Pierwszego dnia ks. Ireneusz mówił o wielkiej miłości Pana Boga do nas wszystkich. Podzieleni byliśmy na grupy, w których wykonywaliśmy różne ciekawe zadania. Drugiego dnia pani Mirosława opowiedziała nam historie ze swojego życia. Mówiła o tym, jak Pan Bóg dużo jej pomógł, jak zmienił jej życie na lepsze. Przekonała nas o tym, że Bóg potrafi wybaczać każdemu, kto w swoim życiu popełnił dużo błędów, kocha nas, bez względu na to, jacy jesteśmy. Wieczorem modliliśmy się o odnowienie darów Ducha Świętego otrzymanych w sakramencie chrztu i bierzmowania. Było to dla nas niesamowite przeżycie, które zapamiętamy do końca życia. W ostatnim dniu pobytu prowadziliśmy rozważaliśmy nad naszą wiarą.
Trzy dni spędzone z Panem Bogiem były dla nas ćwiczeniem duchowym. Mieliśmy okazję do zastanowienia się nad swoim życiem, porozmawiania szczerze z Panem Bogiem. Teraz stawiamy sobie pytania: Czy przez te trzy dni rozważań, intensywnej modlitwy oraz wyciszenia się, zmieniliśmy się choć trochę? Czy ziarno rzucone na glebę naszych serc wyda plon? Odpowiedź powinna być twierdząca. Przekonaliśmy się o tym, kiedy pod koniec rekolekcji uczestnicy dzielili się między sobą wrażeniami i przemyśleniami. Pani Agnieszka pytała się co skłoniło nas do przyjazdu na rekolekcje. Powodów było wiele. Każdy z nas miał inny motyw. Niektórzy chcieli rozwiązać dręczące ich problemy, bo czuli, że oddalają się od Boga, inni chcieli odpocząć od monotonnego i zabieganego życia.
Później porównywaliśmy zdobyte doświadczenia. Wszyscy przyznaliśmy, że wzbogaciliśmy się w życiu duchowym. Mogliśmy więcej czasu poświęcić modlitwie. Bardzo owocne były prace w grupach. Przez te trzy dni wzmacnialiśmy naszą wiarę, poznaliśmy nowych przyjaciół.
Wszyscy pragniemy serdecznie podziękować organizatorom za to, czego tam doznaliśmy. Jest to i pozostanie dla nas wielkim dobrem. Dlatego szczerze zachęcamy wszystkich do udziału w tego rodzaju spotkaniach.