Uroczystości zgromadziły setki wiernych, duchowieństwo oraz zaproszonych gości, którzy dziękowali za wielopokoleniowe dziedzictwo wiary.

Prace materialne i pielgrzymowanie

Parafianie z Sędziejowic długo przygotowywali się do obchodów jubileuszowych. Wspólnym darem na tę okoliczność było odnowienie zabytkowej wieży kościoła, a także wyremontowanie dachu w kaplicy dojazdowej Matki Bożej Bolesnej w Szarbkowie. Tydzień przed uroczystościami kilkudziesięcioosobowa grupa parafian wróciła z pielgrzymki do Włoch, podczas której dziękowali za 700 lat istnienia parafii. Jak mówi ks. Tomasz Kałuski, proboszcz, modlili się m.in. przy grobie św. Franciszka z Asyżu, w czasie Jubileuszowego Roku Biedaczyny z Asyżu ogłoszonego z okazji 800-lecia jego śmierci.

Przykład oddania się Jezusowi

Główne uroczystości rozpoczęły się Eucharystią we wspomnienie św. Jakuba – patrona sędziejowickiej parafii. Biskup Piotrowski w homilii przypomniał znaczenie chrześcijańskiego świadectwa oraz rolę parafii w budowaniu tożsamości kolejnych pokoleń mieszkańców. Nawiązując do patrona parafii, św. Jakuba Apostoła, podkreślił jego bezwarunkową odpowiedź na wezwanie Chrystusa: – Święty Jakub Apostoł, patron waszej dostojnej parafii, jest przykładem oddania się Chrystusowi na drodze apostolskiego powołania. Usłyszał wezwanie: „Pójdź za Mną” i nie kalkulował, czy się opłaca, ale zostawił wszystko i poszedł za Jezusem – mówił.

Biskup przypomniał, że św. Jakub był pierwszym z Apostołów, który oddał życie za wiarę. Jak zaznaczył, męczennicy pozostają najbardziej wiarygodnymi świadkami Ewangelii. Biskup przypomniał słowa Tertuliana który powiedział, że „krew męczenników jest posiewem chrześcijan. Nie cofają się oni wobec prześladowań, ale oddają swoje życie, wyznając prawdę, że Bóg jest miłością”.

Eucharystia fundamentem wiary

W homilii bp Piotrowski mówił o historii parafii i znaczeniu wiary dla wiernych. Podkreślił, że siedem wieków jej istnienia to nie tylko liczba, lecz przede wszystkim pokolenia ludzi, którzy budowali wspólnotę opartą na Ewangelii. – Siedemset lat waszej parafii to siedem wieków modlitwy, pracy i świadectwa wiary. Przez dzieje parafii widzimy prawdziwą Polskę, jej piękno, jej ofiarę i jej nadzieję – mówił. Jak zaznaczył fundamentem życia poprzednich pokoleń były wiara, Eucharystia, modlitwa i przykazanie miłości Boga oraz bliźniego. – Busolą wskazującą dobrą drogę życia była wiara karmiąca się Słowem Bożym i Eucharystią. To przykazanie miłości zawsze określa tożsamość chrześcijan – wyjaśniał. Zwrócił uwagę na współczesne wyzwania stojące przed rodziną i społeczeństwem. Zachęcał do troski o życie, wierność wartościom chrześcijańskim oraz odpowiedzialność za przyszłość kolejnych pokoleń. – Nie ma żaden naród przyszłości, jeśli nie będzie kochających rodziców, szlachetnych ojców i oddanych matek – zaznaczył. Na zakończenie homilii przypomniał, że jubileusz jest przede wszystkim czasem łaski, pojednania i odnowy duchowej. – Jubileusz to nie festyn. To czas błogosławieństwa i nowej przyszłości. Pozostańcie wierni historii, ale przede wszystkim wdzięczni Bogu za dar wiary i chrześcijańskiego powołania – apelował.

