Uroczystość Bożego Ciała jest dniem, w którym ludzie wierzący manifestują swą wiarę i przywiązanie do Jezusa. To radosne święto jest tak zrośnięte z polską ziemią, że
gdyby go zabrakło, znikłoby coś bardzo cennego z polskiego życia religijnego i obyczajowego, z polskiego krajobrazu. Boże Ciało to wielkie święto miłości Boga do ludzi.
W parafii Wojciechów odbyła się piękna uroczystość ku czci Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. W godzinach rannych uroczystą Mszę św. celebrował i Słowo Boże wygłosił
ks. kan. Czesław Szpakowski. Po zakończeniu Eucharystii przy biciu dzwonów i śpiewie pieśni Twoja cześć, chwała wyruszyła procesja eucharystyczna do czterech ołtarzy polowych, usytuowanych
na terenie Wojciechowa. Ks. Grzegorz Woźniak w asyście strażaków niósł złocistą monstrancję, w której Jezus Eucharystyczny błogosławił wojciechowiakom. Na czele procesji niesiono
jaśniejący w promieniach słońca krzyż, za którym chłopcy pierwszokomunijni nieśli różaniec. Następnie szli ministranci i lektorzy, panie w strojach regionalnych
niosły obrazy, strażacy z chorągwiami i długi szpaler dziewczynek w bieli, sypiących kwiatki. Przy wtórze pieśni eucharystycznych i akompaniamencie strażackiej
orkiestry dętej procesja powoli posuwała się naprzód. Przy każdym ołtarzu kapłan odczytywał słowa Ewangelii, a wierni śpiewali Suplikacje. Ostatni ołtarz był usytuowany na frontonie remizy
strażackiej, spod którego Kapłan błogosławił wiernych Przenajświętszym Sakramentem.
Procesja odbyła się przy pięknej, słonecznej pogodzie, w czasie której bardzo licznie zebrani wojciechowiacy oddali hołd i uwielbienie Chrystusowi obecnemu w Najświętszym
Sakramencie. Drzewa i krzewy okryte zielenią, kwitnące jaśminy, szumiące ogródki wzbogacały to piękne święto Miłości. W oktawie Bożego Ciała każdego dnia wieczorem parafianie gromadzili
się na Mszy św. i procesji wokół kościoła. Msze św. były odprawiane w intencji mieszkańców poszczególnych wiosek z prośbą o błogosławieństwo Boże i szczęśliwe
zbiory plonów.
Na zakończenie oktawy Bożego Ciała odbyła się procesja do czterech ołtarzy, urządzonych we wnękach parkanu okalającego plac przykościelny. Odbyło się poświęcenie wizerunków uplecionych
z pachnących ziół. Poświęcone pęki ziół po powrocie do domu wieszane są przy obrazach lub przy drzwiach wejściowych, aby chroniły dom i jego mieszkańców od złego.
Fragment Dziejów Apostolskich rozgrywa się w Antiochii Pizydyjskiej, podczas pierwszej wyprawy misyjnej. Po pierwszym nauczaniu Pawła „w następny szabat zebrało się niemal całe miasto”, a część słuchaczy odpowiada zazdrością i sprzeciwem. Paweł i Barnaba mówią „odważnie”, a greckie słowo (parrēsiazomai) oznacza mówienie wprost, bez lęku. Paweł nie rzuca przekleństwa. Wskazuje na odpowiedzialność słuchaczy. „Sami uznajecie się za niegodnych życia wiecznego”. Jan Chryzostom zwraca uwagę na to przesunięcie akcentu. Nie pada zdanie: „jesteście niegodni”. Pada zdanie o samym osądzie człowieka. Zwrot ku poganom ma uzasadnienie w Piśmie. Paweł cytuje Iz 49,6: Sługa Pana zostaje ustanowiony „światłością dla pogan” i ma nieść zbawienie „aż po krańce ziemi”. W Izajaszu chodzi o misję większą niż odnowa Izraela. Łukasz pokazuje, że ta perspektywa działa w historii Kościoła. Poganie reagują radością i wielbieniem słowa Pana. Wers 48 mówi o tych, którzy zostali „przeznaczeni do życia wiecznego”. Chryzostom objaśnia to jako „oddzielenie dla Boga”. Zaraz potem pada zdanie o szybkim rozszerzaniu się słowa Pana. Chryzostom zauważa czasownik (diēphereto), „rozchodziło się” po całej okolicy. Tertulian przytacza tę scenę jako świadectwo posłuszeństwa nakazowi Jezusa - najpierw Izrael, potem narody. W święto Cyryla i Metodego widać drogę tej samej misji. Ewangelia przechodzi do nowych ludów i nowych języków bez utraty mocy.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
Na mocy dokumentu noszącego datę 12 lutego Ojciec Święty postanowił rozwiązać Papieską Komisję ds. Światowego Dnia Dziecka - poinformowało Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej. Została ona ustanowiona przez papieża Franciszka 20 listopada 2024 roku.
Jak czytamy, Leon XIV rozwiązuje Papieską Komisję ds. Światowego Dnia Dziecka działającą w ramach Dykasterii ds. Świeckich, Rodziny i Życia, a jej statury tracą moc. Uchylone zostają również wszelkie akty i regulacje przyjęte dotychczas przez Komitet Papieski, które tracą moc prawną w prawie kanonicznym i cywilnym. Przewodniczący, wiceprzewodniczący i inni członkowie Komitetu Papieskiego natychmiast zaprzestają pełnienia swoich funkcji. Dykasteria ds. Świeckich, Rodziny i Życia jest właściwa we wszystkich sprawach dotychczas przypisanych wyżej wymienionemu Komitetowi Papieskiemu. Jej prefekt zobowiązuje się do uregulowania zaległych rachunków Komitetu i przedłożenia Sekretariatowi ds. Gospodarki do zatwierdzenia końcowego bilansu likwidacyjnego oraz wszelkich decyzji dotyczących podziału pozostałych aktywów. Decyzja ta wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.