Rośnie na polach i łąkach, w ogrodach. Leczą się nim dzikie zwierzęta, koty i psy. Człowiek natomiast walczy z nim bezwzględnie. Czas to zmienić i uznać w perzu sojusznika naszego zdrowia. W celach zdrowotnych używamy wiosną zielonych liści, a jesienią pozyskujemy kłącza. Po wykopaniu należy je dokładnie umyć, pociąć na krótkie kawałki i jak najszybciej wysuszyć w miejscu słonecznym i przewiewnym. Kłącze perzu zawiera witaminy B i C oraz krzem i żelazo.
Zioło to było znane już w starożytności. Zmiażdżone kłącza dodawano do chleba, stosowano przy stanach zapalnych układu oddechowego, kamicy nerkowej i obstrukcji. Cenili je także wybitni znawcy ziół i lekarze renesansu, np. Matthiolus (1501-77), Tabernaemontanus (1522-90). Dziś, korzystając z dostępnej nam wiedzy, możemy stosować korzeń perzu do leczenia ran, stanów zapalnych układu moczowego, chorób wątroby, w leczeniu gorączki, przy podagrze, reumatyzmie, lumbago, przy wszelkich zapaleniach stawów. Kłącze perzu oczyszcza krew, obniża poziom cholesterolu i wzmacnia naczynia krwionośne.
W medycynie ludowej z kolei miało ono zastosowanie w terapii przewlekłych wyprysków skórnych, w stanach zapalnych gardła i oskrzeli, kaszlu, gruźlicy.
Napar z kłączy. 1 łyżkę suszonych i rozdrobnionych kłączy zalewamy szklanką wrzątku i odstawiamy na 15 min pod przykryciem. Po przecedzeniu pijemy 2-3 razy po pół szklanki w ciągu dnia dla poprawy przemiany materii, przeciwko miażdżycy naczyń krwionośnych. Taka kuracja powinna trwać od 3 do 4 tygodni.
Odwar z kłączy. 1 łyżkę rozdrobnionych kłączy zalewamy szklanką letniej wody i gotujemy przez 5 min na małym ogniu. Przecedzamy i pijemy w 2-3 porcjach w ciągu dnia po jedzeniu jako środek łagodnie moczopędny, odtruwający organizm, przeciwgorączkowy, w leczeniu nieżytu przewodu pokarmowego, lekkich schorzeń nerek i kamicy, przy zatruciach i zaparciach, niewydolności wątroby, złej przemianie materii w schorzeniach skórnych, a także do nasiadówek przy hemoroidach. W schorzeniach układu wydalniczego odwar powinien być zażywany często, co 2-4 godziny i w małych ilościach, po 25-50 ml, łącznie do ok. 300-400 ml odwaru na dobę. Mocny odwar z kłącza używany jest natomiast przy kaszlu, chorobach pęcherza i nerek, wątroby i śledziony. W leczeniu chorób metabolicznych i skórnych należy przyjmować odwar 1-2 razy dziennie, rano lub wieczorem po 200 ml.
O zapobieganiu chorobom serca i układu krążenia, które są główną przyczyną zgonów w Polsce i na świecie, z prof. dr. hab. n. med. Lechem Polońskim, kardiologiem, rozmawia Anna Wyszyńska.
Anna Wyszyńska: Światowy Dzień Serca to okazja, aby przypomnieć, od czego zależy zdrowie serca.
Prof. dr hab. n. med. Lech Poloński: Przede wszystkim trzeba poznać czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, które są dość dobrze zdefiniowane. Dzielimy je na takie, które możemy modyfikować, czyli mamy na nie wpływ, i takie, których modyfikować nie jesteśmy w stanie. Zaczynając od tych drugich – to przede wszystkim genetyka, czyli geny, które przekazali nam rodzice i dziadkowie, dziedziczna skłonność do pewnych chorób, na którą nie mamy wpływu. Nie mamy również wpływu na nasz wiek, a wraz z wiekiem ryzyko chorób serca rośnie. Ale jeżeli chodzi o czynniki modyfikowalne, które zależą od nas i naszego stylu życia, to jest ich całkiem sporo: nadciśnienie tętnicze, wysoki poziom cholesterolu, mało aktywny tryb życia, otyłość, cukrzyca, palenie papierosów. Od ponad 10 lat w grupie czynników modyfikowalnych wymienia się także, i to dość wysoko w tym rankingu, choroby przyzębia. Chociaż na pozór może się wydawać, że nie ma związku między zdrowiem zębów a zdrowiem serca, to ten związek jest i zostało to naukowo dowiedzione.
Autorstwa Jan Matejko - fragment, Domena publiczna, commons.wikimedia
Św. Jan z Dukli
Święty Jan z Dukli urodził się na galicyjskiej ziemi, na przełęczy Karpackiej, w Dukli w 1414 r. Został dobrze wychowany przez bogobojnych rodziców. Rodzice posłali go do szkół w Krakowie. Jako młodzieniec otrzymał od Boga powołanie kapłańskie i zakonne. Wstąpił do Zakonu Franciszkanów Konwentualnych. Został wyświęcony na kapłana. Pracował w Krośnie i we Lwowie. Pod wpływem św. Jana Kapistrana przeniósł się do franciszkanów obserwantów, czyli bernardynów. I tu zasłynął jako kaznodzieja, wytrwały spowiednik, szerzyciel czci do Męki Pańskiej i Matki Bożej. Pod koniec życia stracił wzrok. Umarł w uroczystość św. Michała Archanioła, w środę 29 września 1484 r. Jan Paweł II kanonizował go 10 czerwca 1997 r. w Krośnie. Relikwie jego spoczywają w Dukli. Św. Jan z Dukli jest patronem diecezji przemyskiej. Co to znaczy, że jest naszym patronem? jakie wnioski z tego wynikają dla nas? Wynikają z tego dwa główne zadania. Po pierwsze, mamy uznać, że św. Jan jest naszym niebieskim opiekunem i orędownikiem. Stąd też winniśmy mu polecać często sprawy naszego życia. Drugie zadanie, jakie mamy wobec naszego patrona w niebie – to naśladować go w życiu. Każdy święty zostawia nam swoje chrześcijańskie życie jako testament do realizowania. Wszyscy jesteśmy zobowiązani ten testament rozpoznać i go wypełniać w kontekście naszego powołania, czyli inaczej mówiąc: jesteśmy zobowiązani do naśladowania naszych świętych. Pytamy się dzisiaj na nowo, jakie przesłanie zostawił nam św. Jan z Dukli, w czym go winniśmy naśladować? By odpowiedzieć na to pytanie, sięgnijmy do modlitwy: „Boże, Ty obdarzyłeś błogosławionego Jana z Dukli, kapłana, cnotami wielkiej pokory i cierpliwości, spraw, abyśmy naśladując jego przykład, otrzymali podobną nagrodę”. Św. Jan z Dukli wyznawał wiarę nie tylko w swoich kazaniach, ale przede wszystkim swoim życiem. Jak wyznajesz wiarę jako ojciec, jako matka, żona, mąż, dziecko, synowa, zięć? Czy Bóg zajmuje w twoim życiu pierwsze miejsce? Jeżeli w życiu Pan Bóg jest naprawdę na pierwszym miejscu, to wszystko się właściwe układa. Wiarę wyznajemy nie tylko w kościele, na modlitwie, ale całym swoim życiem. Dzisiaj, Bogu dzięki, nie prześladują nas za wiarę. Nie idziemy do więzień, nie zwalniają nas z pracy. Nie mamy niepokoju o konsekwencje naszego świadczenia o wierze.
Wyjątkowe wydarzenie zasługuje na wyjątkową identyfikację wizualną! Konferencja Episkopatu Francji z dumą prezentuje oprawę graficzną, która będzie towarzyszyć wizycie Papieża we Francji - czytamy na oficjalnym profilu w mediach społecznościowych francuskiego episkopatu. Leon XIV odwiedzi Francję w dniach 25–28 września 2026 r. - przypomina Vatican News.
Projekt autorstwa Atelier Argo stawia na prostotę i wyrazistość. Ma wyrażać ducha jedności i wspólnoty. Czerpie inspirację z francuskiego stylu art déco oraz symboliki eucharystycznej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
