Dwie pierwsze salezjanki przyjechały do powojennego Wrocławia pod koniec sierpnia 1946 r. Czekał na nie zniszczony budynek, kilka pomieszczeń wymagających remontu i miasto, które dopiero podnosiło się z wojennych ruin. Wkrótce pojawiły się także studentki potrzebujące dachu nad głową, dzieci szukające miejsca do zabawy i nauki oraz młodzi, którym trzeba było pokazać drogę wiary. Tak zaczęła się historia, która trwa do dziś.