To był moment, na który cała wspólnota czekała przez kilkanaście lat. W niedzielę 18 października odbudowany po tragicznym pożarze Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski na Woli Justowskiej został uroczyście poświęcony przez metropolitę krakowskiego. Wydarzenie wpisało się w radosne obchody 75-lecia powstania tutejszej parafii.
Historia
Krakowska Wola Justowska to miejsce o unikatowym charakterze, malownicze, zanurzone w zieleni i spokoju. Przez dekady sercem tutejszej wspólnoty był zabytkowy, drewniany kościółek. Kiedy w lipcu 1978 r. strawił go pierwszy pożar, wierni i duszpasterze nie załamali się. Świątynię odbudowano bardzo szybko, bo już w 1984 r. została oddana na chwałę Bogu. Nikt nie przypuszczał, że niespełna dwadzieścia lat później historia zatoczy koło, a parafianie znów pozostaną bez swego miejsca modlitwy.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Reklama
W nocy z 5 na 6 kwietnia 2002 r. nad Wolą Justowską uniosła się przerażająca łuna pożaru. Prawdopodobnie na skutek podpalenia drewniany kościół ponownie stanął w ogniu. Po bezlitosnym żywiole, który na oczach zszokowanych mieszkańców pochłonął ich dom modlitwy, zachowała się zaledwie murowana krypta. Powtórka z najgorszego koszmaru mogłaby z łatwością złamać ducha parafian. Jednak dla wspólnoty z Woli Justowskiej stała się iskrą do bezprecedensowej mobilizacji, o czym mówi proboszcz ks. Roman Łędzki: – Pożar kościoła nie wpłynął negatywnie na parafian. Wręcz przeciwnie, wzrosła mobilizacja. Ludziom zależało, żeby odbudować kościół i żeby był on murowany, co w przyszłości uchroni go przed zagrożeniem pożarowym.
Test wytrwałości
Droga od pogorzeliska do uroczystego poświęcenia była dla społeczności na Woli Justowskiej wieloletnim testem wytrwałości. Parafianie i duszpasterze musieli stawić czoła nie tyle samym problemom budowlanym, co przede wszystkim biurokracji i zdecydowanemu oporowi środowisk zewnętrznych. Z racji tego, że dawny kościół wciąż figurował w państwowym rejestrze zabytków, wbicie pierwszej łopaty pod nowe fundamenty musiało poprzedzić mozolne uregulowanie skomplikowanego statusu prawnego.
– Oczywiście, po drodze napotykaliśmy pewne przeciwności, w tym protesty. Ostatecznie jednak wszystkie problemy udało się rozwiązać i dziś możemy cieszyć się nową świątynią – stwierdza proboszcz i tłumaczy: – Teren, na którym stoi świątynia, objęty jest ochroną konserwatorską, oprócz spalonego kościoła są tu trzy inne zabytkowe budynki. Procedury do uzyskania zgody na budowę były wymagające, trzeba było najpierw formalnie wykreślić spalony kościół z rejestru zabytków. Przyjechała nawet specjalna komisja z Warszawy, żeby na miejscu sprawdzić, czy faktycznie już go tutaj nie ma. W międzyczasie ze strony urzędowej pojawiały się różne propozycje, takie jak przeniesienie do nas drewnianego kościoła z innej parafii, czy budowa świątyni w całkiem nowej lokalizacji. Ostatecznie, na skutek usilnych starań i nacisku społeczności parafialnej, od tych propozycji odstąpiono.
Reklama
Gdy po latach wyrzeczeń okazała, murowana świątynia wreszcie stanęła na swoim miejscu, nadszedł czas na upragnione zwieńczenie całego dzieła. Punktualnie o godz. 18 niedzielna liturgia zgromadziła tłumy wiernych, pragnących wspólnie dziękować za swój nowy dom. Obrzęd uroczystego poświęcenia kościoła, nawiązujący do obrzędów Starego Testamentu, to jedna z najbardziej podniosłych i bogatych w symbolikę liturgii w Kościele katolickim.
Świętowanie
Na Woli Justowskiej ta uroczystość miała wymiar wręcz symbolicznego zmartwychwstania. Kiedy mury kościoła zostały namaszczone olejem krzyżma św., a we wnętrzu świątyni zapłonęły wszystkie światła, dało się wyczuć ogromne wzruszenie zebranych. Świątynia na nowo zaczęła żyć pełnią blasku.
Uroczystą Eucharystię celebrował kard, Grzegorz Ryś, który podczas liturgii wygłosił do zgromadzonych homilię. Nawiązując do Ewangelii, zaznaczył, czym tak naprawdę jest akt poświęcenia świątyni: – Ten ołtarz należy do Chrystusa. Oddajcie Bogu to, co należy do Boga. Jest obrazem Chrystusa, należy do Niego. Ambona należy do Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego, jest Jego znakiem. Nie będziecie z niej czytać gazet. Ona należy do słowa Bożego. Metropolita przypomniał, że nie tylko kościół powinniśmy oddać Bogu, ale też samych siebie: – Należycie do tego, Kogo obraz nosicie w sobie. Każdy z nas, jak tu jesteśmy, jest stworzony na obraz i podobieństwo Boga. To jest to, co decyduje o naszej godności. Wiara nie jest rolą teatralną. Wiara jest prawdziwym życiem.
Reklama
Ostatnie kilkanaście lat okazało się dla tutejszych kapłanów nie tylko czasem wytężonej pracy przy samej odbudowie, lecz przede wszystkim bezprecedensowym sprawdzianem duszpasterskiej wytrwałości. Szczęśliwe zamknięcie tak ogromnego projektu to moment, w którym opadają emocje, a ich miejsce zajmuje poczucie dobrze spełnionego obowiązku. Ksiądz proboszcz, podsumowując niedzielne wydarzenie w rozmowie z Niedzielą, dzieli się osobistymi odczuciami z wyjątkowego wieczoru: – Odczuwam przede wszystkim radość, że udało się w terminie zakończyć wszystkie prace, ale czuję też zmęczenie. Poświęcenie kościoła to zwieńczenie dzieła budowy. Najbardziej cieszy mnie, że w naszej świątyni ludziom dobrze się modli, bo w tym miejscu panuje wyjątkowa atmosfera – stwierdza duszpasterz i podkreśla: – Zbudowanie tej świątyni to nasz wielki sukces parafialny. Ja sam przecież nic bym tutaj nie zdziałał, to zasługa wspólnego wysiłku.
Podziw
Radość z ukończonego dzieła udzielała się nie tylko tym, którzy pamiętają dramatyczną noc pożaru, ale również nowym mieszkańcom Woli Justowskiej. Owoce wieloletniej determinacji robią ogromne wrażenie, co podkreślił Marek Nowak: – Niedawno przeprowadziłem się na teren tej parafii i od razu mogę uczestniczyć w tak uroczystej celebracji. Cieszę się, że mogę być częścią tak wspaniałej i zaangażowanej wspólnoty. Kościół jest piękny zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz, dlatego chciałbym wyrazić podziw za upór i wytrwałość mimo przeciwności. Mój rozmówca dodał: – Zachęcam każdego, aby przyjść tutaj i się pomodlić. To miejsce naprawdę sprzyja skupieniu.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski na nowo wpisał się w krajobraz Woli Justowskiej, otwierając szeroko drzwi dla wiernych. Odrodzona po latach świątynia to dziś świadectwo zaufania Bogu i potęgi zjednoczonej wspólnoty.
