Urządzenia te od kilkunastu lat są umieszczane w przestrzeni publicznej: na dworcach, w galeriach handlowych, na budynkach urzędów, szkół, nawet na paczkomatach. Graficznym znakiem rozpoznawczym defibrylatora, inaczej AED, jest białe serce z symbolem błyskawicy w środku.

Jak działa AED?

Defibrylator może uratować życie osoby, u której doszło do nagłego zatrzymania krążenia (NZK), pod warunkiem, że znajdzie się ktoś, kto przy udzielaniu pierwszej pomocy użyje AED. Nie bójmy się tego. Urządzenie jest tak skonstruowane, że jego uruchomienie nie wymaga wiedzy medycznej. Defibrylatora może użyć każdy. Po naciśnięciu przycisku „Włącz”, usłyszymy instruktaż, który sprowadza się do kilku prostych kroków. Nie należy się też obawiać, że podłączając AED, zaszkodzimy choremu. Urządzenie przeanalizuje rytm pracy jego serca i jeżeli nie będzie potrzeby defibrylacji, nie wykona jej. Bez obaw możemy założyć AED każdemu, także kobiecie w ciąży czy osobie, która ma rozrusznik serca. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy poszkodowany znajduje się w wodzie – wtedy trzeba wyciągnąć go na suchy ląd, osuszyć klatkę piersiową i dopiero wówczas nakleić elektrody.

Co robimy?

Nagłe zatrzymanie krążenia to sytuacja, kiedy serce przestaje skutecznie pompować krew, a oddech ustaje lub staje się nieefektywny. Możemy podejrzewać, że doszło do zatrzymania krążenia, gdy osoba jest nieprzytomna, nie reaguje na nasze pytania (np. czy pan/pani mnie słyszy) i nie oddycha lub oddycha płytko i nieregularnie.

Pierwsza pomoc ma na celu podtrzymanie krążenia i dotlenienie mózgu do czasu przybycia służb ratunkowych. Świadkowie zdarzenia powinni w tej sytuacji zadzwonić pod numery ratunkowe 112 lub 999. Przedmedyczną pomoc u osoby dorosłej rozpoczynamy od wykonania uciśnięć klatki piersiowej. W tym celu układamy dłonie na mostku i uciskamy klatkę piersiową na głębokość 5-6 cm w rytmie 100/120 uciśnięć na minutę. Jeżeli ktoś potrafi, może wykonać wdechy ratownicze. Gdy jest dostępny defibrylator, kładziemy go przy poszkodowanym i uruchamiamy przyciskiem „Włącz” (lub „On”). W pierwszej kolejności odsłaniamy klatkę piersiową poszkodowanego. W zestawie powinny znajdować się nożyczki, którymi, gdy jest to konieczne, rozcinamy odzież. Kolejną czynnością jest przyklejenie dwóch elektrod. O tym, jak zrobić to prawidłowo, będzie informował komunikator głosowy; na elektrodach znajdziemy też rysunki. Po naklejeniu elektrod defibrylator oceni rytm pracy serca chorego i gdy będzie potrzeba, poda impuls elektryczny. W czasie wykonywania pomiaru pracy serca i podawania impulsu nie należy dotykać osoby poszkodowanej.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady medycznej.