Jana Grzegorczyka znam od ponad 20 lat i znam jego kozackie powieści o ks. Groserze. Ta książka jednak jest dla mnie całkowitym odkryciem. Gdyby nie Grzegorczyk, nie poznałbym takiego giganta, pełnokrwistego biblijnego bohatera. Ukryty. Przypadki Romana Brandstaettera to arcyciekawa powieść biograficzna o człowieku, który w swoim życiu miał trzy ojczyzny. A wszystkie one mieściły się w jednej – w Biblii.

Jego życie było rozpołowione na dwie nieprzystające do siebie części. W pierwszej z nich był gorliwym syjonistą, marzył, by wyjechać do Palestyny. Dotarł tam w 1941 r. Ale ta ziemia obiecana stała się dla niego ziemią koszmaru. Dowiedział się, że w komorach Treblinki zginęli jego rodzice, opuściła go żona, skłócił się z polską emigracją, jak i z Żydami. Został sam. I wtedy spotkał Jezusa. Z gazety przeglądanej na nocnym dyżurze w Polskiej Agencji Telegraficznej wypadło zdjęcie rzeźby z Bazyliki San Damiano w Asyżu. Niedługo potem sprzedał mieszkanie w Jerozolimie i uciekł do Włoch. W Rzymie poznał miłość swego życia – Reginę Wiktor, którą wkrótce poślubił, wcześniej przyjąwszy chrzest. W podróż poślubną pojechali do Asyżu. W swoim diariuszu zapisał: „Żydzi mi tego nie przebaczą”...