Do Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej 18 stycznia przybyli artyści będący absolwentami Akademii Muzycznej w Łodzi. Ich kunszt, połączony z wrażliwością i szacunkiem dla sakralnej przestrzeni, pozwolił uczestnikom przeżyć prawdziwe duchowe wzruszenie. Wspólne kolędowanie stało się modlitwą wyrażoną dźwiękiem i słowem, a także radosnym świadectwem wiary.
Nie tylko klasyka
Koncert rozpoczął się od wykonania nastrojowej kolędy Mizerna cicha, która wprowadziła wszystkich w klimat skupienia. Następnie zabrzmiała kolęda Wśród nocnej ciszy w oryginalnej aranżacji instrumentalnej. Publiczność z uwagą wsłuchiwała się w kolejne utwory, wśród których znalazły się zarówno klasyczne kolędy, jak i mniej znane kompozycje.
Szczególne poruszenie wywołało wykonanie kolędy Jezus Malusieńki. Z kolei Gloria in excelsis Deo zachwyciła wielogłosowym brzmieniem, a Gdy śliczna Panna zabrzmiała w delikatnym wykonaniu. Ciepło przyjęto także debiutancki występ solowy Szymona Węgrzynka, który zaprezentował Kołysankę Józefa. Radosna atmosfera udzieliła się wszystkim podczas śpiewu Hej kolęda, kolęda, do którego wierni włączyli się oklaskami. Zwieńczeniem koncertu było majestatyczne wykonanie Bóg się rodzi oraz pełnej ciszy i skupienia Cichej nocy.
Artyści
Reklama
Przy klawiszach zasiadł Piotr Grzelak, saksofonem zachwycał Szymon Węgrzynek, a śpiew prowadziła Małgorzata Czapla. Za realizację dźwięku i światła odpowiadała Sandra Grzelak. Koncert pozostawił w sercach słuchaczy poczucie duchowego nasycenia i wdzięczności. Organizatorami i dobrodziejami wydarzenia byli Katarzyna i Marek Święciccy, do których parafia kieruje szczególne słowa podziękowania. Wyrazy wdzięczności należą się także wszystkim parafianom i gościom obecnym w świątyni.
Z historii
Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Lgocie Wielkiej to miejsce szczególne na duchowej mapie regionu. Od lat przyciąga tych, którzy pragną modlitwy, ciszy i zawierzenia Maryi, od pokoleń obdarzającej łaskami wszystkich, którzy z wiarą przychodzą przed Jej wizerunek.
Pierwsze wiadomości o kościele parafialnym pochodzą z XV wieku. Patronem kościoła jest św. Klemens, papież i męczennik. Świątynia ma układ jednonawowy. Posiada trzy ołtarze: główny – poświęcony Matce Bożej Łaskawej, oraz boczne – św. Barbary i św. Rocha. Kościół, podobnie jak wiele elementów jego wyposażenia, zaliczany jest do cennych zabytków polskiej sztuki sakralnej.
Sanktuarium w Lgocie Wielkiej jest miejscem wyjątkowym, przenikniętym wielowiekową tradycją religijną. Kult Matki Bożej sięga tu czasów średniowiecza, jednak szczególnego znaczenia nabrał w chwili, gdy do kościoła sprowadzono obraz Najświętszej Maryi Panny. Wśród wiernych wizerunek ten od dawna uchodzi za słynący łaskami. Liczne świadectwa wdzięczności potwierdzają doznane dobrodziejstwa, przypisywane wstawiennictwu Matki Bożej Łaskawej.
Zaproszenie
Dziś sanktuarium zachwyca nie tylko pięknem, ale przede wszystkim żywą pobożnością. Nad życiem duchowym parafii czuwają duszpasterze: proboszcz ks. Sławomir Berdys oraz ks. Stanisław Matysiak, emerytowany proboszcz parafii św. Stanisława w Cykarzewie. W każdą drugą sobotę miesiąca sprawowana jest Msza św. nowennowa do Matki Bożej Łaskawej.
Warto przybywać do Matki Bożej Łaskawej w chwilach zarówno radości, jak i trudnych doświadczeń, bo jak pokazało kolędowanie, Maryja gromadzi swoje dzieci i prowadzi je do swojego Syna także przez muzykę, która porusza serca i otwiera je na Bożą obecność.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
Irańska chrześcijanka Ghazal Marzban, konwertytka na katolicyzm odbywająca karę w więzieniu Evin w Teheranie, została pobita po proteście przeciwko pogarszającym się warunkom na oddziale kobiecym. Według informacji przekazanych przez obrońców praw człowieka doznała złamania lewej ręki.
Do zdarzenia doszło po tym, jak Marzban zaprotestowała przeciwko przeludnieniu oddziału po przyjęciu około 50 nowych osadzonych. Lekarz więzienny miał zdiagnozować złamanie i zalecić przewiezienie kobiety do szpitala, jednak do tej pory pozostaje ona w zakładzie karnym, odczuwając silny ból.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
