Reklama

Niedziela Legnicka

Profanacja i ekspiacja

W nocy z 12 na 13 września nieznani dotąd sprawcy odcięli metalowy krzyż znajdujący się na szczycie kopuły cerkwi Zaśnięcia NMP w Legnicy.

Niedziela legnicka 39/2025, str. I

[ TEMATY ]

Legnica

Ks. Waldemar Wesołowski/Niedziela

13 września wieczorem zostały odprawione Nieszpory ekspiacyjne

13 września wieczorem zostały odprawione Nieszpory ekspiacyjne
Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Jak powiedział proboszcz ks. Mirosław Drapała, wiadomość ta bardzo zasmuciła wspólnotę parafialną. – Sprawcy byli dobrze przygotowani i wyposażeni w sprzęt, stąd podejrzenie, że była to akcja celowa. Na dach świątyni dostali się po drabinie, następnie w poszycie kopuły wbijali kotwy, które umożliwiły wspięcie się na drugą, mniejszą kopułę, na której był krzyż – relacjonuje ksiądz proboszcz.

Sprawców spłoszył alarm, który zadziałał, jednak już po odcięciu krzyża, którego elementy zostały rozrzucone wokół cerkwi. Zauważono też ślady próby usunięcia kolejnego krzyża z niższej wieżyczki świątyni. Jak zaznaczył ks. Mirosław, wartość materialna krzyża jest znikoma, jednak szkody wyrządzone są ogromne, ale najgorsza jest świadomość, że sprofanowany został znak krzyża. – Stało się to w przeddzień święta Podwyższenia Krzyża Świętego, które obchodziliśmy 14 września – zauważył ze smutkiem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Ksiądz proboszcz zaznacza, że podobne zdarzenie miało już miejsce na początku września. Wówczas jednak alarm zadziałał bardzo szybko, więc nie doszło do żadnej szkody. Wtedy myślano, że sprawcy mogli chcieć pokusić się na zdemontowanie blachy miedzianej, której wartość jest duża. Teraz wiadomo, że najprawdopodobniej to jest kontynuacja tego, co dokonało się 4 września.

Reklama

W sobotę wieczorem w parafii greckokatolickiej Zaśnięcia NMP w Legnicy odprawione zostały Nieszpory ekspiacyjne, w których uczestniczyli zwierzchnicy Kościoła greckokatolickiego: abp Światosław Szewczuk, arcybiskup większy kijowsko-halicki, zwierzchnik Kościoła katolickiego obrządku bizantyjsko-ukraińskiego oraz bp Włodzimierz Juszczak, ordynariusz Eparchii Wrocławsko-Koszalińskiej. Obecny był także bp Andrzej Siemieniewski.

Biskupi podkreślili, że ten czyn powinien wzbudzić w nas wszystkich jeszcze większą miłość i szacunek dla Chrystusowego krzyża, który jest dla nas znakiem zwycięstwa prawdy nad kłamstwem, miłości nad nienawiścią, zmartwychwstania nad śmiercią. Krzyż jest jeden – Chrystusowy – on jednoczy nas wszystkich. Biskupi greckokatoliccy podziękowali za wspólną modlitwę, która stała się także znakiem solidarności i jedności. Podziękowali też za solidarność Polaków i Ukraińców.

Biskup Andrzej zaznaczył, że to zdarzenie dokonało się w wigilię święta Podwyższenia Krzyża Świętego. – Pewnie zamiarem było poniżenie krzyża. Wiemy jednak, że krzyż zostaje wywyższony przez naszą wiarę, uwielbienie, modlitwy, kiedy w nim odnajdujemy źródło jedności i wspólnoty – powiedział.

2025-09-23 13:59

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wojenne skarby i sekrety

Miłośnicy historii regionalnej 14 czerwca po raz kolejny mogli wziąć udział w spotkaniu z cyklu „Z tajemnicą przez historię… W cieniu niezbadanych zagadek II wojny światowej”. Tym razem tematem przewodnim były skarbnice sztuki III Rzeszy nad Kwisą.

Konferencja historyczna odkrywająca dzieje pogranicza śląsko-łużyckiego na stałe wpisała się w harmonogram wydarzeń Europejskiego Centrum Kulturalno-Informacyjnego. Spotkanie z historykami i pasjonatami regionalnej przeszłości to okazja do wspólnego odkrywania nie do końca jasnych faktów, dokumentów oraz hipotez, które nie zawsze mają odzwierciedlenie w archiwaliach przechowywanych m.in. w Lubaniu czy Wrocławiu.
CZYTAJ DALEJ

Wpierw wycierpieć i być odrzuconym

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Lekcjonarz daje dziś rzadkość, fragment najkrótszego listu Pawła, bilecik do Filemona w sprawie zbiegłego niewolnika Onezyma. List jest arcydziełem chrześcijańskiej perswazji. Paweł mógłby rozkazać, „choć z całą swobodą mogę w Chrystusie nakładać na ciebie obowiązek”, wybiera jednak prośbę: „zamiast tego proszę cię przez wzgląd na miłość”. Starzec i więzień prosi właściciela o los niewolnika. Hierarchia świata zostaje zawieszona przez wzgląd na miłość. Gra słów przenika cały list. Onēsimos znaczy „pożyteczny”, a Paweł żartuje z powagą, że ten ongiś „nieużyteczny” (achrēstos) teraz jest „bardzo użyteczny” (euchrēstos), i słychać w tym jeszcze jedno echo, Christos. Zbiegły niewolnik stał się w więzieniu dzieckiem Pawła: „którego zrodziłem w kajdanach”. Odesłanie go jest wyrwaniem sobie serca: „jego, to jest serce moje, odsyłam”. Prośba ma jasny kierunek: „może bowiem po to oddalił się od ciebie na krótki czas, abyś go odebrał na zawsze, już nie jako niewolnika, lecz więcej niż niewolnika, jako brata umiłowanego”. Paweł nie ogłasza abolicji, pisze list prywatny w jednej sprawie. A jednak w tym liściku tkwi materiał wybuchowy, który pracował wieki: „już nie jako niewolnika, lecz jako brata”. Braterstwo w Chrystusie podminowało niewolnictwo skuteczniej niż dekrety. Instytucja, w której właściciel i niewolnik klękają przy jednym stole eucharystycznym jako bracia, nosi w sobie własny koniec. Finał listu jest czekiem: „jeżeli wyrządził ci jaką szkodę lub winien cokolwiek, policz to na mój rachunek. Ja, Paweł, piszę to moją ręką: ja uiszczę odszkodowanie”. Ego apotisō to formuła zobowiązania dłużnego, własnoręczny skrypt. Paweł czyni z siebie poręczyciela winowajcy. Trudno o czystszą imitację Chrystusa, który nasze długi policzył na swój rachunek. Wstawiennictwo, które nie chce nic kosztować wstawiającego się, jest tylko opinią. Pawłowe kosztuje podpis.
CZYTAJ DALEJ

Bóg przekazał w nasze ręce wielkie skarby i szczerze nam ufa, że będziemy je pomnażać

2026-11-12 19:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Bóg przekazał w nasze ręce wielkie skarby i szczerze nam ufa, że będziemy je pomnażać. Takim wielkim, wręcz bezcennym skarbem jest chociażby miłość. Jest nim też pokój, zgoda między ludźmi, bo kiedy jej brak, przestają budować coś wspólnego, wspólną przyszłość i zaczynają niszczyć, rozwalać, uśmiercać.

Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: «Podobnie jest z królestwem niebieskim jak z pewnym człowiekiem, który mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: „Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem”. Rzekł mu Pan: „Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego Pana!”»
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję