Wyspy Jońskie, w tym Korfu nazywana „zieloną wyspą”, wyróżniają się na tle innych greckich wysp, osobliwie egejskich. Dzięki większym opadom są bardziej wilgotne i mają specyficzny mikroklimat. Zimy są tu umiarkowane, a lata chłodniejsze. Ze względu na wyjątkowo bujną roślinność tutejsze krajobrazy przypominają bardziej Włochy niż wyspy egejskie, na ogół bardziej suche i skaliste. Na Korfu, także ze względu na jej strategiczne położenie w miejscu, gdzie Morze Jońskie przechodzi w Adriatyk, zawsze spoglądano łakomym wzrokiem, a jej burzliwa historia obfitowała w najazdy i obce rządy.

W drodze na Itakę

Na wielu wyspa robiła wrażenie, nawet gdy... na niej nie byli. Homer umieścił na Korfu część akcji Odysei. Utożsamiana z mityczną Scherią, miejscem płodnym, w którym owoce dojrzewają przez cały rok, i odizolowanym od reszty świata, miała być ostatnim przystankiem Odyseusza przed powrotem na Itakę. William Szekspir na tajemniczej, pełnej kontrastów wyspie miał umieścić miejsce wygnania Prospera i jego córki Mirandy w jednym z ostatnich dramatów – Burzy.