Reklama

Niedziela Świdnicka

Kobiece dziewięć dekad

Bardo Śląskie od wieków nazywane jest duchową stolicą Dolnego Śląska.

Niedziela świdnicka 35/2025, str. I

[ TEMATY ]

Bardo Śląskie

Ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Każdego roku nieodzownym elementem bardzkiego świętowania jest procesja z Cudowną Figurką Matki Bożej

Każdego roku nieodzownym elementem bardzkiego świętowania jest procesja
z Cudowną Figurką Matki Bożej

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

To właśnie tutaj, w sanktuarium Matki Bożej Strażniczki Wiary Świętej, w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny odbyła się doroczna stanowa pielgrzymka kobiet. Uroczystości poprzedziło trzydniowe duchowe przygotowanie: modlitwy nowennowe, Msze święte, procesja różańcowa, adoracja Najświętszego Sakramentu oraz apele maryjne. Nic dziwnego, że 15 sierpnia dziedziniec klasztoru redemptorystów wypełnił się niewiastami z całej diecezji.

Najpiękniejszy kwiat ludzkości

Na początku liturgii głos zabrał kustosz sanktuarium o. Piotr Wiśniewski. – Serdecznie witam w domu Matki, tam, gdzie jest nam zawsze najlepiej – podkreślił zakonnik, szczególnie pozdrawiając bp. Marka Mendyka, który w tym roku przewodniczył tej pielgrzymce oraz ks. prał. Stanisława Przeradę, penitencjarza diecezjalnego. Redemptorysta wymienił też intencje kobiet przybyłych z bliska i z daleka, od Kłodzka aż po Kanadę, i przypomniał, że przed tron Bardzkiej Pani przychodzą zarówno jubilatki w dojrzałym wieku, jak i dzieci rozpoczynające swoją drogę życia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Centralnym punktem pielgrzymki była Eucharystia pod przewodnictwem biskupa świdnickiego. W homilii hierarcha podkreślił, że Wniebowzięcie wskazuje człowiekowi prawdziwe przeznaczenie – niebo. Maryję nazwał najpiękniejszym kwiatem ludzkości, lekarstwem na choroby duszy i ciała. Zwrócił uwagę na szczególną rolę kobiet w Kościele, przypominając słowa św. Jana Pawła II, że nie da się przecenić ich wkładu w życie wspólnoty. – Serce kobiety jest zawsze wrażliwe, współczujące, wyrozumiałe. To pozwala jej wyrażać miłość subtelną, a zarazem bardzo konkretną – powiedział biskup. Wskazał także na wartość macierzyństwa i dziewiczego powołania, zachęcając, by kobiety współtworzyły „cywilizację miłości” poprzez dar z siebie.

Tradycja pielgrzymki

Po Eucharystii wierni uczestniczyli w procesji eucharystycznej na dziedzińcu klasztoru. Następnie w bazylice miała miejsce adoracja Najświętszego Sakramentu, podczas której przedstawicielka kobiet odmówiła modlitwę w ich intencji. Biskup Mendyk poświęcił wianki z ziół i kwiatów, a pielgrzymi mogli ucałować cudowną figurkę Matki Bożej Bardzkiej, w której podstawie znajduje się relikwiarz z cząstką Krzyża Świętego. Nie zabrakło także akcentów lokalnych: bardzkich pierników i specjalnych opłatków. A wieczorem – jak co roku – rozbrzmiały organy w ramach festiwalu Bardzkiego Lata Organowego.

Pielgrzymki kobiet do Barda sięgają 1935 r., kiedy z inicjatywy kard. Adolfa Bertrama, wybitnego teologa i historyka Kościoła, zaczęto organizować osobne spotkania dla niewiast i młodzieży żeńskiej. Od tamtej pory, już od 90 lat, tradycja ta trwa nieprzerwanie, a 15 sierpnia w Bardzie rozbrzmiewa modlitwa kobiet, które jak Maryja pragną nieść światu dar wiary i miłości.

2025-08-26 10:50

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sezon pielgrzymkowy zakończony

Niedziela świdnicka 43/2024, str. IV

[ TEMATY ]

Bardo Śląskie

Archiwum prywatne

Pielgrzymi na trasie

Pielgrzymi na trasie

Zgodnie z diecezjalną tradycją epilog Pieszej Pielgrzymski Diecezji Świdnickiej na Jasną Górę, który odbył się w Bardzie Śląskim, zakończył tegoroczny sezon pielgrzymkowy.

