Po zimie nasze organizmy potrzebują wsparcia. Skorzystajmy z bogatych zasobów oferowanych nam przez naturę wiosną. Jedną z roślin leczniczych jest szczawik zajęczy (Oxalis acetosella). Jego właściwości ceniły ludy Północy. Korzystały one z wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie, aby po zimie dostarczać do organizmu cennych substancji odżywczych. Używali szczawiku przede wszystkim ze względu na wysoką zawartość w nim witaminy C – lekarstwo tak ważne w walce ze szkorbutem. Tym sposobem dostarczali do organizmu cennych witamin, takich jak: A, B1, B2, B6, K. Ta skromna roślinka bogata jest także w minerały – potas, wapń, magnez, fosfor, cynk, mangan, żelazo; warto zauważyć, że żelazo w połączeniu z witaminą C może pomóc w niedokrwistości, której przyczyną jest właśnie niedobór żelaza. Możemy zbierać zarówno świeże, jak i suszone liście i kwiaty szczawiku jako pożywienie albo ususzyć je na lekarstwo.

Szczawik zajęczy jest dziką rośliną jadalną. Świeżo zebrane liście i kwiaty po umyciu wkładamy na 2-3 dni do lodówki – wówczas pozostaną świeże do spożycia na surowo, można je też dodawać do ciepłych potraw, sałatek itd. W żadnym wypadku nie powinny szczawiku spożywać osoby ze schorzeniami nerek, z dną moczanową lub reumatyzmem, gdyż ma on wysoką zawartość kwasu szczawiowego. Pamiętajmy zawsze, że najlepsze jest zachowanie umiaru.

W celach zdrowotnych zalecany jest przez medycynę ludową napar z suszonego ziela szczawiku, zebranego w czasie kwitnienia. Leczono nim niedokrwistość, przeziębienie i gorączkę. Używano go także, aby pobudzić trawienie. Ziele oczyszcza krew, działa moczopędnie, wspiera odporność. Wywary ze szczawiku natomiast były stosowane przy infekcjach dróg moczowych, wzmagają też one detoksykację wątroby, wzmacniają żołądek, wspomagają pracę serca – zwłaszcza nalewka. Żuto także świeże liście tego ziela, aby złagodzić owrzodzenie jamy ustnej oraz bóle gardła. Stosowano je również po rozgnieceniu jako okład na rany, owrzodzenia czy guzy nowotworowe. Szczawik zajęczy wykazuje także działanie przeciwpasożytnicze, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze.