Pierwsze śluby zakonne to potwierdzenie miłości człowieka do Chrystusa. To podjęcie wielkiej misji niesienia Bożego Imienia aż po krańce świata. To gotowość do podjęcia służby najbardziej pokrzywdzonym
duchowo, moralnie i materialnie. To zaślubiny z Chrystusem Oblubieńcem.
Dzień 31 sierpnia br. mocno zapisze się w sercu s. Wiesławy Zapały ze Zgromadzenia Sióstr św. Karola Boromeusza, która w archikatedrze Świętej Rodziny w Częstochowie
złożyła pierwsze śluby zakonne.
Zgromadzenie Sióstr św. Karola Boromeusza założył w 1648 r. ks. Adrian Bresy, proboszcz w Wez - niewielkiej miejscowości w Belgii, pragnąc umożliwić dzieciom,
szczególnie z rodzin ubogich, zdobycie chrześcijańskiego wychowania. W 1685 r. pierwsze pięć sióstr przywdziało habit zakonny i złożyło pierwsze śluby zakonne. Od
1929 r. Zgromadzenie rozpoczęło swoją działalność misyjną. Siostry wyjechały do Indii, następnie Argentyny, do Włoch. Pierwsze siostry przyjechały do Polski w 1991 r. Przy archikatedrze
Świętej Rodziny w Częstochowie posługę pełnią od 1997 r. Obecnie Zgromadzenie posiada swoje domy m.in.: w Belgii, Indiach, Argentynie, Polsce, Włoszech, Tanzanii.
Siostry poświęcają się pracy wychowawczej wśród dzieci i młodzieży, pielęgniarskiej wobec fizycznie i umysłowo chorych, opiekuńczej nad ludźmi starymi, sierotami, trędowatymi,
a także społecznej, duszpasterskiej i katechetycznej.
Na uroczystość złożenia pierwszych ślubów zakonnych przybyli bliscy s. Wiesławy, współsiostry z Łodzi, Dąbrowy Górniczej, Warszawy, ze wspólnoty przy archikatedrze, a także
kapłani. Uroczystej Mszy św. przewodniczył brat s. Wiesławy, ks. Krzysztof Zapała, pracujący w Rosji w Kaliningradzie, w koncelebrze z ks. prał. Stanisławem
Gębką - proboszczem parafii archikatedralnej, który wygłosił homilię.
W homilii ks. prał. Gębka przypomniał o miłości człowieka do Chrystusa. Gratulował Siostrze Neoprofesce odwagi w podjęciu tak ważnego kroku w jej życiu. Zachęcił,
aby płomień miłości, jaki Chrystus rozpalił w jej sercu, „nie tylko tlił się, ale płonął”. Zachęcił, by wytrwała w powołaniu i miłości do Chrystusa i drugiego
człowieka mimo trudności i krzyża, jakie niesie życie konsekrowane, by odważnie kroczyła obraną drogą powołania.
Pierwsze śluby zakonne s. Wiesława złożyła na ręce głównego Celebransa i s. Boni, delegatki matki generalnej w Polsce. Jako znak zewnętrzny złożonych ślubów Siostra Neoprofeska
otrzymała czarny welon, krzyż oraz Konstytucję i Regułę Zgromadzenia.
Nasza pielgrzymia droga prowadzi nas teraz do Poznania, a konkretnie na Wzgórze Przemysła, do miejsca, gdzie historia państwa polskiego splata się z najgłębszą maryjną pobożnością. Wchodzimy do sanktuarium Ojców Franciszkanów, aby stanąć przed niewielkim, ale potężnym swoją duchową mocą wizerunkiem, który poznaniacy od stuleci nazywają „w Cudy Wielmożną”. To tutaj, w sercu wielkopolskiej stolicy, Maryja objawia się jako ta, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.
Kiedy klękamy przed ołtarzem, nasze oczy spotykają wizerunek niewielkich rozmiarów (zaledwie 12 na 18 cm), malowany na desce, ukazujący Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Choć skromny w formie, obraz ten jest skarbnicą Bożej hojności. Nazwa „w Cudy Wielmożna” nie jest tylko pobożnym zawołaniem – to świadectwo wieków, w których Pani Poznania ratowała miasto przed zarazami, pożarami i wojnami. Już w 1668 roku wizerunek ten uznano za cudowny, a rzesze wiernych, od królów po prosty lud, zostawiały tu swoje wota jako znaki wdzięczności za wysłuchane prośby.
Prefekt Dykasterii Nauki Wiary kard. Víctor Manuel Fernández wystosował deklarację, w której przestrzega Bractwo Kapłańskie św. Piusa X przed „aktem schizmatyckim”, jakim będzie udzielenie święceń biskupich bez mandatu papieskiego. Tymczasem udostępniono oficjalną stronę internetową poświęconą święceniom biskupim organizowanym przez Bractwo Kapłańskie św. Piusa X, które odbędą się 1 lipca 2026 r. w Écône.
Jak wiadomo Stolica Apostolska w oświadczeniu wydanym 13 maja przez prefekta Dykasterii ds. Nauki Wiary stwierdziła, iż święcenia te „nie posiadają odpowiedniego mandatu papieskiego. Czyn ten będzie stanowił «akt schizmatycki»”, a „formalna przynależność do schizmy jest poważną obrazą Boga i pociąga za sobą ekskomunikę ustaloną przez prawo Kościoła”.
Nasza pielgrzymia droga prowadzi nas teraz do Poznania, a konkretnie na Wzgórze Przemysła, do miejsca, gdzie historia państwa polskiego splata się z najgłębszą maryjną pobożnością. Wchodzimy do sanktuarium Ojców Franciszkanów, aby stanąć przed niewielkim, ale potężnym swoją duchową mocą wizerunkiem, który poznaniacy od stuleci nazywają „w Cudy Wielmożną”. To tutaj, w sercu wielkopolskiej stolicy, Maryja objawia się jako ta, dla której nie ma rzeczy niemożliwych.
Kiedy klękamy przed ołtarzem, nasze oczy spotykają wizerunek niewielkich rozmiarów (zaledwie 12 na 18 cm), malowany na desce, ukazujący Maryję w tajemnicy Niepokalanego Poczęcia. Choć skromny w formie, obraz ten jest skarbnicą Bożej hojności. Nazwa „w Cudy Wielmożna” nie jest tylko pobożnym zawołaniem – to świadectwo wieków, w których Pani Poznania ratowała miasto przed zarazami, pożarami i wojnami. Już w 1668 roku wizerunek ten uznano za cudowny, a rzesze wiernych, od królów po prosty lud, zostawiały tu swoje wota jako znaki wdzięczności za wysłuchane prośby.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
