła z rąk bp. Długosza Komunię św. i sakrament bierzmowania

Podczas Mszy św. jubileuszowej Jadwiga z Krzepic przyjęła z rąk bp. Długosza Komunię św. i sakrament bierzmowania

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

5 października Wspólnota „Dzieci Bożych” wchodząca w skład ruchu „Betel” obchodziła jubileusz 15-lecia istnienia. Członkowie wspólnoty uczcili jubileusz Eucharystią pod przewodnictwem bp. Antoniego Długosza w kościele rektorackim i wspólnym świętowaniem. Uroczystość zgromadziła kapelanów wszystkich wspólnot spotkań w ramach ruchu „Betel”, przedstawicieli wspólnot z różnych regionów, opiekunów i podopiecznych z domów „Betel”. Były łzy wzruszenia i podziękowania, szczególnie dla tych związanych ze wspólnotą od początku: Marii Góreckiej, państwa Tarnowskich, Mikułów. W ramach podziękowań z rąk Tadeusza Tarnowskiego - szefa wspólnoty, bp Antoni Długosz otrzymał obraz wykonany przez osobę niepełnosprawną na warsztatach terapii zajęciowej. Obrazem obdarowane zostały także siostry Nazaretanki, które posługują w zakrystii podczas Eucharystii i goszczą niepełnosprawnych na corocznych rekolekcjach. Był też urodzinowy tort i słodkości. Całe spotkanie uwieńczone zostało występem muzycznym w wykonaniu dzieci z przedszkola szkolno-wychowawczego z Częstochowy pod kierunkiem Alicji Bednarek.
Przy okazji jubileuszu 15-lecia wspólnoty „Dzieci Bożych” nie sposób nie sięgnąć do jej historii. Pomysł zrodził się w sercach rodziców dzieci niepełnosprawnych w 1987 r. Pierwsze spotkanie i Msza św. miała miejsce rok później. To przedsięwzięcie znalazło poparcie dzisiejszego bp. Antoniego Długosza, współzałożyciela wspólnoty. W 1995 r. grupa połączyła się z działającą równolegle wspólnotą spotkania „Betel”.
Pierwszym duszpasterzem wspólnoty od 1988 r. do 1995 r. był ks. Antoni Długosz, któremu pomagał ks. Stanisław Jasionek. Od 1995 r. opiekę duszpasterską sprawowali: ks. Jacek Marciniec, ks. Mariusz Sztaba, ks. Roman Ceglarek ks. Tomasz Żurek, ks. Krzysztof Krulik. Obecnie duszpasterzem jest ks. Maciej Oset.
Warto zaznaczyć, że osoby niepełnosprawne ze wspólnoty mają możliwość przyjmowania sakramentów św. Uczestnicy jubileuszowego spotkania byli świadkami przyjęcia Komunii św. i bierzmowania przez 46-letnią Jadwigę z Krzepic.
Tradycyjnie już członkowie wspólnoty z Częstochowy i okolic gromadzą się na wspólnej Eucharystii w I i III niedzielę miesiąca o godz. 16.00 w kościele rektorackim Najświętszego Imienia Maryi przy alei NMP 54. Niepełnosprawni wzbogacają ją śpiewem i grą na instrumentach muzycznych.
Śpiew to jeden z elementów przyciągających niepełnosprawnych, ich rodziny i przyjaciół. Od 15 lat oprawę muzyczną przygotowuje Magdalena Krzemińska, która mówi: „Niepełnosprawni uczą mnie pokory w stosunku do życia. Dziękuję Bogu, że mam zdrowe dzieci. Przez kontakt z niepełnosprawnymi mogę się uczyć od nich wiary.
Wspólnota przynosi duże owoce dla Kościoła. To ludzie modlitwy, która jest filarem dla mnie i całego Kościoła”.
Swoją drogą z „Betel” podzielił się bp Antoni Długosz: „Czuję wdzięczność Bogu, że te spotkania niepełnosprawnych rozwijają się coraz bardziej, że jest ciągła potrzeba opieki duszpasterskiej dla nich.
Staramy się przede wszystkim otworzyć tym dzieciom możliwość kontaktu z Jezusem przez sakramenty święte, a także stworzyć okazję do przeżycia Eucharystii. Cieszę się, że dzieło rozpoczęte 15 lat temu w kościele rektorackim, dziś rozszerzyło się na wiele miast naszej diecezji”.
W Kościele częstochowskim wspólnota zajmuje jedno z ważniejszych miejsc. Uczy otwierać się w szczególny sposób na człowieka niesamodzielnego, będącego w potrzebie. Przykładem jest niewątpliwie rodzina Szydłowskich z Częstochowy. Pani Agata ze swoją córką przychodzi zawsze na spotkania: „Chodzę nie dlatego, że muszę, ale dlatego, że chcę. Czuje się na tych spotkaniach ogromne serce. Moja zdrowa córka Ola przez trwanie we wspólnocie dużo czerpie, jednocześnie dając. Jesteśmy tu po to, by dawać i otrzymywać miłość”.
Podsumowaniem obchodów niech będą słowa bp. Antoniego Długosza:
„Mimo upływu czasu, pokoleń, pozostaje otwartość zdrowych duszpasterzy, opiekunów, nauczycieli i wychowawców, sympatyków na służbę człowiekowi. Człowiek specjalnej troski jest nie tylko darem dla ludzi zdrowych, ale i zadaniem”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Pasja Perpetui i Felicyty

Niedziela legnicka 10/2006

[ TEMATY ]

święta

pl.wikipedia.org

Maria z Dzieciątkiem oraz święte Felicyta i Perpetua

Maria z Dzieciątkiem oraz święte Felicyta i Perpetua

Podczas gdy akta męczeństwa opisują przebieg urzędowego, autentycznego postępowania sądowego w sprawach męczeństwa, to pasje męczenników ukazują męczeństwo z punktu widzenia wiary Chrystusowej. Ich chrześcijańscy autorzy zmierzają ku temu, by opisać ostatnie dni oraz śmierć męczenników, interpretując je z punktu widzenia wiary. W pasjach (opisach cierpień) materiały z akt męczeństwa wzbogacone zostają o informacje dotyczące, np. okoliczności dostania się do niewoli, warunków w więzieniu, charakterystyki osób, opisu kaźni oraz występujących przy tym cudów.

Właściwym celem pasji nie było wierne przekazanie sprawozdania odnośnie do zaistniałego męczeństwa, lecz duchowe zbudowanie wierzących oraz religijne wzmocnienie tych, którzy być może również później będą musieli doznać męczeństwa. Z wielu przekazanych pasji męczenników pierwotnego Kościoła, pasja Perepetui i Felicyty zasługuje na specjalną uwagę. Wprowadza nas ona do miasta Kartaginy, która była kiedyś znamienitą metropolią handlową i głównym miastem rzymskiej prowincji w Afryce.
CZYTAJ DALEJ

Kto śpiewa, dwa razy się modli. W Zielonej Górze trwają Warsztaty Liturgiczno-Muzyczne, którym patronuje św. Józef

2026-03-07 18:37

[ TEMATY ]

Warsztaty Liturgiczno‑Muzyczne

parafia św. Józefa

Piotr Pałka

Karolina Krasowska

Dziś uczestnicy ćwiczyli w 4 grupach

Dziś uczestnicy ćwiczyli w 4 grupach

"Święty Józefie prowadź mnie do Pana..." - pod takim hasłem w parafii pw. św. Józefa Oblubieńca w Zielonej Górze trwają Warsztaty Liturgiczno-Muzyczne. Wydarzenie prowadzi krakowski muzyk Piotr Pałka.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję