Reklama

Święte miejsce

Przepiękny kościół pw. Wniebowzięcia Matki Bożej w Mstowie, świątynia starsza od Klasztoru Jasnogórskiego, dawnym zwyczajem ozdobiona jest wielce pouczającymi napisami, cytatami ze świętych ksiąg. Spacer wokół tej starożytnej świątyni, na marginesie - także twierdzy wojskowej, staje się więc okazją do modlitewnej refleksji nad życiem, przemijaniem i sensem trwania. Jak w tym zgrabnie ułożonym wierszyku z murów kościoła: "Bóg patrzy, czas ucieka, śmierć goni, wieczność czeka". Ilekroć zdarza mi się odwiedzać mstowskie sanktuarium, żałuję, że tu tak cicho i spokojnie, żałuję, że tysiące pątników zmierzających ku Jasnej Górze mija ten wielkiej urody kościół bez należytej uwagi lub nawiedzają go pospiesznie, myślami już będąc w Częstochowie. Szkoda wielka, bo sanktuarium maryjne w Mstowie to świadek dziejów, kościół tchnący szlachetną polskością, której coraz mniej wokół, a nade wszystko świątynia kryjąca słynący łaskami wizerunek Matki Bożej, z niezwykle barwną przeszłością. Trzy lata temu Wizerunek mstowski został ukoronowany koronami papieskimi i od tego czasu w dzień odpustu ponawiany jest przed nim akt zawierzenia.

