Sępolno i Biskupin to kolebka wrocławskiego skautingu europejskiego. Tam działają gromady i drużyny wrocławskie – I i II szczep. Przed laty ks. Mariusz rozpoczął tam pracę duszpasterską z drugą gromadą i pierwszą drużyną wrocławską. To był początek wspólnych wyjazdów na obozy wilczkowe i harcerskie oraz wędrówki z wędrownikami i przewodniczkami. – Dostrzegłem w tym piękną formację młodych ludzi. Zobaczyłem, że ten skauting to również dzieło Boże, droga, która prowadzi młodzież ku Bogu. Dlatego dziś wiem, że warto się w to zaangażować i do dziś posługuję wśród skautów.

Formacja religijna na wędrówkach

W świecie, w którym młodzież coraz trudniej zainteresować tradycyjnymi formami duszpasterstwa, skauting okazuje się odpowiedzią na ich potrzeby. – Formacja religijna na wędrówkach, na obozach jest atrakcyjniejsza niż tylko w kościele. Młody człowiek niekoniecznie chce siedzieć w salce i słuchać przekazu – zauważa ks. Sobkowiak, wskazując, że to właśnie połączenie wiary z przygodą sprawia, że młodzi nie tylko nie mają oporu przed formacją, ale wręcz jej pragną. – Konferencje głoszone na wędrówce, Msza św. odprawiana na obozie skautowym – to jest dla nich bardziej atrakcyjne – dodaje Krajowy Duszpasterz Skautów Europy, podkreślając, że to prowadzi do Boga i nie jest tylko dodatkiem, ale celem. Jest przestrzenią, w której wiara staje się doświadczeniem. A skoro mowa o celu skautingu, warto wspomnieć, że nie kończy się on na zdobyciu sprawności czy przeżyciu obozu. Jego cel jest znacznie głębszy. – Skauting katolicki ma prowadzić do Boga i też On jest jego celem. Natomiast wychowanie i formacja katolicka w ramach skautingu nie tylko polega na tym, aby człowiek się modlił, ale nacisk kładziony jest na to, aby dbał o zdrowie, które jest darem od Boga. Ważne jest rozwijanie swoich talentów otrzymanych od Boga. Krótko mówiąc, nie chodzi o to, aby skaut modlił od rana do wieczora, ale żeby to wszystko, co otrzymał od Boga, rozwijał, budował w sobie ducha służby, żeby tymi talentami, swoimi zdolnościami i pracowitością służył społeczeństwu i drugiemu człowiekowi, i był człowiekiem wiary – dbał o swoje życie duchowe. Celem skautingu jest wychowanie dojrzałego człowieka w sferze fizycznej, ale i również duchowej. Głównym celem jest też zbawienie, bo katolicki skauting chce człowieka doprowadzić do zbawienia poprzez właśnie taką drogę formacji.

Obozy wilczkowe

Wielu młodych ludzi, którzy przeszli przez skauting, wcześniej podejmuje dojrzałe decyzje życiowe. – Widzimy, że młodzi ludzie ze skautingu wcześniej wchodzą w związki małżeńskie – między 20. a 30. rokiem życia – zauważa ks. Sobkowiak, dodając, że skauting rodzi również powołania kapłańskie i zakonne. – Mamy w całej Polsce wiele osób ze skautingu, które wstępują do seminariów duchownych czy zgromadzeń zakonnych. Jedna i druga droga powołania jest odkrywana w skautingu. Nie jest to przypadek, ponieważ skauting uczy odpowiedzialności, pracy nad sobą, życia we wspólnocie, a przecież są to fundamenty każdej drogi powołania. Ważnym etapem formacji są letnie obozy, nazywane sercem formacji. – Obozy wilczkowe trwają około tygodnia, a obozy harcerzy i harcerek – od 2 do 3 tygodni – tłumaczy duszpasterz, dodając, że jest to czas intensywnej wspólnoty: – Skauci budują swoje gniazda, każdego dnia mają Mszę św., odbywają się apele ewangeliczne – spotkania ze Słowem Bożym. Dzień zaczyna się apelem, a kończy ogniskiem.

Podczas obozu młodzi uczą się radzić sobie w trudnych, polowych warunkach, a także troszczą się o zapewnienie sobie i innym podstawowych potrzeb życiowych. – Młodzi gotują, pracują, grają, uczą się współpracy i odpowiedzialności – wymienia ks. Mariusz Sobkowiak, zapewniając przy tym, że priorytetem jest bezpieczeństwo. – Obozy są zgłaszane do kuratorium, sanepidu, straży pożarnej. Wszystko jest kontrolowane.

Międzynarodowa wspólnota

Skauci Europy są wielką międzynarodową wspólnotą. która od ponad pół wieku wychowuje młodych ludzi w duchu wiary, odpowiedzialności i służby. W 1956 r. został założony Międzynarodowy Związek Przewodniczek i Skautów Europy – Federacji Skautingu Europejskiego. Dziś federacja zrzesza ponad 75 000 członków w 23 krajach Europy, Ameryki Północnej i Południowej i działa w jedności z Kościołem Katolickim. Wspólnota promuje jedność wiary i działania, opierając się na metodzie Roberta Baden-Powella, twórcy skautingu, oraz duchowości o. Jacques’a Sevina, francuskiego jezuity, który nadał tej metodzie głęboki, katolicki wymiar. To właśnie dzięki jego wizji skauting stał się nie tylko szkołą charakteru, ale także szkołą życia duchowego – miejscem, gdzie młody człowiek uczy się służby, modlitwy i odpowiedzialności. W Polsce ruch działa jako Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego „Zawisza” FSE, powstałe w 1989 r. i od 1995 r. należące do federacji. Dziś skupia ponad 7500 członków – wilczków, harcerzy, harcerek, przewodniczek i wędrowników – którzy tworzą wspólnoty w parafiach, szkołach i środowiskach lokalnych. Polscy skauci aktywnie uczestniczą w międzynarodowych wydarzeniach, takich jak Eurojam – wielki zlot skautowy, czy Euromoot – wędrówki przewodniczek i wędrowników z całej Europy.