Świeccy zaangażowani

Nie zabrakło słów wdzięczności dla osób, które swoją pracą, zaangażowaniem i życzliwością wspierają parafialną wspólnotę, a także przyczyniły się do przygotowania jubileuszowych obchodów. Proboszcz podziękował wszystkim, za pomoc w wykonanych remontach. Wyrazy wdzięczności skierował do osób i instytucji wspierających przedsięwzięcie finansowo, do wszystkich którzy przyczynili się do przeprowadzenia renowacji wieży oraz kościoła parafialnego – miejsca szczególnego, które od wieków jest świadkiem wiary, modlitwy i historii kolejnych pokoleń. Złożył również podziękowania wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób wsparli to dzieło – zarówno przez pracę, modlitwę, jak i ofiary materialne. – Hojność, życzliwość i oddanie naszych parafian są świadectwem głębokiej więzi z Kościołem oraz odpowiedzialności za jego przyszłość – powiedział. Przed nami wciąż pozostaje wiele działań związanych z dalszą odnową naszej świątyni. Ufając w dotychczasową życzliwość i zaangażowanie parafian, jestem przekonany, że wspólnie podołamy i temu zadaniu – mówił ks. Kałuski.

– Dziękuję wszystkim kapłanom, którzy uczestniczyli w uroczystościach na czele z ks. dziekanem Waldemarem. Krochmalem. Dziękuję ks. Kamilowi Banasikowi i ks. Pawłowi Tkaczykowi.

Szczególne wyróżnienie otrzymała Agnieszka Lenartowicz, która wraz z mężem Robertem aktywnie wspiera działania parafii. Ksiądz Proboszcz w imieniu bp. Piotrowskiego odczytał okolicznościowy list z podziękowaniem za działalność na rzecz wspólnoty.

Podkreślił w nim znaczenie zaangażowania osób świeckich w życie Kościoła, „które jest wyrazem wiary i miłości do Kościoła”. „Ludzie świeccy przez swoje zdolności, ofiarną pracę i służbę wspomagają duszpasterzy w ich misji” – czytamy. „Przeżywając radość jubileuszu 700-lecia Parafii św. Jakuba Apostoła w Sędziejowicach, pragnę podziękować za wszelkie dobro i życzliwość okazane parafii oraz za świadectwo wiary składane w życiu osobistym, rodzinnym, społecznym i parafialnym” – napisał. Dziękując za wyróżnienie p. Lenartowicz, zwróciła się do zebranych na Eucharystii mieszkańców parafii, podkreślając, że należy się ono wszystkim parafianom, którzy angażują się duchowo i materialnie w życie wspólnoty. Na zakończenie Mszy św. bp Piotrowski poświęcił prace przeprowadzone w świątyni. Modlitwę zwieńczyła adoracja Najświętszego Sakramentu i procesja wokół kościoła.

Z dziejów parafii

Jak zapisał ks. Jan Wiśniewski w swoim „Historycznym opisie Kościołów, Miast, Zabytków i Pamiątek w Stopnickiem”: „Sędziejowice, wieś starożytna, nazwę ma od Sędziwoja. Już w 1326 r. jest parafią, plebanem był Mikołaj. W połowie XV w. ma kościół murowany z kamienia wapiennego, parafialny św. Jakuba Ap.”. Początek XVII w. nie był łaskawy dla świątyni, która na szczęście tylko na kilka lat przeszła w ręce protestantów. Ks. Wiśniewski odnotował: „Po śmierci ks. Hieronima Chitsza, (pewnie Chickiego) dziedzica tej wsi i proboszcza, kościół przez 4 lata od bratanka jego kacerstwu oddany. Herezjarcha Franciszek trzy kościoły posiadający, i tym zarządza przez wyręczyciela. W 1621 r. nastąpił zwrot kościoła”. Pierwszej konsekracji kościoła dokonał bp Mikołaj Oborski w 1678 r., kolejnej – po rozbudowie bp Tomasz Kuliński w 1889 r.