Niedziela częstochowska 33/2003

Homilię wygłosił ks. inf. Ireneusz Skubiś

Homilię wygłosił ks. inf. Ireneusz Skubiś

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W letni upalny dzień 27 lipca parafia, której gospodarzami są kanonicy laterańscy, noszący odświętne szaty podobne do paulińskich habitów, obchodziła trzecią rocznicę koronacji obrazu Matki Bożej. Plac przed kościołem przywitał mnie pusty, zastygły w lipcowym upale. Jedynie ciągnący ku świątyni zewsząd ludzie upewniali, że Suma odpustowa zacznie się za chwilę. - Nie ma powodu do radości - powiedział starszy człowiek u bramy kościoła. - Do kościoła się włamali, zniszczyli, ukradli, co cenniejsze rzeczy. Wstyd przed Bogiem i przed ludźmi.
Celebransem uroczystości był redaktor naczelny Niedzieli, ks. inf. Ireneusz Skubiś, który faktu świętokradztwa nie przemilczał, a swoje kazanie poświęcił pojęciu świętości.
Co to jest miejsce święte? - zaczął Kaznodzieja od pytania. - To miejsce, które Bóg wybiera i przyzywa na nie ludzi. Oczywiście, cała ziemia jest święta, bo stworzona przez Boga, bo jest jego własnością. Do istoty Boga należy to, że jest. "Jestem, który jestem" - odpowiadał Bóg Mojżeszowi. Jestem konieczny, w przeciwieństwie do człowieka - człowiek nie jest bytem koniecznym. I dlatego, gdy patrzymy na miejsca święte, jak to, na którym się dziś modlimy, trzeba patrzeć na nie w sposób święty. Są takie wartości w życiu osobistym, rodzinnym czy publicznym, które są dla nas święte. Twoja matka to świętość, twój ojciec to świętość, twoje dzieci to świętość, ojczyzna to świętość. I nie chcesz, nie godzisz się, by ktoś je sponiewierał, deptał, obrażał. Wspominamy mordy dokonywane na Polakach przez Ukraińców 60 lat temu na Wołyniu. Obok potworności samego aktu odbierania życia, na Wołyniu naruszona została godność człowieka jako dziecka Bożego. Bo nawet wtedy, gdy dziecko grzeszy, gdy dokonuje rzeczy strasznych, pozostaje dzieckiem Boga.
- Wiek XX nazwano wiekiem zła. Popłynęło w nim tyle krwi, pojawiło się i doszło do władzy tylu potworów. I została naruszona świętość człowieka. Ateiści podeptali Boga w człowieku, niszczyli przeszłość, kulturę. I co się stało? Co dało życie przeciwko Bogu, z zaprzeczeniem istnienia Boga? Rozchwiała się stara Europa i choć mamy względny spokój, trzeba pamiętać o skali zniszczenia Bożych wartości. Bo nawet w tym miejscu znaleźli się bezbożnicy zdolni do zniszczenia tego, co święte. Nie wolno nam milczeć. Trzeba zło nazwać po imieniu, błagać Boga o litość, a winowajcy niech wiedzą, że pamiętacie. Niech ich ręce, co świętość skalały, ich nogi, co świętość deptały - niech czują ogień piekielny, niech mają świadomość kary, jaka ich czeka. Byłem kilka dni temu w Kaliningradzie, znanym jako Królewiec. Półmilionowe, stare miasto, o pięknej przeszłości, w którym niewiele z tej przeszłości nie zostało. Wszystko zniszczyli ludzie niewierzący w Boga, ateiści, komuniści. I tak było w całym byłym ZSRR. Bezbożnicy wszędzie doprowadzili do zniknięcia wielowiekowej kultury, zaczynając od niszczenia wartości tworzących tę kulturę. A co można myśleć, widząc wytatuowanych, źle ubranych młodych ludzi, pijących, palących, używających narkotyków, leniwych, żądających od świata wszystkiego, nic w zamian nie dając? Co z ich kulturą, ich poczuciem świętości? Dlatego warto dostrzegać dobre przykłady. Szukać ludzi dobrych. Ojciec Święty beatyfikuje i kanonizuje wielu ludzi. Niektórzy mówią - za dużo. Za dużo, gdy co roku 100 tys. chrześcijan ginie za wiarę. Za dużo, gdy świat - w tym ONZ - milczy patrząc na rozmiar tej zbrodni, dokonywanej głównie w krajach muzułmańskich? A przecież to właśnie chrześcijanie najwięcej zrobili dla kultury, w jakiej żyjemy, jaka tworzy Europę.
Musimy naprawić to, co zepsuł wiek XX. Słuchajcie Papieża, który woła o odrodzenie człowieka, o to, że trzeba więcej się modlić, więcej ufać Bożemu Miłosierdziu i być bardziej miłosiernym dla bliźniego, bo to znak rozpoznawczy chrześcijan na całym świecie.
Jako wikariuszowi ds. mediów nie wolno mi przestać przypominać wam, że musimy pogłębiać swoją wiarę, swoją wiedzę religijną. Myślę o czytaniu Pisma Świętego, książek katolickich, prasy katolickiej, słuchaniu katolickiego radia. Bp Ryszard Karpiński pytał kiedyś ludzi, ilu ma w domach telewizory, sprzęt audio wideo. Las rąk. A ilu czyta Niedzielę? I tu klapa, bo podniosło się kilka rąk. Nie chcę tego eksperymentu powtarzać w tym kościele. Zapytałbym, ile osób ma w domu Niedzielę, a ilu Urbanowe Nie lub antyklerykalne Fakty i mity. Jak można uważać się za chrześcijanina i jednocześnie popierać wrogów chrześcijaństwa? A potem przyjść do kościoła jak gdyby nigdy nic! Jeśli chrześcijanie nie wiedzą wiele o nauczaniu Papieża, biskupów, nie wiedzą, co Kościół mówi o wielu sprawach politycznych, społecznych, moralnych - to, jacy z nich chrześcijaninie? Co oni wiedzą o Kościele? Tyle, co wyczyta w Nie i w Faktach i mitach. A katolickie pismo mówi o tym, co święte, o tym, dla czego naprawdę warto żyć, dlaczego aborcja i eutanazja jest złem. Jeśli bolejemy nad upadkiem moralnym, świętokradztwem, obrażaniem Boga - to musimy zdawać sobie sprawę z tego, że my przez swoją niewiedzę, tolerowanie bylejakości wiary do tego zła przykładamy rękę.
Uroczysta Suma odpustowa zgromadziła przedstawicieli wszystkich organizacji katolickich działających przy parafii, a jej przebieg niewątpliwie ubogaciły: godna pochwały za kunszt muzyczny parafialna orkiestra pod dyrekcją Bogdana Pięty i chór prowadzony przez Magdalenę Mirowską. Kto twierdzi, że na prowincji kultura muzyczna umiera, niech przyjedzie do Mstowa.
Proboszcz parafii - ks. Zdzisław Palus, kanonik laterański, dziękując Księdzu Infułatowi za celebrowanie Mszy św., chwalił celność i głębię kazania, prosił wiernych o przemyślenie jego treści i podjęcie próby przemiany swego życia.
Przed parafią stoją wielkie wyzwania. Utrzymanie i odrestaurowanie sędziwej świątyni to zadanie trudne, acz nie niemożliwe do wykonania, o czym świadczą dotychczasowe dokonania jej gospodarzy. A z pomocą Matki Bożej nawet w czasach tak nieprzychylnych sztuce przez wielkie S, a takiej klasy dzieła kryje podczęstochowski klasztor, znajdą się sposoby, by tę perłę architektury i klejnot w koronie archidiecezji częstochowskiej uratować dla przyszłych pokoleń.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Cenzura mediów i nacisk na włączanie kobiet do duchowieństwa – rekomendacje Komitetu ONZ