Najwierniejsi pątnicy przybyli w sobotę 12 października do sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Strażniczki Wiary Świętej, aby wspólnie podziękować za dar pielgrzymowania i prosić o umocnienie w wierze na kolejne dni codziennego, ziemskiego pielgrzymowania.
CZYTAJ DALEJ

Największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście

2026-04-23 12:43

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

To jest największe i jedyne pragnienie Boga – nasze wieczne szczęście. I jeśli nawet nas karci, to tylko dlatego, abyśmy mieli wieczne szczęście, abyśmy się nie pogubili na drogach świata, a jeśli się pogubiliśmy, abyśmy odnaleźli właściwą drogę do Niego i bezpiecznie doszli ku obfitości życia wiecznego.

1. Woła on swoje owce po imieniu. W oczach Boga nikt nie jest anonimowy. Każdy z nas, mały czy wielki, bogaty czy biedny, osoba wpływowa czy bez znaczenia, młody czy star szy wiekiem – dla Boga każdy jest jedyny, ważny, wyjątkowy. Nikt zatem nie może czuć się pominięty czy niedostrzeżony. Wszyscy ludzie, każdy z nas, są członkami rodziny Jezusa. Każdemu z ludzi Chrystus rezerwuje czas, tak długi, jakiego potrzebuje, aby mógł się odnaleźć w natłoku różnych spraw i problemów, w kontekście cierpienia czy choroby, sytuacji smutnych czy radosnych. Chrystus mnie widzi i wie, czego potrzeba mi najbardziej, za czym tęsknię, czego się boję, czego pragnę… Bóg widzi, kim jestem i widzi mnie takim, jaki jestem. Nawet jeśli Mu nic nie mówię, On o tym wie i to widzi. Bywa często tak, że nie wiem, w jakich słowach opowiedzieć Bogu o tym, co mnie spotyka, czego doświadczam, co mnie boli lub smuci. Lecz On wie o tym na długo przedtem, zanim ja Mu o tym opowiem. I to jest piękne! Prawda o tym rodzi nadzieję, rozwesela serce. Ewangelia mówi ponadto: Wyprowadza je. Jezus „wyprowadza” nas „na zewnątrz”. Czyli gdzie? Jezus nie trzyma nas w naszych trudnościach. Nie są Mu miłe nasze cierpienia, strapienia, lęki, niepokoje. Owszem, zna je, ale nie jest bez silny względem nich. Jest Bogiem, dlatego może i chce „wy prowadzić” nas na zewnątrz, poza nie, na nowe przestrzenie. Kiedy to czyni? I w tym właśnie jest problem. Wyłącznie On, Bóg, zna czas i miejsce, kiedy i gdzie nas wyprowadza. Ważne więc, aby Mu zaufać. Wiara mówi, że nasz Bóg jest Bogiem wielkich perspektyw, przestrzeni otwartych, wizji szerokich, przyszłości bez granic. Jezus Chrystus jest Panem życia, nie śmierci.
CZYTAJ DALEJ

Górski Karabach: zburzenie katedry Matki Bożej w stolicy Stepanakercie`

2026-04-24 16:31

[ TEMATY ]

Kościół

Vatican Media

Katedra została zburzona 21 kwietnia decyzją obecnych władz republiki Górskiego Karabachu, ormiańskiej enklawy, od dwóch lat okupowanej w całości przez Azerbejdżan. Stało się to trzy dni przed Dniem Pamięci o Ludobójstwie Ormian. 24 kwietnia 1915 roku władze tureckie aresztowały i straciły w Stambule ormiańską elitę polityczną i intelektualną - przypomina Vatican News.

Katedra została konsekrowana w 2019 r. przez Karekina II, patriarchę Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego, Katolikosa Wszystkich Ormian. Jak wyjaśnia włoski portal Korazym, zajmujący się życiem Kościoła katolickiego i tematyką społeczną, katedra symbolizowała duchowe odrodzenie w Stepanakercie (obecnie Chankendi) po latach represji religijnych za czasów sowieckich: „35-metrowej wysokości świątynia z 24-metrową dzwonnicą dominowała urbanistyczny pejzaż miasta. Stanęła w miejscu starego kościoła, zamkniętego przez władze komunistyczne. Dla Ormian katedra była symbolem żywej wiary, pamięci i religijnej tożsamości”.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję