Franciszkanie z Prowincji św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych Franciszkanów w Polsce rozpoczęli posługę na terenie parafii św. Gotarda w dawnym klasztorze Sióstr Klarysek.
Specyfiką konwentu w Kaliszu ma być pogłębione życie modlitwy, stąd klasztor ten jest nazywany Domem Modlitwy, w którym docelowo bracia mają mieszkać wg Reguły dla pustelni, którą napisał św. Franciszek z Asyżu. W ciągu dnia bracia zachowują milczenie – rozmawiają ze sobą tylko przy posiłkach. Nie prowadzą pracy duszpasterskiej „na zewnątrz”. Codziennie zapraszają na Mszę św. o godz. 7, a w niedzielę – o godz. 8.15. Każdego wieczoru od godz. 20 do 21 można razem z zakonnikami adorować w ciszy Najświętszy Sakrament i odmówić kompletę. Bracia będą posługiwać także w sakramencie spowiedzi.
W homilii podczas Mszy św. inauguracyjnej biskup kaliski Damian Bryl prosił franciszkanów, aby Dom modlitwy spełniał swoje zadanie. – Bardzo potrzebujemy tego miejsca, które zawsze było miejscem modlitwy, gdzie z szacunkiem wspominamy siostry klaryski i tych, którzy tutaj zawsze się modlili. Prosimy, abyście tradycję tej modlitwy podjęli i żeby to miejsce było miejscem uwielbienia Pana naszego Jezusa Chrystusa, jedynego Boga i Zbawiciela – powiedział kaznodzieja.
Zachęcał, aby Dom Modlitwy był miejscem modlitwy wstawienniczej. – Chciałbym was prosić, drodzy bracia, żebyście orędowali, wstawiali się za nami wszystkimi, za wspólnotą Kościoła, a także wspólnotą naszej diecezji, naszego miasta, żebyście orędowali za każdym, kto przyjdzie i was o to poprosi, abyście zanosili do Boga te wszystkie sprawy, którymi żyją świat, Kościół, wasz zakon. Bardzo na to liczymy i o to prosimy – zaznaczył pasterz Kościoła kaliskiego.
- Jeśli chcesz zmienić świat to wróć do domu i kochaj swoją rodzinę. Obrona życia nie kończy się w momencie narodzenia, ona trwa aż do naturalnej śmierci człowieka – mówił w homilii bp Janusz Ostrowski, który 6 lutego przewodniczył w Narodowym Sanktuarium św. Józefa w Kaliszu comiesięcznym modlitwom w intencji rodzin i obrony życia nienarodzonych.
Temat lutowego spotkania brzmiał: „Przez ufną modlitwę dajemy świadectwo wiary i głosimy prawdę o wartości ludzkiego życia – o nieustannej modlitwie w intencji życia”.
Tablica poświęcona łódzkim księżom, którzy zginęli w Dachau
Pomimo nieludzkich warunków oraz bezwzględnie kontrolowanym zakazom kapłani umieszczani w KL Dachau wkładali wysiłki, aby pielęgnować wedle możliwości życie duchowe.
Dojście Adolfa Hitlera do władzy w styczniu 1933 r., zapoczątkowało bezkompromisową politykę eksterminacyjną III Rzeszy. Ideologiczne pobudki nazistów do zdobycia aryjskiej przestrzeni życiowej kosztem innych nacji uruchomiły proces, którego kulminacja przypadła na czasy II wojny światowej. Jednymi z najbardziej tragicznych, lecz bezsprzecznie najwymowniejszych znaków realizacji zbrodniczej polityki rasowej Niemców stały się budowane przez nich obozy zagłady i koncentracyjne. Pierwszy z nich uruchomiono w Bawarii już 22 marca 1933 r. w oddalonym około 20 kilometrów od Monachium mieście Dachau.
Do wspólnej drogi, do słuchania razem Ducha Świętego, oraz do budowania wspólnoty Kościoła poprzez wzajemne słuchanie siebie zaprosił wiernych archidiecezji krakowskiej kard. Grzegorz Ryś. W liście pasterskim metropolita krakowski zachęca też do "budowania Kościoła wiernych pozostających względem siebie w prawdziwych i żywych relacjach, współodpowiedzialnych, zatroskanych o innych i o jakość kościelnych wspólnot". W liście na Wielki Post metropolita krakowski podzielił się też ramowym planem Synodu Diecezjalnego, który rozpocznie się 14 marca. List będzie czytany w kościołach i kaplicach Archidiecezji Krakowskiej jutro - w niedzielę, 22 lutego.
W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu zawsze towarzyszymy Jezusowi na pustyni. Albo lepiej: odkrywamy, że to ON towarzyszy NAM na każdej naszej pustyni – więcej: towarzyszy nam na każdym kroku naszej życiowej drogi. Św. Mateusz w swojej Ewangelii konsekwentnie to pokazuje, jak Jezus swoim życiem powiela każdy fragment losu swojego narodu. Rodzi się w skromnym Betlejem jak król Dawid. Potem – wraz Rodzicami – ucieka do Egiptu i znajduje tam ocalenie – jak wieki przed Nim wszyscy synowie Jakuba/Izraela. Potem powraca do Ojczyzny i spędza na pustyni – podobnie jak Żydzi po wyjściu z Egiptu – 40 dni (symbolizujących 40 lat), doświadczając wszystkich „pokus pustyni”:
głodu (pierwsza pokusa); niewiary, czyli wystawiania Boga na próbę (pokusa druga); bałwochwalstwa (pokusa trzecia: wszystkie bogactwa świata jak pustynny, złoty cielec).
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