2026-04-08 13:19

[ TEMATY ]

ONZ

pl.wikipedia.org

Flaga Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ)

Flaga Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ)

Eksperci Instytutu Ordo Iuris przedstawili Komitetowi CEDAW opinię dotyczącą projektu Ogólnej Rekomendacji nr 41, wskazując, że dokument ten w istotny sposób przekracza zakres upoważnienia wynikającego z Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet. Instytut podkreśla, że proponowane zmiany stanowią próbę reinterpretacji postanowień traktatu w sposób, który prowadzi do nałożenia na państwa nowych obowiązków, mimo braku ich zgody wyrażonej w procesie ratyfikacji.

W opinii zwrócono szczególną uwagę na rozszerzenie definicji „stereotypów płciowych”, która obejmuje nie tylko zjawiska rzeczywiście dyskryminujące, ale również naturalne różnice biologiczne między kobietami i mężczyznami oraz tradycyjne role społeczne i rodzinne. Instytut wskazuje, że takie podejście prowadzi do faktycznej zmiany znaczenia Konwencji bez zastosowania procedury jej nowelizacji, co narusza zasadę „pacta sunt servanda” (łac. „umów należy dotrzymywać”) i podważa stabilność systemu prawa międzynarodowego.
CZYTAJ DALEJ

Św. Mario - żono Kleofasa! Czemu jesteś taka tajemnicza?

Niedziela Ogólnopolska 15/2006, str. 16

pl.wikipedia.org

"Trzy Marie u grobu" Mikołaj Haberschrack

Trzy Marie u grobu Mikołaj Haberschrack
Sądzę, że każda kobieta ma w sobie coś, co sprawia, że jest tajemnicza. Być może w moim przypadku owa tajemniczość bardziej rzuca się w oczy. Pewnie jest tak dlatego, że przez długi czas żyłam niejako w cieniu odwiecznej Tajemnicy, czyli Jezusa z Nazaretu. Według tradycji kościelnej, sięgającej II wieku, mój mąż Kleofas był bratem św. Józefa. Dlatego też od samego początku byłam bardzo blisko Świętej Rodziny, z którą się przyjaźniłam. Urodziłam trzech synów (Jakuba, Józefa i Judę Tadeusza - por. Mt 27,56; Mk 15,40; 16,1; Jud 1). Jestem jedną z licznych uczennic Jezusa. Wraz z innymi kobietami zajmowałam się różnymi sprawami mojego Mistrza (np. przygotowywaniem posiłków czy też praniem). Osobiście nie znoszę bylejakości i tzw. prowizorki. Zawsze potrafiłam się wznieść ponad to, co zwykłe i pospolite. Stąd też lubię, kiedy znaczenie mojego imienia wywodzą z języka hebrajskiego. W przenośni oznacza ono „być pięknym”, „doskonałym”, „umiłowanym przez Boga”. Nie chciałabym się przechwalać, ale cechuje mnie spokój, rozsądek, prostolinijność, subtelność i sprawiedliwość. Zawsze dotrzymuję danego słowa. Bardzo serio traktuję rodzinę i wszystkie sprawy, które są z nią związane. Wytrwałam przy Panu aż do Jego zgonu na drzewie krzyża (por. J 19, 25). Wiedziałam jednak, że Jego życie nie może się tak zakończyć! Byłam tego wręcz pewna! I nie myliłam się, gdyż za parę dni m.in. właśnie mnie ukazał się Zmartwychwstały - Władca życia i śmierci! Wpatrywałam się w Jego oblicze i wsłuchiwałam w Jego słowa (por. Mt 28,1-10; Mk 16,1-8). Poczułam wtedy radość nie do opisania. Chciałam całemu światu wykrzyczeć, że Jezus żyje! Czyż nadal jestem tajemnicza? Jestem raczej świadkiem tajemniczych wydarzeń związanych z życiem, śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa Chrystusa. One całkowicie zmieniły moje życie. Głęboko wierzę, że mogą one również zmienić i Twoje życie. Wystarczy tylko - tak jak ja - otworzyć się na dar łaski Pana i z Nim być.
CZYTAJ DALEJ

Papież wybrał hasło Międzynarodowego Dnia Migranta i Uchodźcy

2026-04-09 12:29

[ TEMATY ]

migranci

imigranci

Leon XIV

Vatican Media

Ojciec Święty zdecydował zatytułować Orędzie na 112. Światowy Dzień Migranta i Uchodźcy słowami „Nawet jedno z tych dzieci”.

W haśle tym jest zawarte odniesienie do Ewangelii według Mateusza: „I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje.”
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję