Agnieszka Kosarska: - Papież wołał o ludzką godność... i powstała Krucjata. Dlaczego właśnie abstynencja? O ludzką godność można przecież walczyć w różny sposób...

Bożena Kukułowicz: - W Polsce alkoholizm jest problemem społecznym. Osoby, które podejmują się dzieła Krucjaty, czynią to m.in. po to, by ratować naród polski przed swoistą zagładą. Jest to też sposób wynagrodzenia Panu Bogu, ekspiacji za grzech pijaństwa, za nieposzanowanie ludzkiej godności. Często ktoś podejmuje taką ofiarę za konkretną osobę nadużywającą alkoholu. Dla kogoś, kto chce wyjść z alkoholizmu, pomoc abstynenta jest nieodzowna. Jest też aspekt socjologiczny: w ten sposób zmienia się kultura. Myślę, że już w mniejszym stopniu w porównaniu z latami 70. czy 80. panuje tzw. przymus picia. Mają na to wpływ abstynenci ze względu na swój radykalizm. Umiarkowane picie nie budzi w społeczeństwie większych emocji, natomiast całkowita abstynencja wywołuje pewną reakcję, powoduje, że ludzie muszą się do niej odnieść, pozytywnie lub negatywnie, zaczynają myśleć. Kilkanaście lat temu szokiem było urządzenie wesela bezalkoholowego, w tej chwili nie jest to zjawisko codzienne, ale mniej szokujące, wiele osób już doświadczyło takiej zabawy bez alkoholu. Jesteśmy odpowiedzialni za innych ludzi, Bóg nas zbawia we wspólnocie. Potrzebuje nas, ludzi wolnych, żeby pomóc tym zniewolonym: alkoholizmem, narkomanią, seksualizmem. To jest walka o człowieka.

- "nas, ludzi wolnych"... Czy członkowie Krucjaty są ludźmi wolnymi?

- Pan Bóg niezależnie od tych wszystkich motywacji, o których wspomniałam, także nas wyzwala. Okazuje się, że każdy z nas ma sporo tych zniewoleń...

- Mówi Pani o walce o człowieka, Krucjata kojarzy się ze średniowiecznymi wyprawami krzyżowymi, inna nazwa Krucjaty to "wojsko Gedeona". Skąd te "militarne" pojęcia?

- Ks. Franciszek Blachnicki nazywając członków Krucjaty nowym wojskiem Gedeona, nawiązał do wydarzeń opisanych w Piśmie Świętym. Spośród wielu wojowników izraelskich Bóg wybrał i pozostawił trzystu. To byli tak oddani i odważni ludzie, że pod wodzą Gedeona pokonali Madianitów. Nas również nie jest wielu, ale oddajemy się Panu Bogu, by być narzędziem w Jego rękach. Krucjata jest także wyprawą krzyżową, bo dokonuje się w mocy Chrystusa, w mocy Jego Krzyża.

- Czy to walka z alkoholem?

- To nie jest walka z alkoholem, tylko z mentalnością, która panuje w naszym narodzie, z przymusem picia, z nadużywaniem alkoholu. Sam alkohol jest moralnie obojętny.

- Przejdźmy na grunt bardziej osobisty... Dlaczego podjęła Pani decyzję o abstynencji?

- Jestem w Krucjacie od pierwszej oazy, czyli od 1985 r. Najpierw złożyłam deklarację kandydacką, a po roku członkowską. Doświadczyłam w ciągu tych lat kilku trudniejszych momentów. Podpisywałam ją z motywacji bardzo osobistej, chodziło o mojego tatę. Z czasem Pan Bóg pozwolił odkryć, jak bardzo mnie wyzwalała, ale myślę też, że była darem dla mojego taty, mimo że nie przestał pić. Kiedy bardzo cierpiał, byłam przekonana, że jest mu to potrzebne, że to cierpienie ma sens zbawczy. Myślę, że Krucjata choćby w taki sposób owocuje, że jakoś Pan Bóg to przyjął. A mnie Krucjata wyzwoliła z lęku i nauczyła cywilnej odwagi, bo tego bardzo mi brakowało. Nauczyła mnie odwagi w bronieniu swego zdania, zabierania głosu nawet wtedy, gdy to będzie zupełnie niepopularne. Mam komfort pracy w szkole, mogę swoim uczniom stawiać wymagania, ponieważ oni pytają o moją abstynencję i mogą to zweryfikować, choćby na wycieczkach czy studniówkach. Już się przyzwyczaiłam do tego, że nie piję. Czasem ktoś na jakiejś imprezie ubolewa, że ani ja, ani mój mąż nie pijemy żadnego alkoholu, nawet w małych ilościach.

- Inni uważają, że coś tracicie?

- Być może, choć po prostu nie znają naszych odczuć. Nie robimy z siebie cierpiętników ani ofiarników, bo np. dla mnie nie jest to jakieś wielkie wyrzeczenie.

- Wspomniała Pani o trudnych momentach. Czy był taki moment, gdy wahała się Pani, czy być dalej w Krucjacie?

- Nie, ja uwierzyłam bardzo szybko w sens tego dzieła. A co do trudności...
Kiedyś w pracy, gdy przy okazji imienin powiedziałam, że nie postawię alkoholu, spotkałam się z bardzo negatywną reakcją jednego z panów. Kilka dni trwała taka akcja, która chyba miała mnie złamać. Myślę, że zwykłe postanowienie ległoby wówczas w gruzach. Tylko dlatego, że umówiłam się nie z człowiekiem, a z Panem Bogiem, wiedziałam, że muszę oprzeć się szykanom.

- Dziękuję za rozmowę

Krucjata Wyzwolenia Człowieka powstała w 1979 r. jako odpowiedź na apel Ojca Świętego Jana Pawła II skierowany do Polaków, żeby przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności. Ideą tego dzieła jest całkowita abstynencja od alkoholu, tytoniu, używek, podejmowana z miłości Boga i bliźniego na czas trwania Krucjaty. Do struktur organizacyjnych Krucjaty należą tzw. stanice i kuźnice. Najważniejsza jest stanica w Krościenku, gdzie przez wiele lat spływały deklaracje, zajmowano się tam porządkowaniem deklaracji, wpisywaniem ich do tzw. Księgi Czynów Wyzwolenia. Odpowiednikami stanic w diecezjach są kuźnice, ale nie wszystkie diecezje je posiadają. Powinno to być odrębne miejsce, gdzie przechowywana byłaby księga i deklaracje, także kandydackie. Praca kuźnic zmierza do tego, by członkowie Krucjaty mogli trzymać się razem, we wspólnocie. Diecezja zamojsko-lubaczowska nie posiada kuźnicy, a koordynacja dzieła Krucjaty należy do osób odpowiedzialnych za Ruch Światło-Życie. Obecnie jest ok. 300 członków KWC na terenie naszej diecezji, w tym kilku kapłanów.