Pragnę wyrazić mój głęboki ból z powodu ataku armii izraelskiej na katolicką parafię Świętej Rodziny w mieście Gaza. (...) Spowodował on śmierć trojga chrześcijan i poważne obrażenia innych osób. (...) Niestety, ten akt jest kolejnym wśród nieustających ataków militarnych wymierzonych przeciwko ludności cywilnej oraz miejscom kultu w Gazie. Ponownie wzywam do natychmiastowego wstrzymania barbarzyństwa wojny oraz do pokojowego rozwiązania konfliktu. Do społeczności międzynarodowej kieruję apel o przestrzeganie prawa humanitarnego oraz poszanowanie obowiązku ochrony ludności cywilnej, a także zakazu kar zbiorowych, niekontrolowanego użycia siły i przymusowych przesiedleń ludności.

Jezus prosi nas dzisiaj, abyśmy tworzyli sieci relacji, sieci miłości, bezinteresownego dzielenia się, gdzie przyjaźń jest głęboka. Sieci, w których można zszyć to, co zostało zerwane, gdzie można uleczyć samotność, nie licząc obserwujących, ale doświadczając w każdym spotkaniu nieskończonego ogromu Miłości.

Nie można modlić się do Boga jako „Ojca”, a potem być surowym i nieczułym w stosunku do innych. Ważne jest raczej, żeby pozwolić się przemieniać przez Jego dobroć, przez Jego cierpliwość, przez Jego miłosierdzie, żeby odzwierciedlać – niczym w lustrze – Jego oblicze w naszym obliczu.

Wspólnoty, które przyjmują migrantów i uchodźców, mogą być żywym świadectwem społeczeństwa, w którym uznaje się godność wszystkich jako dzieci Boga, w którym wszyscy są braćmi i siostrami, częścią tej samej rodziny.

Trzeba zachęcać wszystkich do złożenia broni i zakończenia całego handlu bronią. Często przez handel bronią ludzie stają się tylko bezwartościowymi narzędziami. Należy często powtarzać: godność każdego człowieka – chrześcijanina, muzułmanina, wyznawców każdej religii – musi być szanowana. Wszyscy jesteśmy dziećmi Bożymi, stworzonymi na obraz Boga.

Błogosławiony, kto nie stracił nadziei”. Patrzmy na dziadków i osoby starsze jako na świadków nadziei, zdolnych oświecić drogę nowym pokoleniom. Nie pozostawiajmy ich samych, ale zawrzyjmy z nimi przymierze miłości i modlitwy.

Serdecznie pozdrawiam Polaków, szczególnie tych, którzy przybyli do Rzymu z Polski i z innych krajów, na Jubileusz Młodzieży. Niech to spotkanie z Jezusem (...) umocni waszą wiarę i nadzieję, napełni serca pokojem i zjednoczy was w Jego miłości. Przyjmijcie od Chrystusa te dary i dzielcie się nimi z rówieśnikami i rodakami w waszej Ojczyźnie. Z serca wam błogosławię!

Wszyscy musimy prosić Pana, aby uzdrowił nasz sposób komunikowania się – nie tylko po to, by być bardziej skutecznymi, lecz także po to, by nie ranić innych naszymi słowami.