27 czerwca 2003 r., w liturgiczne święto Najświętszego Serca Pana Jezusa, w parafii Aleksandrów przypadały uroczystości odpustowe ku czci Matki Bożej Nieustającej Pomocy połączone
z 70-leciem istnienia miejscowości. Na zaproszenie parafian i proboszcza, ks. Piotra Lizakowskiego, przybył abp Bolesław Pylak.
Umocnieni w wierze i zjednoczeni w duchu modlitwy dziękowaliśmy Panu Bogu za zbudowanie nowej świątyni. O wdzięczności Panu Bogu i Bożej
Matce mówił Arcypasterz w kazaniu odpustowym. Arcybiskup oprócz sprawowania Eucharystii i wygłoszenia kazania poprowadził procesję wokół pięknej świątyni. Ks. Proboszcz bardzo serdecznie
dziękował za te niecodzienne odwiedziny i wspólne przeżywanie Mszy św.
W uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła w kościele Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Józefowie miała miejsce doniosła uroczystość przekazania
urzędu nowo mianowanemu dziekanowi dekanatu Józefów ks. Zenonowi Mrugale. Podniósł go do tej godności bp Jan Śrutwa. Z ramienia Kurii Diecezjalnej aktu instalacji dokonał kanclerz ks. Adam
Firosz. W otoczeniu wielu księży dziekanów, kapłanów i licznie zgromadzonych wiernych nastąpiło powitanie nowego dziekana, a jednocześnie podziękowanie dotychczasowemu
dziekanowi seniorowi ks. kan. Stanisławowi Gliniakowi za jego dotychczasową pracę. Na przestrzeni ponad dwudziestu lat ks. Gliniak zdziałał wiele dobrego. Pięknie wspomniał o tym
ks. Kanclerz w kilku słowach: "Gdziekolwiek ks. Dziekan Senior był na parafiach, czy w Dzierążni, czy w Surhowie, parafianie bardzo go kochali i szanowali.
Nigdy nie chcieli, by od nich odchodził".
Wspomnieniom, podziękowaniom, kwiatom od dzieci, młodzieży, dorosłych i kapłanów nie było końca.
Wraz z naszymi władzami diecezjalnymi: z Księdzem Biskupem Ordynariuszem, kapłanami z dekanatu, z ks. J. Hałasą, kolegą kursowym oraz całym ludem wiernym,
wspólną modlitwą życzyliśmy, by Pan Jezus błogosławił nowemu dziekanowi, a Matka Boża Królowa Świata i Kapłanów darzyła dobrym zdrowiem i opieką.
Tysiące gumowych zabawek wypadły z kontenera i rozpoczęły wieloletnią podróż przez oceany. Niektóre przepłynęły tysiące kilometrów, inne na wiele lat zostały uwięzione w lodzie.
Ta prawdziwa historia staje się niezwykle trafnym obrazem informacji, obrazów i opinii, które nieustannie docierają do naszej świadomości. Czy można być nimi tak „przekarmionym”, że zabraknie miejsca na Ewangelię i głos Boga?
Jak playlisty na platformach streamingowych ułożone są hierarchicznie według popularności utworów, tak podobnie dzieje się z piosenkami religijnymi. One też migrują w świadomości muzycznej wspólnoty i zamieniają się miejscami. Jedną z najpopularniejszych, śpiewanych z lubością przez młodzież jest piosenka W lekkim powiewie przychodzisz do mnie, Panie. To prawdziwy kościelny hit. Nawiązuje wprost do dzisiejszego pierwszego czytania, ukazującego doświadczenie Eliasza, który właśnie w muśnięciu łagodnego wiatru rozpoznał Boga. Nie było Go natomiast w gwałtownych i przerażających zjawiskach. To bardzo pocieszające. Okazuje się bowiem, że Bóg nie chce straszyć człowieka, ale pragnie się nam objawiać w sposób dla nas przyjemny. Ileż razy słyszeliśmy na rekolekcjach, że trzeba zadbać o silentium sacrum – świętą ciszę, bo w niej można spotkać Boga. On się z nikim nie przekrzykuje, nie konkuruje, nie potrzebuje tuby wrzaskliwej propagandy, tylko cierpliwie mówi do naszego serca. Całymi latami. W religijnej ciszy szepcze do sumienia i wzywa do miłości. Prosi o jej odwzajemnienie. Pokój serca oddanego Bogu jest chyba największą wartością, jaką można mieć w życiu. Młodzież śpiewająca wspomnianą piosenkę ma dobrą intuicję. Rozumiemy to lepiej podczas fali upałów. Lekki zefirek w dusznym pomieszczeniu jest wybawieniem dla rozgrzanego ciała. Tchnienie Ducha Bożego działa jeszcze mocniej na doświadczającą dokuczliwego rozedrgania duszę człowieka. Modlitwa, spowiedź, Eucharystia, bliskość braci w wierze, radość wspólnoty, znaleziona odpowiedź na uporczywe pytanie, rozpoznana droga życia, dobra rada mądrego – to tylko niektóre elementy opisywanego zjawiska. Mawiamy wtedy: Pan jest wielki, alleluja, amen.
W rocznicę męczeńskiej śmierci św. Teresy Benedykty od Krzyża (Edyty Stein) w kościele św. Michała Archanioła we Wrocławiu-Ołbinie sprawowano Eucharystię ku jej czci.
Ks. Jan Gondro, przypominając niezwykłą drogę życiową świętej – od ateizmu i kariery naukowej, przez poszukiwanie prawdy, aż po chrzest, Karmel i męczeństwo w Auschwitz-Birkenau – podkreślił, że jej życie pozostaje ważnym świadectwem dla współczesnego człowieka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.